Περί...

Loading...
Περί Εκδίκησης
Κοινοποίηση
Μην ανταποδίδεις το κακό με κακό, ούτε την προσβολή με προσβολή, διότι θα σε ταπεινώσει ο Θεός, βλέποντας, ότι δεν ταπεινώνεσαι εσύ ο ίδιος.
Τίποτα άλλο δεν ευχαριστεί το Θεό τόσο πολύ, όσο το να μην ανταποδίδουμε κακό αντί κακού. Και τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο, από το να θέλεις να εκδικηθείς προστατεύοντας τον εαυτόν σου.
Καλό είναι, το να μην αδικεί κανείς, αλλά πολύ μεγαλύτερη αξία έχει, το να μην εκδικείται όταν αδικηθεί.
Τόσο μεγάλο κακό είναι το να ανταποδίδεις το κακό, ώστε και την φιλανθρωπία του Θεού διώχνει και τη συγχώρεση που έχει δοθεί για τα αμέτρητα αμαρτήματα, την καθιστά άκυρη.
Σε λύπησε κάποιος; Μην του ανταποδώσεις λύπη, γιατί τότε εξισώνεσαι μαζί του. Κανένας δεν θεραπεύει το κακό με το κακό, αλλά το κακό με το καλό.
Εάν ανταποδώσεις την αδικία που σου έκαμαν, τότε δεν την ανταπέδωσες, αλλά έκανες κακό στον εαυτόν σου. Διότι λέει η Αγία Γραφή: ''Ο αγαπών την αδικίαν, μισεί την εαυτού ψυχήν'' (Παροιμίες 29,24). Βλέπεις, ότι δεν αδικήθηκες, αλλά αδικείς; Γι' αυτό και ο Απόστολος Παύλος λέει: ''Διατί ουχί μάλλον αδικείσθε;'' (Α' Κορ. 6,7). Γιατί δεν προτιμάτε να αδικείστε; Είδες, ότι τούτο (το να εκδικηθείς), δεν σημαίνει ότι αδικείσαι;
Έχεις αδικηθεί πολύ και στερήθηκες πολλά εξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες και ζημιώθηκες σε πολύ σοβαρά θέματά σου και γι' αυτό θέλεις να δεις να τιμωρείται ο αδελφός σου; Και εδώ πάλι είναι χρήσιμο να τον συγχωρήσεις. Γιατί, εάν θελήσεις εσύ ο ίδιος να εκδικηθείς και να επιτεθείς εναντίον του είτε με τα λόγια σου, είτε με κάποια ενέργειά σου, ή με την κατάρα σου, ο Θεός όχι μόνο δεν θα επέμβει κατ' αυτού - εφόσον εσύ ανέλαβες την τιμωρία του - αλλά επιπλέον θα σε τιμωρήσει ως θεομάχο. Άφησε τα πράγματα στον Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ' ό,τι εσύ θέλεις.
Έπαθες κάποιο κακό και θέλεις να ''εκδικηθείς'' εκείνον που σε έβλαψε; Εσύ ευεργέτησέ τον και τον τιμώρησες.
Αυτό είναι το σπουδαιότερο: Όχι μόνο να μην εκδικείσαι το κακό με το κακό, αλλά και να προσφέρεις στο κακό το καλό. Αυτό είναι πραγματικά άμυνα. Και εκείνον εξουδετερώνει και είναι μεγάλη η ωφέλειά του, αν βέβαια το θέλει, αλλά και εσένα ωφελεί.
Η καμήλα που χτυπήθηκε από κάποιον, αφού αποταμιεύσει την οργή επί μακρό χρονικό διάστημα, όταν βρει ευκαιρία, του ανταποδίδει το κακό. Ακούσατε βαρύθυμοι, εσείς που καλλιεργείτε τη μνησικακία σαν αρετή, με τι μοιάζετε, όταν κρύβετε την κατά του πλησίον σας δυσαρέσκεια σαν σπινθήρα μέσα στην στάχτη τόσο καιρό, ώσπου βρείτε καύσιμη ύλη και ανάψετε τον θυμό σαν φλόγα...
Το πάθος, του να ανταποδώσει κάποιος, κακό αντί κακού (εκδίκηση), φανερώνεται κατά τέσσερις τρόπους: πρώτον από την καρδιά, δεύτερον από το πρόσωπο, τρίτον από την γλώσσα και τέταρτο έρχεται, το να μην αποδώσεις κακό στο κακό. Εάν μπορέσεις να καθαρίσεις την καρδιά σου, δεν ανεβαίνει το πάθος στο πρόσωπο. Εάν όμως ανέβει στο πρόσωπό σου, φύλαξε την γλώσσα σου, να μην μιλήσεις. Αλλά εάν μιλήσεις κόψε το πάθος γρήγορα, για να μην αποδώσεις κακό στο κακό.
Να θεωρείς εκείνον που σε κακομεταχειρίζεται, πάντα σαν πιο αδύναμο από σένα. Και όπως δεν εκδικείσαι το αδύναμο παιδί, έτσι μην εκδικείσαι ούτε εκείνον, που σε κακομεταχειρίζεται.
Διδαχθείτε από το μικρό παιδί. Αν κάποιος επιτεθεί σ' ένα παιδί, όταν οι γονείς του είναι παρόντες, το παιδί δεν ανταποδίδει την επίθεση με αντεπίθεση, αλλά μάλλον προσβλέπει στους γονείς του κλαίγοντας. Το παιδί γνωρίζει πως οι γονείς του, θα το προστατεύσουν. Πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζετε αυτό που γνωρίζει ένα μικρό παιδί; Ο Ουράνιος Γονέας είναι πάντα δίπλα σας. Έτσι λοιπόν μην είσαστε εκδικητικοί και μην επιστρέφετε το κακό· μάλλον να προσβλέπετε στον Γονέα σας με δάκρυα. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο, θα κατοχυρώσετε τη νίκη με το μέρος σας, στη μάχη σας με τους κακούς ανθρώπους.
Ο Χριστιανός, ο οποίος πληρώνει με κακό το κακό, είναι χειρότερος και από τον ειδωλολάτρη.
Αν σε πολεμούν λογισμοί εκδικήσεως για κάποιον αδελφό, να προσευχηθείς και να κάνεις μερικές μετάνοιες γι' αυτόν και να εύχεσαι, ο Θεός να του δίνει μακροζωϊα και υγεία.
Επειδή είμαστε όλοι αδελφοί και μέλη του Δεσπότη Χριστού, γι' αυτό και πρέπει να συμπονούμε ο ένας τον άλλον. Όποιος όμως αμύνεται και εκδικείται τον αδερφό του, εομοιάζει με εκείνον, που πήρε μια πέτρα να χτυπήσει το δεξί του πόδι, γιατί κατά λάθος (όπως συμβαίνει από απροσεξία πολλές φορές), ακούμπησε και χτύπησε το αριστερό του πόδι. Τόσο άφρων και ανόητος είναι ο εκδικητικός άνθρωπος.
Η εκδίκηση είναι άρνηση της αγάπης προς τον πλησίον. Για τους Χριστιανούς ο Κύριος είπε, ότι οφείλουν ν' αγαπούν όλους και αυτούς ακόμη τους εχθρούς και επομένως να μην ζητούν εκδίκηση εναντίον τους. Με την εκδίκηση αναλαμβάνει ο ίδιος ο παθών να τιμωρήσει τον ένοχο. Επομένως φανερώνει, ότι δεν πιστεύει σε Θεό και Θεία δικαιοσύνη, η οποία αργά ή γρήγορα αποδίδει στον καθένα κατά τα έργα του. Δεν εμπιστεύεται, ούτε στην ανθρώπινη δικαιοσύνη, που επεμβαίνει για να τιμωρήσει το έγκλημα και την αδικία. Γίνεται ο ίδιος κατήγορος και δικαστής και εκτελεστική εξουσία, όχι για να σωφρονίσει και διορθώσει τον ένοχο, αλλά για να ικανοποιήσει το πάθος της έχθρας και του μίσους, που βράζει στην ψυχή του. Για όλα αυτά είναι φυσικό, ότι όποιος παίρνει μόνος του την εκδίκηση, θα λάβει εκδίκηση από τον Θεό. Και εάν έχει άλλα αμαρτήματα, θα επιβαρύνεται πάντοτε με αυτά και δεν θα συγχωρηθεί ποτέ. Μισθός της κακίας του θα είναι η αιώνιος καταδίκη.
Ο άνθρωπος εκδικείται, γιατί πιστεύει πως η εκδίκηση είναι δικαοσύνη.
Όταν κάποιος ρίξει στο σκυλί μια πέτρα, πολλές φορές ο σκύλος αντί να χυθεί σ΄ αυτόν που την έριξε, ορμά και δαγκώνει την πέτρα. Έτσι κάνουμε και εμείς. Βάζει ο πειρασμός (διάβολος) κάποιον άλλο να μας πειράξει, είτε με λόγο είτε με φέρσιμο και εμείς αντί να τα βάζουμε με εκείνον που έριξε την πέτρα, δηλ. τον πειρασμό, δαγκώνουμε την πέτρα, δηλ. τον συνάνθρωπο, που χρησιμοποίησε ο μισόκαλος ως πέτρα. Και ποιός ξέρει τάχα τι γέλιο κάνει ο πειρασμός και πως θα μας κοροϊδεύει, όταν τα βλέπει αυτά. Εν ώρα πειρασμού, εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή. Ο πειρασμός ξέρετε τι μάστορας είναι; Τα ελάχιστα τα κάνει μεγάλα. Ο πειρασμός αδημονεί, στενοχωρείται και δημιουργεί πολέμους. Ξέρει πολλές τέχνες και φέρει τον άνθρωπο σε αμφιβολία. Γι' αυτό έχουμε πολλά ναυάγια. Η προστασία του Θεού αδυνατεί (εξασθενίζει) τον πειρασμό. Όταν έχετε πειρασμούς τότε κατέρχεται και η Χάρη του Θεού. Όταν δοκιμάζει κάποιος πειρασμούς, διαπιστώνει την αδυναμία του, ταπεινώνεται και ελκύει την Χάρη του Θεού. Να μην σας επηρεάζουν οι άνεμοι των πειρασμών, δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτα...
Αν ένας γάϊδαρος σε κλωτσήσει, δεν έχει νόημα να τον κλωτσήσεις και εσύ.
Δεν πρέπει να ανταποδίδει κανείς το άδικο, ούτε να βλάπτει κανέναν από τους ανθρώπους, ο,τιδήποτε και αν παθαίνει απ' αυτούς.
Η ικανοποίηση που προέρχεται από την εκδίκηση δεν διαρκεί παρά μια στιγμή μονάχα, η ικανοποίηση όμως που προέρχεται από την συγγνώμη, διαρκεί αιώνια.
Εκείνος που εκδικείται, συνήθως λυπάται για την πράξη του, ενώ εκείνος που συγχωρεί, δεν λυπάται γι' αυτό.
Η εκδίκηση είναι ευχαρίστηση μόνο του μικρού, αδυνάτου και στενοκέφαλου ανθρώπου.
Όταν θέλεις να εκδικηθείς κάποιον, το μόνο που καταφέρνεις, είναι να του επιτρέπεις να συνεχίζει να σε πληγώνει.
Η εκδίκηση μοιάζει συχνά σαν να δαγκώνουμε ένα σκύλο, επειδή μας δάγκωσε και εκείνος.
Η φοβερότερη εκδίκηση είναι, το να περιφρονήσεις τον αντίπαλό σου, ενώ μπορείς να τον συντρίψεις.
Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες. προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων· εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες. μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ· γέγραπται γάρ· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος.

(Ποτέ να μη αποδίδετε κακόν αντί κακού, αλλά “να λαμβάνετε πρόνοιαν και φροντίδα, ώστε να φέρεσθε καλά και να πράττετε τα καλά εις όλους τους ανθρώπους”, τους φίλους και τους εχθρούς. Καθόσον δε εξαρτάται από σας να έχετε ειρήνην με όλους τους ανθρώπους. Να μην εκδικήτε και να μην υπερασπίζετε τον εαυτόν σας απέναντι εκείνων που σας αδικούν, αγαπητοί, αλλά αφήστε ελεύθερον τον τόπον να ενεργήση η δικαία οργή του Θεού εναντίον εκείνων που σας αδικούν. Διότι είναι γραμμένον· Εις εμέ ανήκει η εκδίκησις· εγώ θα ανταποδώσω το δίκαιον”. λέγει ο Κυριος.)

Προς Ρωμαίους 12,17-19
Οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος· καὶ πάλιν· Κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ.

(Καμμία αμφιβολία δεν υπάρχει, ότι πράγματι θα τιμωρηθή δια την ασέβειάν του, διότι γνωρίζομεν καλά εκείνον ο οποίος είπε· “εις εμέ, τον δίκαιον και παντοδύναμον, υπάρχει η δικαιοσύνη, που τιμωρεί το κακόν. Εγώ θα ανταποδώσω στον καθένα κατά τα έργα του, λέγει ο Κυριος”· και πάλιν έχει λεχθή· “ο Κυριος θα κρίνη τον λαόν αυτού”.)

Προς Εβραίους 10,30
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 52 αποτελέσματα