Περί...

Loading...
Περί Ελπίδας
Κοινοποίηση
Να ελπίζετε πάντα μόνο στον Θεό, κατ' ουδένα τρόπο όμως στον άνθρωπο. Τότε κάθε κακία θα πέφτει από πάνω σας, σαν κομμένο κλαδί.
Είναι μεγάλη αρετή η ελπίδα στον Θεό. Κανένας από εκείνους που πίστεψαν στο Θεό και περίμεναν την βοήθειά από Εκείνον, δεν εγκαταλείφθηκαν ποτέ.
Ο κοινός και κάκιστος εχθρός μας, ο διάβολος, αν και πολλές παγίδες μας στήνει, εντούτοις τίποτα δεν θα πετύχει, αν εμείς έχουμε τις ελπίδες μας και την εμπιστοσύνη μας στον Θεό.
Είναι αδύνατο να αποτύχει από τον σκοπό του εκείνος, που με όλη τη διάνοιά του στηρίζει τις ελπίδες του στον Θεό και προσφέρει όλα όσα εξαρτώνται από τον εαυτόν του.
Στήριξε την ελπίδα σου στο έλεος του Θεού, χωρίς καμμιά αμφιβολία και οπωσδήποτε θα πετύχεις την εκπλήρωση του αιτήματός σου. Όταν όμως το πετύχεις, μην γίνεις αγνώμων προς τον Ευεργέτη και αχάριστος, αλλά στήσε μνημείο της ευεργεσίας και πρόσφερέ το στον Kύριο, ως ευχαριστήριο ύμνο.
Όταν λοιπόν τα πράγματα φτάσουν, από άποψη ανθρώπινης ελπίδας, σε απόγνωση, τότε παρέχει τη βοήθειά Του. Aυτό έκανε και στην περίπτωση του Γολιάθ (A' Bασ. Κεφ. 17), αυτό και στην περίπτωση των Αποστόλων. Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε: «Aλλά εμείς οι ίδιοι νιώθουμε, ότι καταδικαστήκαμε σε θάνατο, για να μην στηρίζουμε την πεποίθησή μας στον εαυτό μας, αλλά στο Θεό που ανασταίνει τους νεκρούς» (B' Kορ. 1,9).
Δεν απογοητεύομαι, γιατί έχω απέναντί μου την καλύτερη ελπίδα, γιατί σκέπτομαι τον Κυβερνήτη αυτού του σύμπαντος, ο οποίος δεν κατανικά την τρικυμία με την τέχνη, αλλά διαλύει την ταραχή με ένα Του νεύμα. Αν δεν το κάνει αυτό από την αρχή, ούτε αμέσως, είναι τέτοια η συνήθειά Του, να μην καταλύει στην αρχή τα δεινά. Αλλά όταν αυξηθούν και φθάσουν προς το τέλος και οι περισσότεροι απογοητευτούν, τότε συνηθίζει να θαυματουργεί και να παραδοξοποιεί, δείχνοντας τη δύναμή Του και συγχρόνως γυμνάζοντας την υπομονή όσων πέφτουν σ' αυτά.
Είναι μεγάλη η δύναμη της ελπίδας, που στηρίζεται στον Κύριο. Είναι κάστρο άπαρτο. Είναι τείχος ακαταμάχητο. Είναι συμμαχία ακαταγώνιστη. Είναι λιμάνι ασφαλισμένο. Είναι πύργος απόρθητος. Είναι όπλο αήττητο. Είναι δύναμη ακατάβλητη. Βρίσκει διέξοδο στα αδιέξοδα.
Όπως η άγκυρα σαν κρεμαστεί από το πλοίο, δεν το αφήνει να πηγαίνει εδώ και εκεί, έστω και αν το χτυπούν άπειροι άνεμοι, αλλά το σταθεροποιεί, έτσι και η ελπίδα στον άνθρωπο.
Ο πυγμάχος γενναία υπομένει τα χτυπήματα στο κεφάλι, διότι αποβλέπει προς το στεφάνι της νίκης. Έτσι και εμείς, όταν ατενίζουμε προς τον Ουρανό και προς τα αγαθά του Ουρανού, όσα κακά και αν μας έρχονται, γενναία όλα τα υπομένουμε. Μας ενδυναμώνει η ωραία ελπίδα των μελλοντικών αγαθών.
Το να οδύρεται κανείς για τους κεκοιμημένους, είναι γνώρισμα εκείνων, που δεν έχουν ελπίδα για την άλλη ζωή. Διότι άνθρωπος που δεν γνωρίζει τίποτε για Ανάσταση, αλλά νομίζει, ότι είναι πραγματικός θάνατος ο θάνατος, δικαιολογημένα οδύρεται και θρηνεί και αφόρητα πενθεί γι' αυτούς, σαν να έχουν χαθεί. Εσύ όμως που περιμένεις Ανάσταση, για ποιό λόγο οδύρεσαι; Άρα το να οδύρεται κανείς είναι γνώρισμα εκείνων, που δεν έχουν ελπίδα...
Ο Θεός, την ψυχή που ελπίζει σε Αυτόν δεν την αφήνει να πέσει σε πειρασμό τέτοιον, που να μην μπορεί να τον σηκώσει, ώστε να φτάσει σε απόγνωση.
Όσοι ελπίζουν ακράδαντα στον Θεό, θα δοκιμάσουν μεγάλη χαρά και σε τούτο και στον άλλο τον κόσμο.
Τα πάντα είναι δυνατά για τον Κύριο, όχι μόνο τον απελπισμένο άρρωστο να γιατρέψει, αλλά και τον νεκρό να αναστήσει. Για τούτο και αποθέστε κάθε σας ελπίδα στον Κύριο, στον οποίο τόσο για εσάς, όσο και για όλους, περισσεύει έλεος μέγα...
Όποιος ελπίζει και εμπιστεύεται στον Θεό σταθερά, αυτόν ο Θεός στα πάντα τον βοηθάει.
Όποιος ελπίζει, αυτός και αγωνίζεται. Μόνο αυτός που έχει ελπίδα νικάει. Η ελπίδα είναι το θάρρος που έχει κάποιος, όταν ζει δύσκολες στιγμές. Η ελπίδα είναι σαν τη φλόγα του καντηλιού μέσα στο σκοτάδι της ταλαιπωρίας. Έλπιζε το καλό και το καλό δεν θα σου λείψει. Η ελπίδα είναι η σκάλα, που ενώνει την ψυχή σου με τον ουρανό και μ' αυτήν την σκάλα, θα σου έρθει η νίκη και η σωτηρία.
Ποιός έχει νεκρή πίστη και ποιός ζωντανή; Εκείνος που ελπίζει σε νεκρά πράγματα έχει νεκρή πίστη. Εκείνος που ελπίζει στο ζωντανό Θεό έχει ζωντανή πίστη. Εκείνος που ελπίζει στον εαυτόν του και στους άλλους ανθρώπους έχει νεκρή ελπίδα, ενώ εκείνος που ελπίζει στο Ζωντανό Θεό έχει ζωντανή ελπίδα.
Όσο ελπίζει ο άνθρωπος στο Θεό, τόσο περισσότερα λαμβάνει απ' Αυτόν: ''Γένοιτο Κύριε το έλεος εφ' ημάς καθάπερ ελπίσαμε επί Σε'' (Ψαλμ. 32,22)
Όταν ο Θεός κλείσει στη ζωή μας μια πόρτα, ανοίγει κάποια άλλη. Ο άνθρωπος, δεν πρέπει να μένει με τα μάτια κολλημένα στην πόρτα που έκλεισε. Πρέπει να αναζητεί την ανοιχτή...
Κι αν δεν μου μένει εντός του κόσμου, που ν' ακουμπήσω, να σταθώ, εκεί ψηλά είν' ο Θεός μου· πως ημπορώ ν' απελπιστώ;
Μη φοβηθείς αυτόν που στήριξε στην πίστη πάνω την ελπίδα! Τον είδα στη ζωή να μάχεται μα πάντα ανίκητο τον είδα.
Τὸν δὲ ἐλπίζοντα ἐπὶ Κύριον ἔλεος κυκλώσει.

(Τον ελπίζοντα όμως στον Κυριον θα περικυκλώση και θα περιφρουρήση το θείον έλεος.)

Ψαλμός 31,10
Οι δε υπομένοντες τον Θεόν αλλάξουσιν ισχύν , πτεροφυήσουιν ως αετοί , δραμούνται και ου κοπιάσουσι , βαδιούνται και ου πεινάσουσιν .[Εκείνοι όμως οι οποίοι ελπίζουν και περιμένουν τον Κύριον, θα πάρουν νέα μεγαλύτερη δύναμη, θα βγάλουν νέα φτερά, σαν αετοί· θα τρέχουν και δεν θα καταβάλλονται από τον κόπον· θα βαδίζουν και δεν θα πεινάσουν.] (Ησαϊας 40,31)
Πολλοί λέμε κάθε πρωί "Πάτερ ημών...", αλλά ύστερα, την ημέρα μας την περνάμε σαν ορφανά. Χωρίς ελπίδα, με θλίψη και ανασφάλεια...
Χωρίς χαρές, μπορείς να ζεις, χωρίς επιθυμίες και ελπίδες όχι.
Η ελπίδα είναι το λάδι, με το οποίο αλείφουμε τους τροχούς της ζωής.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 41 αποτελέσματα