Περί...

Loading...
Περί Ειρωνείας και Ονειδισμών
Κοινοποίηση
Εάν καθαρίσουμε την καρδιά μας από τον εγωισμό, καμμία ειρωνεία και κοροϊδία από τους άλλους, δεν είναι ικανή να μας θίξει και να μας πειράξει. Εάν όμως δεν πετύχαμε την κάθαρση της καρδιά μας και προκειμένου να μην φανούμε, ότι υστερούμε έναντι των άλλων, όταν μας κοροϊδεύουν οι άλλοι θιγόμαστε και αντιδρούμε. Έτσι όμως, αμέσως παραιτούμαστε της ομολογίας του Χριστού, παραιτούμαστε του ενάτου Μακαρισμού Του (''μακάριοί έστε όταν ονειδίσωσιν υμάς...''), διότι η ειρωνεία, ο ονειδισμός, ήδη μας ''θέρισε'' και μας ''κέρδισε''.
Η ειρωνεία είναι ένα πονηρό, αποτελεσματικό και ψυχολογικό όπλο στα χέρια των κοσμικών ανθρώπων.
Η πιο ελαφριά μορφή κόστους ομολογίας του Χριστού, είναι η ειρωνεία του άλλου προς εμάς.
Όταν σε λυπούν ή όταν σε προσβάλλουν, τότε να ενθυμήσαι τα Πάθη του Κυρίου μας: Όταν τον ύβρισαν, αυτός δεν ύβριζε, όταν τον ειρωνεύονταν, αυτός δεν ειρωνευόταν, όταν τον κτυπούσαν, αυτός δεν κτυπούσε, όταν τον κακολογούσαν, αυτός δεν κακολογούσε, αλλά σ' όλα αυτά ανταποκρινόταν με ηρεμία: "Ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού" (Ιωά. 18,23). Και προσευχόταν για τους σταυρωτές Του. Να ζούμε, όπως έζησε ο Χριστός, δηλαδή με ταπείνωση, με υπακοή, με ανεξικακία. Πρόσεξε να μην σου κακοφαίνεται, όταν σου πουν λόγο σκληρό. Οι λόγοι οι σκληροί, οι υβρισιές, οι καταφρονήσεις απαλλάτουν τον άνθρωπο από τους κακούς λογισμούς, και μάλιστα τους αισχρούς. Τον απαλλάτουν απ' όλα τα πάθη, αρκεί να υπομένει. Αν σε κοροϊδεύουν, εσύ κάνε καλούς λογισμούς, παίρνε το π.χ. για αστείο, και έτσι φεύγει εύκολα η παρεξήγηση και το σκάνδαλο.
Μακάριοι θα είστε, όταν σας μισήσουν οι άνθρωποι και σας ονειδίσουν και σας καταδιώξουν. Να χαίρεστε τότε, γιατί ο μισθός που θα πάρετε στους ουρανούς θα είναι μεγάλος. Ο Κύριος, σαν ήταν κρεμασμένος πάνω στο Σταυρό, προσευχόταν για τους σταυρωτές του και έλεγε: «Πάτερ, άφες αυτοίς΄ ου γαρ οίδασι τι ποιούσοι», που θα πει: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν». Όπως ο Κύριος, έτσι και οι περισσότεροι Άγιοι και μεγάλοι σοφοί και σπουδαίοι άνθρωποι, προσεύχονταν για τους εχθρούς, για εκείνους που τους μίσησαν και τους αδικούσαν. Αυτούς να μιμηθούμε και εμείς, για να έχουμε μεγάλο μισθό στους ουρανούς.
Για τον άνθρωπο της υπακοής, οι προσβολές, οι τιμωρίες, οι περιφρονήσεις είναι δώρα του Θεού και Χάρις ουράνια. Οι Άγιοι με τις θλίψεις δημιουργούνται.
Οι άνθρωποι της εποχής μας, μας αντιμετωπίζουν εμάς τους πιστούς, ως ''πτωχούς τω πνεύματι'', ως ανόητους. Δεν τους αρέσει η Ορθόδοξη πίστη μας. Γελούν κοροϊδευτικά, με ο,τιδήποτε εμείς θεωρούμε ιερό. Συχνά τυχαίνει να ακούμε από πιστούς, αναγκασμένους να ζουν εν μέσω ενός εχθρικού κόσμου, πόσο δύσκολο τους είναι, να υφίστανται τις διαρκείς κοροϊδίες, τους χλευασμούς. Τέτοια συμπεριφορά, θα πρέπει να την θεωρούμε τιμή για εμάς. ''Ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστού, μακάριοι, ότι το της δόξης και δυνάμεως και το του Θεού Πνεύμα εφ' υμάς αναπαύεται'' (Α' Πέτρου 4,14). Αν γελούν μαζί μας, αν δεν μας αγαπούν, αυτό σημαίνει, ότι εμείς δεν είμαστε του κόσμου τούτου. Δεν πρέπει να οργιζόμαστε και να νοιώθουμε αμηχανία, με τέτοια συμπεριφορά.
Αν υπομένεις, αλλά αντίθετα πικραίνεσαι, αγανακτείς και οργίζεσαι εναντίον εκείνων που σε προσβάλλουν, δεν μπορείς να φτάσεις στην τελείωση και να σωθείς. Μια τέτοια αντίδραση χαρακτηρίζει τους αρχάριους, τους εμπαθείς, τους ολιγόψυχους και τους επιπόλαιους. Των τελείων όμως χαρακτηριστικό είναι, να δέχονται κάθε κακό με χαρά και να τα υπομένουν με ευχαριστία.
Μέγιστο έργο κάνει αυτός που υπομένει με ευχαριστία την ύβρη ή την προσβολή χάριν του Κυρίου. Η ταπείνωση και η αγάπη σε τούτο ακριβώς βρίσκονται: στην αγόγγυστη υπομονή των θλίψεων, που μας προξενούν οι συνάνθρωποί μας. Από αυτό και μόνο, έχουν σωθεί πολλοί...
Μην εκνευρίζεσαι όταν σε χλευάζουν, μην κακιώνεις εκείνων που σε μισούν και σε συκοφαντούν, αλλά να τους αγαπάς, σαν να ήταν γιατροί που τους έστειλε ο Θεός, για να σε διδάξουν την ταπείνωση. Να προσεύχεσαι στο Θεό γι' αυτούς. "Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς" (Ματθ. 5,44).
Μην φοβάσαι τα πικρόχολα σχόλια και τον εμπαιγμό των ανθρώπων. Αυτός ο φόβος είναι διαβολικός. Να σκέφτεσαι μόνο τι λέει ο Κύριος και Θεός για σένα, καθώς και οι Άγιοι και οι Άγγελοι του Θεού.
Όταν βαδίζεις την οδό του Χριστού, πολλοί άνθρωποι - ίσως και οι πιο στενοί σου συγγενείς - θα σε κοροϊδεύουν. Μην σε απασχολεί αυτό. Μην σε ανησυχεί. Θυμήσου, ότι και τον Χριστό Τον κορόϊδευαν. Μα Αυτός, δεν τους εχθρευόταν. Σιωπούσε. Και προσευχόταν γι' αυτούς. Το ίδιο, να κάνεις και εσύ.
Έρχεται κάποιος και σου λέει έναν πειρακτικό λόγο. Αν σε θλίβει ο λόγος, να τον παίρνεις ως φάρμακο. Αν είναι λόγος απωλείας, να τον αποβάλλεις με λόγια καλά και αν είναι λόγος προς καταστροφή και απωλεία σου, να μην τον ακροαστείς. Διότι παρακινεί ο Σατανάς αυτόν τον άνθρωπο να χύνει πάνω σου αυτά, για να σκοτίσει τον νου σου και να μαράνει την προθυμία σου.
Εάν θέλεις να αφοσιωθείς τελείως στον Θεό και ακούσεις τους εχθρούς σου να σε ειρωνεύονται, μην ταράζεσαι. Να παρηγορείς την ψυχή σου με την ελπίδα στον Θεό και καταπραϋνοντας τις στενοχώριες της ζωής ψάλλοντας τον 41ο Ψαλμό.
Το ότι ο Ιησούς παραδόθηκε να φραγγελωθεί, πριν Σταυρωθεί, είναι για μας τύπος, στο να καταφρονήσουμε κάθε ανθρώπινο ονειδισμό.
Οι ονειδισμοί αποπλύνουν την ψυχή από τα πάθη. Σ' αυτό ας σε πείσει και οι φράσεις που χρησιμοποιεί ο λαός. Μερικοί κοσμικοί δηλαδή, όταν εξυβρίσουν κάποιον κατά πρόσωπον, λέγουν με καύχηση: «Τον τάδε τον έλουσα»! Και αυτό αποτελεί πραγματικότητα.
Όταν σε περιγελούν να σιωπάς και να δέχεσαι με ευχαρίστηση τους καυστήρες αυτούς, που σου προξενούν στην ψυχή ολόλαμπρη αγνότητα.
Μακάριος όποιος, ενώ κάθε μέρα κακολογείται και εξουθενείται, για την αγάπη του Κυρίου, βιάζει τον εαυτόν του και υπομένει. Μαζί με τους Μάρτυρες αυτός θα χορεύει και μεταξύ των Αγγέλων θα παρουσιαστεί με παρρησία.
Αν ανοίξεις την καρδιά του είρωνα και ερευνήσεις την ψυχή του, θα αντικρίσεις την πονηριά.
Όταν σε αδικούν ή σε κοροϊδεύουν προσωπικά, δεν πρέπει να αντιδράς για τον εαυτόν σου. Δεν πάει να μαλώνεις για τον εαυτόν σου.
Εμείς πρέπει να προσευχόμαστε για όλους που μας κακολογούν και να ζητούμε από τον Θεό να τους δίνει μετάνοια, φωτισμό και υγεία και να μην αφήνουμε μέσα μας ούτε ίχνος μίσους γι' αυτούς. Να κρατούμε μόνον την πείρα από τον πειρασμό, να πετούμε όλα τα φαρμάκια.
Όταν ο ονειδισμός δεν είναι δίκαιος, αποταμιεύει κανείς. Ενώ, όταν είναι δίκαιος, ξοφλάει. Γι' αυτό, όχι μόνον πρέπει να υπομένουμε αγόγγυστα αυτόν που μας πειράζει, αλλά και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να αγωνισθούμε στην αγάπη, στην ταπείνωση, στην υπομονή.
Ο έλεγχος έχει ως σκοπό την διόρθωση του αμαρτωλού, ενώ η ειρωνεία γίνεται, για να προσβληθεί εκείνος που έσφαλε.
Ο λοίδορος καθόλου δεν διαφέρει από τον δολοφόνο, διότι ο μεν αφαιρεί την ζωή, ενώ ο δε άλλος την τιμή δηλ. το βάθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ζωή.
Ο λοίδορος είναι μοχθηρός επιρρεπής στο να κατηγορεί και στις ύβρεις. Έχει ακάθαρτη καρδιά. Το πνεύμα του είναι διεστραμμένο και η ψυχή του μοχθηρή. Το στόμα του είναι διεστραμμένο, η γλώσσα του πονηρή, τα χείλη του βέβηλα, οι λόγοι του άδικοι. Γίνεται πικρός δικαστής του αδελφού του, τον κατακρίνει χωρίς απολογία, ανηλεής και αδυσώπητος του επιτίθεται και του απαγγέλει την καταδίκη του.
Nα ευχαριστιέσαι περισσότερο από εκείνον που σε περιγελά, παρά από εκείνον που σε επαινεί· διότι αυτός που σε επαινεί με το παραπάνω, δεν διαφέρει διόλου από εκείνον που σε καταριέται.
Να υπομείνεις τον εξευτελισμό και την ταπείνωση με ευχαρίστηση, για να έχεις παρρησία στο Θεό. Ο άνθρωπος που υπομένει σκληρά και λυπηρά λόγια ενσυνείδητα, χωρίς προηγουμένως να έχει βλάψει αυτόν που τον προσβάλλει, βάζει ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι του, και είναι μακάριος, διότι κατά τη μέλλουσα κρίση θα αμειφθεί με το στεφάνι της αφθαρσίας.
Να είσαι έτοιμος να δεχθείς κάθε περιφρόνηση, κάθε προσβολή, και χλευασμό και κατηγορία, ακόμη και απ' αυτούς που δεν θα το περίμενες. Να θεωρήσεις τον εαυτό σου πραγματικά άξιο να τα πάθει, και να τα δεχθείς όλα με ευγνωμοσύνη και χαρά. Και να υπομείνεις κάθε κόπο και θλίψη και κίνδυνο, που έρχεται από τους δαίμονες, διότι έπραξες τα θελήματά τους με ευχαρίστηση. Να υπομείνεις, έχοντας εμπιστοσύνη και ελπίδα στο Θεό και μη περιμένοντας από κανένας άλλον τη λύτρωση ή την παρηγοριά. Γιατί η όποια βοήθεια εκ μέρους των ανθρώπων δίνεται ύστερα από φώτιση και καθοδήγηση του Θεού. Άφησε λοιπόν την φροντίδα σου στο Θεό και σε όλες τις δυσκολίες σου κατάκρινε τον εαυτό σου, ότι εσύ ο ίδιος είσαι ο αίτιος, για όλα. Διότι έφαγες από τον καρπό του απαγορευμένου δέντρου, και απέκτησες διάφορα πάθη. Δέξου τώρα με ευχαρίστηση τις πίκρες, για να σε ταράξουν λιγάκι από τη νωθρότητά σου, και ύστερα να γλυκαθείς με τη Χάρη του Θεού.
Όταν οι άνθρωποι σου κάνουν κάποια ατιμία, ευθύς σκέψου, ότι θα σου έρθει κάποια δόξα από το Θεό. Και έτσι για την ατιμία δεν θα νοιώσεις λύπη και ταραχή, αλλά και στη δόξα θα μείνεις πιστός και δεν θα κατακριθείς όταν σου έρθει.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 65 αποτελέσματα