Περί...

Loading...
Περί Εκκλησιασμού
Κοινοποίηση
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σημείο ασεβείας και ανευλάβειας από το να ομιλεί κανείς μέσα στην Εκκλησία. Όλα αυτά τα προκαλεί, ο σατανάς, για να μην αφήσει τον άνθρωπο να ωφεληθεί και να καρπωθεί τους λόγους της Εκκλησίας.
Όσο πιο πολύ προσέχεις τα λόγια της λατρείας, τόσο περισσότερο αγαπάς τον Εκκλησιασμό. Και όσο τον αγαπάς, τόσο και πιο πολύ θα σε κάνει θεοσεβή, φωτίζοντας και ενισχύοντας την ψυχή σου.
Θα έρθει καιρός που θα αδειάσουν οι Εκκλησίες και θα γεμίσουν οι φυλακές.
Δεν πρέπει να κουβεντιάζεις στην Εκκλησία την ώρα της Θείας Λειτουργίας βιοτικά πράγματα ή για αγρούς ή αμπέλια.
Κανένα όφελος δεν έχει η Εκκλησία από εκείνους που κάθε Κυριακή ανάβουν μεγάλα κεριά, ενώ ποτέ μέχρι τώρα δεν τιμώρησαν κάποια αμαρτία τους ή δεν συγχώρεσαν τους άλλους.
Η πηγή κάθε αληθινής χαράς, κάθε αληθινής ειρήνης, βρίσκεται στην Εκκλησία. Εκεί ενισχυόμαστε στην αρετή. Εκεί η Χάρις του Θεού, μας απαλλάσσει από την αμαρτία. Υπόσχονται πολλά και οι τόποι της κοσμικής χαράς, όπως τα άσεμνα θεάματα και τα κέντρα διασκεδάσεων. Αλλά ό,τι προσφέρουν, ούτε από μακριά δεν μπορεί να συγκριθεί, με αυτό που μας χαρίζει ο Εκκλησιασμός... Η Εκκλησία αναπαύει την ανθρώπινη ψυχή, όπως η μητέρα αναπαύει το παιδί στα γόνατά της. Πόσο θα έπρεπε να αγαπάμε την Εκκλησία!
Στην Εκκλησία ελευθερωνόμαστε από την γοητεία του κόσμου και από την μέθη των παθών και των εγκοσμίων επιθυμιών. Εκεί φωτιζόμαστε, αγιαζόμαστε, καθαριζόμαστε από τις αμαρτίες μας, εγγιζουμε τιν Θεό, ενωνόμαστε μαζί Του. Πόσο πρέπει να αγαπάμε και να ευλαβούμαστε τον ναό του Θεού! Πόσο τον αγαπούσαν οι Άγιοι του Θεού...
Πολλοί ενώ πηγαίνουν ευχάριστα σε θέατρα, στην Εκκλησία δυσκολεύονται! Γιατί στα θέατρα ο άνθρωπος δεν προκαλεί τον διάβολο, απεναντίας τον ευχαριστεί! Οπότε ο διάβολος, δεν ενοχλεί πια τον άνθρωπο. Είναι ευχαριστημένος, γιατί τίποτε εκεί μέσα δεν θυμίζει το Θεό! Ενώ στην Εκκλησία τα πάντα μιλάνε για Θεό. Τα πάντα εμπνέουν φόβο Θεού! Και έτσι ο διάβολος, κάνει τον άνθρωπο να μην βλέπει την ώρα, που θα βγει από την Εκκλησία! Το κακό θέατρο και η Εκκλησία είναι αντίθετοι κόσμοι. Το ένα είναι ναός του κόσμου, το άλλο ναός του Θεού! Το ένα είναι σπίτι του διαβόλου, το άλλο είναι σπίτι του Κυρίου.
Είναι καλό στην Εκκλησία, την ώρα της προσευχής να στέκεις με τα μάτια κλειστά, στραμμένος προς τα εσώτερα.
Στην διάρκεια της κοινής Θείας λατρείας, δεν είναι σωστό να κάνει κανείς, να τραβάει την προσοχή των άλλων, κάνοντας πολυάριθμες μετάνοιες ή άκαιρα και επιδεικτικά σταυροκοπήματα. Το σημείο του σταυρού και οι μετάνοιες πρέπει να γίνονται μόνο στα σημεία εκείνα της Ακολουθίας που χρειάζεται. Τότε, εξάλλου, οι περισσότεροι από τους πιστούς που συμπροσεύχονται θα κάνουν το ίδιο και έτσι κανείς, δεν θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε σένα. Σαν γενικό κανόνα πάντως στο θέμα αυτό, σου συνιστώ να ασκείς ένα διακριτικό αυτοέλεγχο στην εξωτερίκευση της ευλάβειας και της κατανύξεώς σου, κάθε φορά που βρίσκεσαι σε δημόσιο λατρευτικό χώρο. Και τον αγώνα σου αυτό για αυτοσυγκράτηση, ο Θεός θα τον δεχτεί σαν μια θυσία ταπεινώσεως.
Το να μην μιλάτε, ενώ παραβρίσκεστε σε Εκκλησιαστική Λειτουργία ή να περιφέρετε το βλέμμα σας στους ξένους, είναι όχι μόνο απρεπές, αλλά και εξοργίζει τον Κύριο, λόγω της έλλειψης προσοχής και την τόλμη σας. Αν δεν μπορούμε από ψυχικής απόψεως, τότε τουλάχιστον εξωτερικά και από σωματικής απόψεως, ας φερθούμε ευπρεπώς. Η εξωτερική και η σωματική ευλάβεια, ίσως μας οδηγήσουν σε μια ευνοϊκή διάταξη των εσωτερικών μας συλλογισμών.
Στην Εκκλησία να εισέρχεσαι, σαν να είναι αυτός ο Οίκος του Θεού. Και να βρίσκεσαι στον Ναό, σαν να είναι ο Οίκος του Θεού, με την επίγνωση της παρουσίας του Θεού, απομακρυνόμενος από κάθε μορφή ελευθεριότητας και αναίδειας.
Στην Εκκλησία να στέκεστε σε μια σκοτεινή γωνία, να προσεύχεστε και να κλαίτε εκ βαθέων. Και ο Θεός, θα σας παρηγορήσει οπωσδήποτε. Και να λέτε: ''Κύριε νόμισα, ότι δεν υπήρχε διέξοδος στην δύσκολη κατάστασή μου, εσύ όμως Κύριε, με βοήθησες!''
Αχ Θεέ μου, που καταντήσαμε! Να μπαίνουμε στην Εκκλησία και να μην νιώθουμε τίποτε. Ο ένας κοιτάει το ρολόι του, ο άλλος χασμουριέται, ο τρίτος κουβεντιάζει...
Δεν μπορείς την Κυριακή να πας Εκκλησία γιατί έχεις υπηρεσία; Μπορείς αυτήν την ώρα να κάνεις τον εαυτό σου Θυσιαστήριο, λέγοντας προσευχή.
Στην Θεία Λειτουργία, για να έρθει η Χάρη του Θεού πρέπει να έχεις συγκέντρωση, ειρήνη και να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Όταν πας στην Εκκλησία, να προσπαθείς να εμβαθύνεις στο μυστήριο της Θείας Λειτουργίας. Αν κατανοήσεις την Θεία Λειτουργία, θα κατανοήσεις και το μεγάλο μυστήριο της Εκκλησίας και θα θαυμάσεις και θα δοξάσεις τον Θεό.
Ο διάβολος κυνηγάει την προσευχή και θέλει να απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό και χαλάει τον κόσμο, όπου δει προσευχή. Γι' αυτό φέρνει την αμέλεια, τον ύπνο, την χαύνωση. Ο ύπνος που μας φέρνει μέσα στην Εκκλησία είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα, θεωρείται μοιχεία...
Μας έλεγε ο παλιός πνευματικός: "Άμα μιλήσετε μετά την Εκκλησία, να ξέρετε θα χάσετε την Χάρη του Θεού". Και όταν φτάναμε σπίτι, λέγαμε 3 φορές το "Δόξα σοι ο Θεός" και εκεί σαν να έβγαινε από το στόμα μας ευωδία της Θείας Μεταλήψεως! Ευωδίαζε το δωμάτιό μου, σαν να λιβανίζαμε! Τόσο πολύ, πιστέψτε με..
Όταν πηγαίνετε στην Εκκλησία, παρακάλεσε τον Θεό: "Δώσε μου δύναμη μέχρι να τελειώσει η Θεία Λειτουργία να σταθώ, να συγκεντρωθώ, να Σε γευτώ, να Σε καταλάβω, να Σε νοιώσω...
Όποιος μπορεί να στέκεται στην Εκκλησία όρθιος, να μην κάθεται. Είναι μια θυσία στο Χριστό. Άμα σταθεί στην Εκκλησία, θα καταλάβει σε τι μεγαλείο βρίσκεται. Και όταν έρχεται η Χάρις του Θεού, δεν καταλαβαίνεις πως πέρασε η ώρα, πως πέρασε η ώρα σαν λεπτό και τελείωσε η Θεία Λειτουργία.
Η κάθε άτακτη κίνηση που γίνεται στην Εκκλησία, αποσπά τον νου του προσευχομένου και γίνεται έτσι αιτία οι νόες των Εκκλησιαζομένων να μην ενώνονται με τον Θεό. Είδατε όταν πάμε στο νοσοκομείο, προσέχουμε να μην κάνουμε θόρυβο και αν υπάρχει κάποιος ασθενής που είναι βαριά, να μην τον ξυπνήσουμε, να μην τον ενοχλήσουμε. Γιατί και η Εκκλησία νοσοκομείο είναι και πρέπει να προσέχουμε.
Στην Εκκλησία πήγαινε από τις 6 η ώρα το πρωϊ, πριν από τον παπά. Θα πάει ο Χριστός πριν από εμάς στην Εκκλησία και εμείς θα πάμε μετά;
Οι άνθρωποι πολλές φορές κάνουν απρόσεκτα κάποια πράγματα. Αν ρωτήσεις κάποιον, γιατί δεν πηγαίνει στην Εκκλησία, σπάνια θα ακούσεις, ότι δεν πιστεύει και γι' αυτό δεν πηγαίνει στην Εκκλησία. Στην πραγματικότητα όμως, αυτός είναι ο λόγος που δεν πηγαίνει στην Εκκλησία. Δεν πηγαίνει, γιατί: α) δεν έχει τόση πίστη, όση του χρειάζεται, για να πάει στην Εκκλησία β) δεν έχει τόση πίστη, όση χρειάζεται, για να παραμείνει στην Εκκλησία και γ) δεν έχει τόση πίστη, όση χρειάζεται, για να παρακολουθεί τίς Ακολουθίες της Εκκλησίας. Δεν είναι δυνατόν να γίνει πρόοδος πνευματική, χωρίς έργα της πίστης. Η πίστη αυξάνει με τα έργα της πίστης.
Ποιά στάση να κρατάμε στην Εκκλησία; Πρέπει να στεκόμαστε με ένταση και αυτοσυγκέντρωση. Να έχουμε ένταση, δηλαδή μεγάλη προσοχή, ώστε να μην διαχέεται ο νους μας με επιφανειακά πράγματα και αλλότριες σκέψεις.
Πολλοί δεν εκκλησιάζονται, διότι δεν τους αρέσει το ''προσωπικό'' της Εκκλησίας: ο παπάς, οι ψάλτες, οι επίτροποι, οι εκκλησιαζόμενοι... Αλλά αδελφέ μου, στην Εκκλησία για ποιόν πηγαίνεις; Για να δεις τους ανθρώπους ή για να προσευχηθείς στον Χριστό; Εάν ο βασιλιάς σε καλούσε στο παλάτι του, για να σου δώσει ό,τι θέλεις, δεν θα πήγαινες, επειδή ο (υπεύθυνος) επί της διαμονής δεν ήταν καλός; Δεν έρχεσαι αγαπητέ στην Εκκλησία, για τον παπά και τον επίτροπο, αλλά για τον Χριστό, ώστε να λάβεις, ότι θα σου δώσει ο Θεός, δια του ιερέως.
Ο Χριστιανός προκειμένου να Εκκλησιαστεί, οφείλει να προετοιμαστεί καταλλήλως, ώστε να έχει ωφέλεια. Θα πρέπει: α) Να προετοιμάζεται καθόλη την εβδομάδα. Ο καλός Χριστιανός, σκέφτεται την Εκκλησία, όλη την εβδομάδα. Λαχταρά πότε θα έρθει η Κυριακή για να εκκλησιαστεί. Εκείνος που πράγματι αγαπά τον Θεό, δεν βλέπει την ώρα, πότε να εκκλησιαστεί. Είναι σαν τον αρραβωνιασμένο, που λαχταρά να μεταβεί στο σπίτι της μνηστής του. Όταν όμως διέρχεται αμέριμνος την εβδομάδα, την Κυριακή θα προσπαθεί να στρυμώξει το νου του μέσα στην Εκκλησία, αλλά θα είναι σαν τον κλέφτη, που τον έκλεισαν στο κρατητήριο και αυτός κοιτάζει, πως και από που να δραπετεύσει και β) Να προετοιμαστεί προπαντός το Σαββατόβραδο. Πρώτα με την καθαριότητα του σώματος. Θα διαβάσει με την οικογένεια και τα παιδιά του, το Ευαγγέλιο και τον Απόστολος της επομένης και εάν πρόκειται να Κοινωνήσει, θα διαβάσει την Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως. Επίσης θα πρέπει να ανακρίνει τον εαυτό του, τι έκανε όλη την εβδομάδα, για να ζητήσει συγχώρηση από τον Θεό και θα σκεφτεί όλες τις ευεργεσίες Του, για να Τον ευχαριστήσει. Έχε υπόψην σου, ότι ο σατανάς το Σάββατο, θα σου βάλει χίλια δύο εμπόδια και ιδίως, όταν πρόκειται να Κοινωνήσεις.
Να πηγαίνετε νωρίς στην Εκκλησία. Τον Όρθρο τον κάνουμε για τους πιστούς και όχι για τα στασίδια.
Δεν επιτρέπετε να μπαίνουμε στην Εκκλησία τούβλα και να βγαίνουμε ντουβάρια. Θα μπούμε σαρκικοί άνθρωποι, αλλά θα πρέπει να φύγουμε ουράνιοι άνθρωποι, κεκαθαρμένοι και άγιοι από μέσα.
Πρόσεξε, να πηγαίνεις στην Εκκλησία, πριν αρχίσει η Θεία Λειτουργία, γιατί άγγελος Κυρίου γράφει ποιός είναι εκεί από την αρχή. Όταν αργούμε, ζημιωνόμαστε.
Όλοι οι Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, είναι υποχρεωμένοι να πηγαίνουν στην Εκκλησία, όλες τις γιορτές, να παρακολουθούν τον εσπερινό, τον όρθρο και την Θεία Λειτουργία και όποιος δεν πηγαίνει, όχι μόνο αυτός, αλλά και όσοι είναι υπό την ευθύνη του, αμαρτάνουν βαριά.
Όταν είμαστε στην Εκκλησία και στεκόμαστε στο στασίδι μας, έρχεται συνέχεια Άγγελος εκεί στη θέση μας και μας θυμιάζει. Και όταν δεν μας βρίσκει, φεύγει λυπημένος και μένουμε αλιβάνιστοι.
/
4

Βλέπετε 1 - 33 από τα 125 αποτελέσματα