Περί...

Loading...
Περί Εκκλησίας
Κοινοποίηση
Το Έθνος και η Εκκλησία θα δοκιμασθούν σκληρά. Θα δουν πολλά τα μάτια μας. Να προσεύχεστε να μην σας εγκαταλείψει η χάρις του Θεού...
Η Εκκλησία δεν βρίσκεται εκεί που είναι οι διοικούντες, οι πατριάρχες, οι επίσκοποι, οι σύνοδοι και η Ιεραρχία, αλλά εκεί που υπάρχει η σωτήρια ομολογία της Πίστεως.
Πέντε καθήκοντα έθεσε ο Χριστός στους Αποστόλους Του, και μέσω των Αποστόλων στους Ποιμένες της Εκκλησίας. Αυτά είναι:

  1. κηρύσσετε λέγοντες ὅτι ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
  2. ἀσθενοῦντας θεραπεύετε
  3. λεπροὺς καθαρίζετε
  4. νεκροὺς ἐγείρετε
  5. δαιμόνια ἐκβάλλετε. (Ματθ. 10,8)

Αυτά τα πέντε ΚΑΘΉΚΟΝΤΑ παραδόθηκαν από τους Αποστόλους στην Εκκλησία ως διαθήκη του Κυρίου και η Εκκλησία τα επιτελεί ασταμάτητα και ακάματα σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια. Όποιος ψαλιδίζει αυτήν τη διαθήκη στο πρόγραμμα της Εκκλησίας, είναι εχθρός της Ψυχής του. Όποιος Ιερέας νομίζει ότι είναι αρκετό μόνο να κηρύττει το Ευαγγέλιο, εκπληρώνει μόνο το ένα πέμπτο των Εντολών...
Στην Εκκλησία, καθένας ζει σε όλους και για όλους, αλλά και όλοι ζουν στον καθένα και για τον καθένα. Γι' αυτό καθένας είναι υπεύθυνος για όλους και όλοι για τον καθένα.
Το σχολείο θα σας μορφώσει. Η Εκκλησία θα σας χαριτώσει. Ο άνθρωπος που δεν έχει σχέση με την Εκκλησία και τα Μυστήριά της, θα έχει σχέση με τα νευρολογικά κέντρα και τους ψυχιάτρους.
Τίποτα δεν κάνει τόσο χαρούμενη τη ζωή μας, όσο η ευχαρίστηση που αισθανόμαστε στην Εκκλησία. Στην Εκκλησία συντηρείται η χαρά των χαρούμενων ανθρώπων, στην Εκκλησία βρίσκεται η ευθυμία των στεναχωρημένων, η ευχαρίστηση των λυπημένων, η ανακούφιση των ταλαιπωρημένων, η ανάπαυση των κουρασμένων. Ελάτε κοντά μου, λέει ο Κύριος, όλοι οι κουρασμένοι και αποκαμωμένοι και εγώ θα σας αναπαύσω. Τί πιο αγαπητό απ' αυτή τη φωνή, θα μπορούσε να υπάρξει; Τί γλυκύτερο, απ' αυτή την πρόσκληση; Ο Κύριος σε προσκαλεί στην Εκκλησία για τρυφή πνευματική. Σε προτρέπει για κατάπαυση και όχι για κόπους. Σε μεταφέρει από τα βάσανα στην ανάπαυση, σηκώνοντας το βάρος των αμαρτιών σου.
Η Εκκλησία είναι πνευματικό ιατρείο και πρέπει εκείνοι που πάνε εκεί, αφού πάρουν τα κατάλληλα φάρμακα και τα επιθέσουν στα τραύματά τους, έτσι να φύγουν. Έτσι εκείνος που είναι υπερήφανος ή πορνεύει ή έχει οποιοδήποτε ελάττωμα, αλλά έρχεται συνεχώς στην Εκκλησία, θα το αποβάλλει πολύ γρήγορα και θα ξαναβρεί την υγεία του. Εκείνος όμως που απέκοψε τον εαυτόν του από τη σύναξη αυτή και απομακρύνθηκε από την διδασκαλία των Πατέρων, πολύ σύντομα θα αρρωστήσει...
Η Εκκλησία δεν είναι θέατρο, για να ακούμε όσα λέγονται προς ευχαρίστηση. Πρέπει να φεύγουμε από τον Εκκλησιασμό ωφελημένοι. Κερδισμένοι με μεγάλο κέρδος. Αν ερχόμαστε για να ψυχαγωγηθούμε για λίγο και φεύγουμε, χωρίς να έχουμε αποκομίσει ωφέλεια από όσα λέχτηκαν, τότε άδικα ερχόμαστε.
Δεν είναι κουρείο η Εκκλησία, ούτε αρωματοπωλείο, ούτε κάποιο άλλο εργαστήριο από εκείνα που είναι στην αγορά. Είναι τόπος Αγγέλων, τόπος Αρχαγγέλων, Βασίλειο του Θεού, ο ίδιος ο Ουρανός.
Μεγάλη δύναμη προέρχεται από την σύναξη της Εκκλησίας και τη συνάντηση των πιστών. Γι' αυτό και ο Κύριος λέει: ''Οπου είναι συναγμένοι δύο ή τρεις στο όνομά μου, εκεί είμαι και Εγώ ανάμεσά τους'' (Ματθ. 18,20). Και όχι μόνο γι' αυτό, αλλά και διότι στη σύναξη αυξάνεται η αγάπη... Όπως το ένα σίδηρο ακονίζει το άλλο σίδηρο, έτσι και η συναναστροφή αυξάνει την αγάπη. Όσο τρίβεται μια πέτρα με την άλλη, παράγεται φωτιά. Πόσο μάλλον η ψυχή που συνδέεται με άλλη ψυχή!
Η κιβωτός του Νώε, έπαιρνε μέσα ζώα και τα διατηρούσε ζώα, ενώ η Εκκλησία παίρνει ζώα και τα μεταβάλλει. Μεταμορφώνει τους ανθρώπους. Μπαίνει στην Εκκλησία κοράκι και γίνεται περιστέρι. Μπαίνει λύκος και γίνεται πρόβατο. Μπαίνει φίδι και γίνεται αρνί.
Πολλοί ήρθαν στην Εκκλησία, την κοινή Μητέρα και απόλαυσαν τις δωρεές της και όμως έφυγαν και δεν καταδέχτηκαν να ξαναεπιστρέψουν. Δεν μιμήθηκαν το περιστέρι της κιβωτού του Νώε, αλλά το κοράκι...
Αν φύγεις από την Εκκλησία, δεν φταίει η Εκκλησία, για όσα θα σου συμβούν. Διότι αν βρίσκεσαι μέσα, ο λύκος δεν μπαίνει σ' αυτήν. Αν όμως βγεις έξω, τότε θα σε συλλάβει ο λύκος. Και αυτό δεν θα οφείλεται στην Εκκλησία, αλλά στην δική σου απροσεξία.
Είναι πολλοί εκείνοι, που χαίρονται για όσα κακά συμβαίνουν στην Εκκλησία. Αυτοί μοιάζουν με τους στρατιώτες που λόγχισαν τον Σταυρωμένο Χριστό και με τους Ιουδαίους, που Τον κάρφωσαν πάνω στο Ξύλο.
Οι (χλιαροί) Χριστιανοί διαφθείρουν δυστυχώς της Εκκλησία του Χριστού, χειρότερα από εχθρούς και αντιπάλους.
Πόσοι τύραννοι, θέλησαν να νικήσουν την Εκκλησία και δεν το κατόρθωσαν! Πού είναι τώρα αυτοί, που την πολέμησαν; Τους έθαψε η σιωπή και παραδόθηκαν στην λησμονιά. Και πού είναι η Εκκλησία; Λάμπει και από τον ήλιο πιο πολύ... Είναι ευκολότερο να σβηστεί ο ήλιος, παρά να εξαφανιστεί η Εκκλησία.
Ως πλοίο μέσα σε θάλασσα μοιάζει η Εκκλησία. Την άφησε ο Χριστός να ταξιδεύει στην οικουμένη. Δεν εξαφάνισε την ταραχή, αλλά την διέσωσε από την ταραχή. Δεν εξαφάνισε την θάλασσα, αλλά ασφάλισε το πλοίο της Εκκλησίας ο Χριστός. Παντού οι πολλοί επαναστάτησαν κατά της Εκκλησίας, σαν τα άγρια κύματα. Παντού πολλοί την πολέμησαν σαν φοβεροί άνεμοι. Και όμως ο Χριστός χάριζε πολλή τη γαλήνη. Και το πιο θαυμαστό είναι, ότι όχι μόνο η αγριότητα δεν κατέλυσε την Εκκλησία, αλλά το πλοίο κατέλυσε την θαλασσοταραχή!
Δεν φοβάμαι τόσο τον πόλεμο, ο οποίος προέρχεται έξω από την Εκκλησία, όσο την εσωτερική διαμάχη που γίνεται μέσα σ' αυτήν. Διότι και η ρίζα, όταν είναι καλά στερεωμένη στη γη, δεν παθαίνει τίποτε από τους ανέμους. Όταν όμως η ρίζα φθείρεται από το σκουλήκι που την κατατρώει από μέσα, θα πέσει το δέντρο, έστω και αν κανείς δεν το χτυπάει. Μέχρι πότε λοιπόν θα κατατρώμε την ρίζα της Εκκλησίας, σαν σκουλήκια;
Τίποτε δεν μπορεί να διαιρέσει τόσο πολύ την Εκκλησία, όσο ο εγωισμός και η φιλαρχία. Και τίποτε δεν παροξύνει τόσο πολύ τον Θεό, όσο η διαίρεση της Εκκλησίας Και αν επιτελέσουμε μύρια καλά έργα, δεν θα δώσουμε μικρότερο λόγο απ' αυτούς που κατακόπτουν και κομματιάζουν το Εκκλησιαστικό πλήρωμα. Το να σχίσει κάποιος την Εκκλησία, δεν είναι μικρότερο κακό, από το να εμπέσει σε αίρεση.
Η Εκκλησία είναι το στρατόπεδο του Χριστού. Οφείλεται με προσοχή πολλή, να διερευνάται και να ψάχνετε τους γύρω σας, μήπως εισχώρησε στις τάξεις μας κάποιος αλλόφυλος (αιρετικός ή ασεβής) και να τον φανερώνετε αμέσως. Όχι φυσικά για να τον φονεύσουμε ή να τον τιμωρήσουμε, αλλά για να τον απαλλάξουμε από την πλάνη και την ασέβεια και να τον καταστήσουμε εξολοκλήρου δικό μας. Διότι όποιος ξέρει αυτόν που κάνει το κακό και τον ανέχεται και τον αποκρύπτει, είναι σαν να του δίνει την άδεια να διαπράττει με μεγαλύτερη θρασύτητα το κακό.
Είναι καλύτερα να υπάρχουν κακοί άρχοντες, παρά αναρχία. Κυρίως όμως είναι πάρα πολύ επικίνδυνο στην Εκκλησία, αφού και η εξουσία της Εκκλησίας, είναι μεγαλύτερη και υψηλότερη από την εξουσία της πολιτείας.
Κάποιος ιερωμένος, που του είχαν εμπιστευτεί την διακονία της φιλανθρωπίας, συγκέντρωσε πολλά χρήματα. Και ναι μεν ο ίδιος δεν τα έφαγε, αλλά και δεν τα ξόδευσε για τους φτωχούς, εκτός από ένα μικρό ποσό. Το μεγαλύτερο μέρος το έκρυψε στη γη, μέχρι που παραδόθηκαν σε μια πολεμική περίοδο στα χέρια των εχθρών. Χρειάζεται λοιπόν, πολλή προθυμία, ώστε ούτε να πλεονάζει, ούτε να παρουσιάζει ελλείμματα η Εκκλησία. Να χορηγεί η Εκκλησία αμέσως στους φτωχούς, όσα χρήματα συγκεντρώνονται γι' αυτούς. Και όταν η Εκκλησία μοιράζει στους φτωχούς, οι θησαυροί της θα αυξάνουν με την γενναιοδωρία των πιστών.
Η Εκκλησία είναι το μόνο ιατρείο, μέσα στο οποίο μπορεί να θεραπευτεί, να καλλιεργηθεί και να σωθεί η ψυχή του ανθρώπου.
Κανένας δεν μπορεί να έχει τον Θεό Πατέρα, εάν δεν έχει την Εκκλησία Μητέρα.
Όσοι απομακρύνονται από την Εκκλησία και τα Μυστήρια Της, γίνονται εχθροί του Θεού και φίλοι του διαβόλου.
Ο διάβολος αφού επί αιώνες πολέμησε να βγάλει την Εκκλησία έξω από τον κόσμο και απέτυχε, τώρα αγωνίζεται να βάλει τον κόσμο μέσα στην Εκκλησία. Και τον αγώνα αυτό της εκκοσμίκευσης, τον κάνει επιμελώς κρυπτόμενος, σε τέτοιο σημείο, που να πείθει ορισμένους ότι δεν υπάρχει.
Όσοι κατηγορούν την Εκκλησία για τα λάθη των εκπροσώπων της, με σκοπό δήθεν να βοηθήσουν για την διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος. Αυτοί δεν αγαπούν την Εκκλησία. Ούτε, βέβαια τον Χριστό. Τότε αγαπάμε την Εκκλησία, όταν με την προσευχή μας αγκαλιάζουμε κάθε μέλος της και κάνουμε, ό,τι κάνει ο Χριστός. Θυσιαζόμαστε, αγρυπνούμε, κάνομε το παν, όπως Εκείνος, ο οποίος «τις λοιδορίες δεν τις ανταπέδιδε, και όταν έπασχε δεν απειλούσε» (Α' Πετρ. 2,23).
Στην εποχή μας, που υπάρχει αυτή η σύγχυση του μυαλού, αφήσαμε τα Πατερικά βιβλία και πιάσαμε τα περιοδικά, που συγχύζουν περισσότερο. Αφήσαμε και το Ιερό Ευαγγέλιο, οι περισσότεροι και ορμάμε να πιάσουμε το πηδάλιο. Έμπειροι και άπειροι, γι' αυτό και θαλασσοδέρνεται, η Εκκλησία μας.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 82 αποτελέσματα