Περί...

Loading...
Περί Ελαττωμάτων
Κοινοποίηση
Τα ελαττώματα ευκολότερα κόβονται στην μικρή ηλικία παρά στην μεγάλη. Είναι όπως η φρέσκια πατάτα, που λίγο αν την ξύσεις, ξεφλουδίζεται. Αν όμως παλιώσει, πρέπει να πάρεις μαχαίρι να την καθαρίσεις και, αν έχει και κανένα μαυράκι, πρέπει να προχώρησεις και πιο βαθιά...
Αν δεν κόψει κανείς τα κουσούρια του, όταν είναι ακόμη νέος, μετά είναι δύσκολο να τα κόψει, γιατί όσο περνάει η ηλικία, τόσο εξασθενεί η θέληση.
Εγώ εξετάζω τον εαυτό μου και βλέπω ότι έχω αυτά και αυτά τα ελαττώματα. Κάνω τον αγώνα μου και εξετάζω πάλι τον εαυτό μου: «Μέχρι χθές είχα αυτά και αυτά τα ελαττώματα. Έκοψα κανένα; Σ' εκείνο που βρίσκομαι;». Και μετά λέω στον Θεό: «Θεέ μου, κάνω ό,τι μπορώ, αλλά βοήθησέ με Εσύ να διορθωθώ, γιατί μόνος μου δεν μπορώ».
Τα ελαττώματα μας. είτε τα αποκτήσαμε από δική μας απροσεξία, είτε τα κληρονομήσαμε από τους γονείς μας και ο καθένας μας πρέπει να κάνει τον ανάλογο αγώνα, για να απαλλαγεί από αυτά. Μέχρι να απαλλαγούμε, πρέπει να καθρεφτίζουμε τον εαυτόν μας στα κουσούρια του άλλου και να εξετάζουμε που βρισκόμαστε εμείς. Αν δούμε λ.χ. στον άλλον ένα ελάττωμα, αμέσως να πούμε: «για να δω, μήπως το έχω και εγώ; » και αν το έχουμε, να αγωνιστούμε να το κόψουμε.
Ο κάθε άνθρωπος έχει κληρονομικές καταβολές καλές και κακές. Πρέπει να αγωνιστεί να απαλλαγεί από τα ελαττώματά του και να καλλιεργήσει τα καλά που έχει, για να γίνει μια αληθινή, χαριτωμένη εικόνα του Θεού. Οι κακές κληρονομικές καταβολές δεν είναι εμπόδιο για την πνευματική πρόοδο. Γιατί, όταν αγωνίζεται κανείς, έστω και λίγο αλλά με πολύ φιλότιμο, τότε κινείται στον πνευματικό χώρο, στο θαύμα και όλα τα άσχημα κληρονομικά τα διαλύει η Χάρις του Θεού. Μήπως ο Θεός δεν θα μπορούσε να εξαλείψει τις κληρονομικές καταβολές με το Άγιο Βάπτισμα; Τις αφήνει όμως, για να αγωνιστούμε, να νικήσουμε και να στεφανωθούμε. Γνωρίζω πολλούς, που με την μικρή προσπάθεια που κατέβαλλαν και με την μεγάλη βοήθεια του Θεού, ελευθερώθηκαν από αυτά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι για τον Θεό μεγάλοι ήρωες. Γιατί αυτό που θα συγκινήσει τον Θεό είναι η εργασία που θα κάνουμε στον παλαιό μας άνθρωπο.
Όποιος λέει: «εγώ αυτόν τον χαρακτήρα έχω, έτσι γεννήθηκα, έχω άσχημες κληρονομικές καταβολές, μ' αυτές τις συνθήκες μεγάλωσα, άρα δεν μπορώ να διορθωθώ...», είναι σαν να λέει: «Φταίει όχι μόνον ο πατέρας μου αλλά και η μάνα μου, αλλά και ο Θεός»! Όταν ακούω κάτι τέτοια, ξέρετε πως στενοχωριέμαι; Έτσι βρίζει κανείς και τους γονείς του και τον Θεό. Από την στιγμή που σκέφτεται έτσι, παύει να ενεργεί η Χάρις του Θεού.
Μερικούς τους συμφέρει να λένε, ότι κάποιο ελάττωμα οφείλεται στην δομή τους, γιατί έτσι δικαιολογούν τον εαυτό τους και δεν κάνουν καμμιά προσπάθεια να απαλλαγούν από αυτό. «Εμένα, λένε, δεν μου έδωσε χαρίσματα ο Θεός! Τί φταίω εγώ; Γιατί μου ζητούν πράγματα πάνω από τις δυνάμεις μου;»! Οπότε αραλίκι μετά. Δικαιολογούν τον εαυτό τους, αναπαύουν τον λογισμό τους και βαδίζουν με τον χαβά τους.
Ούτε ο υπερήφανος έχει επίγνωση των ελαττωμάτων του, ούτε ο ταπεινός των αρετών του. Τον πρώτο τον καλύπτει η κακή ανοησία, ενώ τον άλλον η θεάρεστη άγνοια.
Αναγνώρισε την ακηδία, ως μητέρα των ελαττωμάτων, όχι μόνο επειδή λεηλατεί τα αγαθά που έχεις, αλλά και επειδή δεν επιτρέπει, να αποκτήσεις και εκείνα που δεν έχεις.
Ο ανόητος άνθρωπος, ψάχνει να ανακαλύψει τις ελλείψεις και τα ελαττώματα των άλλων, ενώ ο σώφρων τις αρετές τους.
Επειδή δεν υπάρχει κανείς άνθρωπος, που να μην έχει ελαττώματα, ας υπομένουμε τα ελαττώματα του πλησίον μας, για να υπομένουν και οι άλλοι τα δικά μας.
Τα μεν ελαττώματα ο Απόστολος Παύλος τα αποδίδει στον εαυτόν του, ενώ από τα κατορθώματά του κανένα, αλλά όλα τα αποδίδει στον Θεό.
Δεν υπάρχει άνθρωπος αναμάρτητος. Και αν μου πεις ότι ο τάδε είναι δίκαιος είναι σπλαχνικός, είναι φιλάνθρωπος θα συμφωνήσω. Δεν μπορεί, όμως να μην έχει και κάποιο ελάττωμα. Ή από την κενοδοξία θα νικιέται ή από την κακολογία ή από κάτι άλλο. Ένας κάνει ελεημοσύνες, αλλά δεν είναι αγνός. Άλλος είναι αγνός, αλλά δεν κάνει ελεημοσύνες. Ο ένας έχει την μία αρετή και ο άλλος την άλλη. Ο Φαρισαίος νήστευε, προσευχόταν δεν αδικούσε κανέναν, τηρούσε το νόμο. Είχε όμως αλαζονεία. Έτσι καταδικάστηκε από τον Κύριο Γιατί η αλαζονεία τον ζημίωσε περισσότερο απ`όσο θα τον ζημίωναν όλες οι αμαρτίες μαζί. Δεν υπάρχει λοιπόν άνθρωπος απόλυτα δίκαιος, απόλυτα ενάρετος, απόλυτα καθαρός από αμαρτία.
Εάν πεις, ότι ο τάδε είναι πονηρός και καταστροφέας και μοχθηρός, συλλογίσου τον εαυτόν σου και εξέτασε ακριβώς τα δικά σου ελαττώματα και τότε θα μετανοήσεις για όσα είπες. Δεν υπάρχει δηλ. μεγαλύτερη παρακίνηση για την εκτέλεση ενάρετων έργων, όσο η ενθύμηση των αμαρτημάτων μας.
Καλό είναι να καλύπτεται τα ελαττώματα των συνανθρώπων σας, όταν μπορείτε να το κάνετε και όταν αυτό δεν προξενεί κακό, όταν όμως τα ελαττώματα αρχίζουν αφεαυτών να αποκαλύπτονται, τότε καλύτερα να επιμείνετε στην αλήθεια, βασιζόμενοι στο θέλημα του Θεού.
Όταν η Χάρη είναι μαζί μας, δεν βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων, βλέπουμε μόνο τα παθήματα και την αγάπη των αδελφών.
Ο φοβούμενος να γνωρίσει τον εαυτόν του, αυτός βρίσκεται μακριά από την γνώση· άλλο τίποτε δεν αγαπά παρά να βλέπει μόνο λάθη στους άλλους και να τους κρίνει. Αυτός δεν βλέπει στους άλλους χαρίσματα, αλλά μόνον ελαττώματα, δεν βλέπει στον εαυτό του ελαττώματα, παρά μόνο χαρίσματα. Και αυτό είναι το χαρακτηριστικό ελάττωμα των ανθρώπων του καιρού μας, που δεν αναγνωρίζουμε ο ένας, το χάρισμα του άλλου.
Οι άνθρωποι έχουν πολλά ελαττώματα και ιδιοτροπίες. Να τους διορθώσουμε όλους είναι αδύνατο. Δεν μένει λοιπόν άλλη λύση, από το να μάθουμε να υπομένουμε και να τους ανεχόμαστε όλους.
Μην ζητάτε από τους ανθρώπους να κόψουν τα ελαττώματά τους, εφόσον δεν έχουν οργανική σχέση με την Εκκλησία. Και δεν μπορούν να τα κόψουν, γιατί δεν έχουν τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος μαζί τους.
Ρωτήστε τις γυναίκες: Γιατί βάφετε τα νύχια σας; Για να κρύψετε την σκουριά από κάτω; δεν νομίζω. Βάφετε τα νύχια σας, για να δείξετε ότι δεν εργάζεστε χειρωνακτική εργασία. Από εκεί ξεκινάει... Για να δείξουν οι γυναίκες ότι δεν εργάζονται λάντζα, αλλά ότι είναι κυρίες και δεν έχουν ανάγκη την χειρωνακτική εργασία. Αν κατορθώσει ο άνθρωπος και μπει μέσα σ΄αυτό το πνεύμα του αυτοελέγχου, θα ανακαλύψει πολλά ελαττώματα πάνω του...
Το μεγαλύτερο ελάττωμα του ανθρώπου είναι η επιμονή του στην ανηθικότητα.
Όποιος προκομμένος άνθρωπος δεν κρύβει τα κουσούρια του είναι πιο ανόητος κι από τη γάτα που θάφτει την κοπριά της.
Και αυτός ο νους μας, που βλέπει με πολλή ακρίβεια και γρήγορα το ξένο αμάρτημα, είναι βραδυκίνητος, στο να αντιληφτεί τα δικά μας ελαττώματα.
Φρόντιζε να τιμωρείς τα ελαττώματά σου, για να μην τιμωρηθείς απ' αυτά.
Κάθε άνθρωπος κρατάει δύο σάκκους, τον έναν μπροστά του και τον άλλον πίσω του, στην πλάτη του. Καθένας απ' αυτούς τους σάκκους, είναι γεμάτος κακιές και ελαττώματα. Και ο μεν μπροστινός σάκκος, είναι γεμάτος από τα ελαττώματα των άλλων, ο δε πισινός σάκκος, είναι γεμάτος από τα δικά τους ελαττώματα. Γι' αυτό οι άνθρωποι, τα δικά τους ελαττώματα δεν τα βλέπουν, ενώ τα ελαττώματα των άλλων, τα βλέπουν και τα παρατηρούν με λεπτομέρεια.
Πολλές φορές τα ελαττώματα φανερώνουν τον άνθρωπο, όπως η σκιά την εικόνα.
Το μεγαλύτερο ελάττωμά μου είναι, το ότι δεν έχω κάνει έως τώρα τίποτε, για να περιορίσω τα ελαττώματά μου.
Εάν δεν είχαμε και οι ίδιοι πολλά ελαττώματα, δεν θα βρίσκαμε τόση ευχαρίστηση, να τα ανακαλύπτουμε στους άλλους.
Πρώτοι παρατηρούν τα ελαττώματα των άλλων εκείνοι, οι οποίοι έχουν τα περισσότερα.
Ο φίλος που κρύβει τα ελαττώματα μας, είναι λιγότερο χρήσιμος, από τον εχθρό που μας κατηγορεί.
Να βλέπουν τις αρετές σου, είναι δουλειά του κόσμου. Η δική σου δουλειά είναι να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα.
Δεν υπάρχει κρασί, όσο καλό και αν είναι, που να μην έχει κατακάθι. Δεν υπάρχει αλεύρι, όσο ψιλό και αν είναι, που να μην έχει πίτουρα. Δεν υπάρχει δέντρο, όσο καλό και αν είναι, που να μην έχει ρόζους.

Αγγλική παροιμία
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 58 αποτελέσματα