Περί...

Loading...
Περί Δυσκολιών
Κοινοποίηση
Οι άγιοι είναι απαραίτητοι στη ζωή μας. Γι’ αυτό να μελετάμε τους βίους των αγίων, καλά και συχνά. Να αγαπάμε τους αγίους. Να τους τιμάμε. Να τους μιμούμαστε. Να ζητάμε τη βοήθεια και τις πρεσβείες τους. Να πιάσουμε φιλία μαζί τους. Να μας συνδράμουν, να μας βοηθήσουν στην ανημποριά μας, στις δυσκολίες μας. Να μη μας αφήσουν να απογοητευτούμε, να απελπιστούμε από τις αδυναμίες μας. Είχαν κι εκείνοι πολλές δυσκολίες. Δεν αποθαρρύνθηκαν. Δεν το ‘βαλαν κάτω ποτέ.
Όταν οι δυσκολίες της ζωής, οι πικρίες της ψυχής, οι αδυναμίες του εσωτερικού μας κόσμου, ο πόνος, η χαρά, μας αφαιρούν κάθε ελπίδα, πνευματική ή ανθρώπινη. Όταν οι οφθαλμοί μας γίνονται ξηροί από την προσδοκία και τελικά δεν βλέπουν. Όταν το θεωμένο σώμα μας, το τίμιο ναΰδριο του Θεού γίνεται "ως ασκός εν πάχνη", ένα τομάρι που έπεσε στην πάχνη και πάγωσε και έχασε το χρώμα του τόσο, ώστε να μην ξεχωρίζεις αν υπάρχει. Όταν η ζωή μου γίνεται τέτοια που με κάνει να νιώθω ότι ξηράθηκε η ύπαρξη μου, ότι ξεχάστηκα από την αγάπη των ανθρώπων, των αγγέλων, των αγίων, ότι χάθηκα και ζητάω από τον Θεό λίγη ανάψυξη, λίγη ξεκούραση, και ο Θεός δεν μου δίνει τίποτα, και νιώθω σαν συντρίμμι της ζωής, τότε αξίζει να πιστεύουμε.
Η ζωή μας είναι γεμάτη από αρνητικά πράγματα, αλλά μέσα από όλα αυτά οφείλουμε να ακολουθούμε τον Χριστό για να κατανοήσουμε την αλήθεια.
Σήμερα, για να μπόρεσει ο άνθρωπος να αντιμετώπισει τις δυσκολίες που συναντά, πρέπει να έχει μέσα του τον Χριστό, από τον Οποίο θα παίρνει Θεία παρηγοριά, για να έχει κάποια αυταπάρνηση. Αλλιώς σε μια δύσκολη στιγμή τί θα γίνει; Διάβασα κάπου ότι ο Αβδούλ-Πασάς (διοικητής της Θεσσαλονίκης τα έτη 1821-1823), είχε πάρει πεντακόσιους νέους από το Άγιο Όρος. Άλλοι από αυτούς ήταν δόκιμοι και άλλοι είχαν πάει εκεί, για να κρυφτούν. Τότε φαίνεται με την Επανάσταση κατέφευγαν στο Άγιον Όρος, για να γλυτώσουν, επειδή οι Τούρκοι μάζευαν νέα παιδιά, να τα κάνουν Γενίτσαρους. Ο Αβδούλ-Πασάς τους νέους που έπαιρνε, αν δεν αρνιόνταν τον Χριστό, τους κρεμούσε στον Πύργο, στην Ουρανούπολη. Από τόσους που πήρε από το άγιον Όρος μόνον πέντε μαρτύρησαν, ενώ οι άλλοι αρνήθηκαν τον Χριστό και έγιναν Γενίτσαροι. Χρειάζεται παλληκαριά• δεν είναι παίξε-γέλασε. Αν έχει κανείς κακομοιριά, φιλαυτία, δεν έχει Θεϊκή δύναμη μέσα του, και τότε πώς να αντιμετωπίσει μια τέτοια δυσκολία;
Δύσκολα χρόνια!... Θα περάσουμε τράνταγμα. Ξέρετε τι θα πει τράνταγμα; Αν δεν έχετε λίγη κατάσταση πνευματική, δεν θα αντέξετε. Θεός φυλάξοι, θα φτάσουμε να έχουμε ακόμη και άρνηση πίστεως. Κοιτάξτε να αδελφωθείτε, να ζήσετε πνευματικά, να γαντζωθείτε στον Χριστό. Σφιχτείτε λιγάκι. Βλέπω τι μας περιμένει, γι' αυτό πονάω. Μην αφήνετε τον εαυτό σας χαλαρό.
Η στέρηση πολύ βοηθάει. Όταν στερούνται κάτι οι άνθρωποι, τότε μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία του. Όσοι στερούνται με επίγνωση, με διάκριση, με ταπείνωση, για την αγάπη του Χριστού, αισθάνονται την πνευματική χαρά. Αν π.χ. κάποιος πει, «δεν θα πιώ νερό σήμερα, γιατί ο τάδε είναι άρρωστος, Θεέ μου, δεν μπορώ να κάνω τίποτε περισσότερο» και το κάνει, ο Θεός θα τον ποτίσει όχι με νερό, αλλά με λεμονάδα πνευματική, με Θεϊκή παρηγοριά. Τους ταλαιπωρημένους, μία παραμικρή βοήθεια να τους προσφέρη κανείς, έχουν πολλή ευγνωμοσύνη. Σήμερα οι πιο πολλοί δεν στερούνται, γι' αυτό δεν έχουν φιλότιμο. Αν δεν κοπιάζει κανείς, δεν μπορεί να εκτιμήσει και τον κόπο των άλλων. Τί νόημα έχει λ.χ. να ζητάς επάγγελμα άνετο, να βγάζεις χρήματα και μετά να ζητάς ταλαιπωρία; Οι Σουηδοί, που παίρνουν για όλα επίδομα από το κράτος και δεν κοπιάζουν, γυρίζουν στους δρόμους. Κοπιάζουν για τον αέρα, νιώθουν άγχος, γιατί έχουν εκτροχιαστεί πνευματικά, όπως οι ρόδες, που όταν βγουν από τον άξονα, τρέχουν στον δρόμο χωρίς σκοπό και καταλήγουν στον γκρεμό...
Ό,τι και να κάνουμε, ταπείνωση - αγάπη - αρχοντιά χρειάζεται. Τα πράγματα είναι απλά. Εμείς τα κάνουμε δύσκολα...
Όταν είναι κανείς ευαίσθητος και βρεθεί σε ένα σκληρό περιβάλλον και του κάνουν την ζωή μαύρη, πώς να αντέξει; Ή πρέπει να βρίζει κ.λπ. ή να φύγει. Αλλά και να φύγει δεν μπορεί, γιατί χρειάζεται να ζήσει. Του λέει το αφεντικό: ''Σου έχω εμπιστοσύνη, γιατί δεν κλέβεις, πρέπει όμως να βάζεις και σάπια ανάμεσα στα καλά. Μέσα στις καλές μπάλες τριφύλλι, πρέπει να βάλεις και λίγες χωνεμένες''! Τον βάζει και διευθυντή, για να τον κρατήσει, πρέπει όμως να κάνει και έτσι, γιατί αλλιώς θα τον πετάξει από την δουλειά. Μετά ο καημένος δεν κοιμάται, αρχίζει τα χάπια. Ξέρετε τι τραβάνε οι καημένοι οι άνθρωποι; Τι δυσκολίες, τι εκβιασμούς συναντούν πολλοί στις δουλειές τους από τους προϊσταμένους; Τους κάνουν την ζωή μαύρη. Να παρατήσουν την δουλειά; Έχουν οικογένεια. Να καθίσουν; Βάσανα. Μπρος βαθύ και πίσω ρέμα και τα δύο στενά. Πάει να σκάσει κανείς. Κάνει υπομονή, παλεύει.
Στα δύσκολα χρόνια δημιουργείται μια αδελφοσύνη πολύ δυνατή. Στον πόλεμο δύο χρόνια ζήσαμε μαζί οι στρατιώτες στην διλοχία και ήμασταν περισσότερο δεμένοι και από αδέλφια, επειδή ζήσαμε όλοι μαζί τις δυσκολίες, τους κινδύνους. Ήμασταν τόσο συνδεδεμένοι, που έλεγε ο ένας τον άλλον «αδελφό». Ήταν κοσμικοί άνθρωποι, με κοσμικά φρονήματα και όμως δεν ήθελε να χωριστεί ο ένας από τον άλλον. Ούτε Ευαγγέλιο είχαν διαβάσει, ούτε πνευματικά βιβλία. Είχαν την απλή κοσμική μόρφωση, αλλά είχαν το μεγαλύτερο από όλα, την αγάπη.
Μην χάνεις την ελπίδα σου στις δυσκολίες και ν' αναμένεις την βοήθεια του Θεού.
Όσο τα εμπόδια είναι μεγαλύτερα, τόσο πιο πολλή αξία έχει ο θρίαμβος της αρετής.
Οι θλίψεις και οι δυσκολίες της ζωής είναι σαν την ακόνη. Μας τροχίζουν... Γι' αυτό οι φτωχοί, ως επί το πλείστον, είναι πιο συνετοί από τους πλούσιους, επειδή ακριβώς δέχονται πλήγματα και κραδασμούς από τα κύματα της ζωής... Το σίδερο, όταν παραμένει πεταμένο κάτω, φθείρεται. Όταν όμως δουλεύεται, λάμπει! Έτσι και η ψυχή όταν κινείται. Και κίνηση της ψυχής είναι οι δυσκολίες της.
Κατανοείστε, ότι η θλίψη είναι φθαρτή και πρόσκαιρη, ενώ οι αμοιβές είναι συνεχείς και αιώνιες. Γι' αυτό ας υπομείνετε τα πάντα με γενναιότητα, χωρίς να κλονίζεστε από τις δυσκολίες που σας συμβαίνουν.
Και τα εύκολα και υποφερτά θα μας φανούν δύσκολα, αν είμαστε νωθροί και οκνηροί.
Να μην λυπάσαι, όταν συναντάς στενοχώριες και δυσκολίες στη ζωή σου, γιατί όλα αυτά γίνονται κατά παραχώρηση Θεού, για την ψυχική σου ωφέλεια. Ακόμη ούτε τον θάνατο να φοβάσαι. Γιατί βλέποντας ο Θεός την υπομονή σου, θα σε βοηθήσει να φτάσεις στην νίκη, εκεί όπου θ΄απολαύσεις τα αιώνια αγαθά, που ετοίμασε για κείνους που Τον αγαπούν αληθινά.
Τι λες άνθρωπε; Στον ουρανό θέλεις ν’ ανεβείς και να κληρονομήσεις τη Βασιλεία του Θεού και την ανάπαυση της εκεί μακαριότητας και την ένωση με τους Αγγέλους και τη ζωή την αθάνατη και ρωτάς αν έχει δυσκολίες ο δρόμος;
Παρότι ο Κύριός μας απαρίθμησε τις πολλές δυσκολίες που θα βρουν, όσοι Τον ακολουθούν πιστά, στο τέλος δεν τους αφήνει χωρίς παρηγοριά. Δίνει νόημα στα βάσανά τους και δεν τους εγκαταλείπει στο σκοτάδι. Λέει ξεκάθαρα: «ο δε υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται». Ο ίδιος έχει εν πολλοίς αποκαλύψει, ποιά ευλογία αναμένει όσους υπομείνουν μέχρι τέλους!
Έγινε δύσκολη η ζωή, επειδή οι άνθρωποι την μπέρδεψαν με τα σοφίσματά τους, επειδή αντί να απευθύνονται στην βοήθεια του Θεού, άρχισαν να απευθύνονται στην λογική τους και να βασανίζονται σ' αυτήν και μόνο.
Όσοι λένε την ευχή του Ιησού (''Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με''), αυτοί θα ξεπεράσουν όσα έρχονται με την βοήθεια του Θεού.
Όταν βρεθείς σε δύσκολες στιγμές, το «Πιστεύω» να λες. Αργά και να το αισθάνεσαι. Κάθε μία λέξη του, να φθάνει βαθιά στην καρδιά σου, όχι τυπικά και ξηρά. Εγώ, το λέγω πολλές φορές την ημέρα, 5-6 και περισσότερες...
Ο άνθρωπος που δεν έχει (πιστεύει) Χριστό, τα βλέπει όλα δύσκολα και σκοτεινά.
Αυτά που μας φαίνονται άσχημα, αυτά αφήνουν στη ψυχή μας περισσότερο κέρδος, όταν τα υπομένουμε χωρίς γογγυσμό.
Οι δυσκολίες μας συμβαίνουν, για να μάθουμε να είμαστε υπομονετικοί και ανεκτικοί σε όλα τα πράγματα.
Να καταλάβουμε, ότι είμαστε αγαπητοί στο Θεό, όταν μας δίνει δύσκολο έργο, μια δύσκολη αποστολή. Είμαστε αγαπητοί στον Θεό, όταν έχουμε πολλές δυσκολίες στη ζωή μας.
Οι διάφορες δυσκολίες και αποτυχίες που μας συμβαίνουν, είναι το φάρμακο που μας δίνει ο γιατρός, δηλαδή η Πρόνοια του Θεού.
Με την προσευχή και την ταπείνωση, οι δυσκολίες μεταποιούνται σε ευλογίες.
Όταν κάνουμε συνέχεια προσευχή, θα μας φωτίζει ο Θεός τι να κάνουμε κάθε φορά και στις πιο δύσκολες καταστάσεις.
Θα το λέει ο Θεός μέσα μας.
Θα βρίσκει τρόπους ο Θεός.
Ο άνθρωπος που έχει δώσει την καρδιά του στο Χριστό δεν υποφέρει, όσες δυσκολίες και να του συμβούν.
Χαίρεται, είναι γεμάτος εσωτερική χαρά.
Είναι δραστήριος, προσεκτικός.
Δεν κάνει λάθη, ζημιές.
Το μυαλό, τα χέρια, τα πόδια, όλα κινούνται από τη Χάρη του Θεού.
Μη φοβάσαι τις δυσκολίες. Να τις αγαπάς, να ευχαριστείς το Θεό γι' αυτές. Κάποιο άγιο σκοπό έχουν για την ψυχή σου...
Εάν μας δει ο Θεός να δεχόμαστε τα παρόντα δυσάρεστα με ευγνωμοσύνη, ή θα απομακρύνει τα λυπηρά, ή θα μας αμείψει με τα μεγάλα στεφάνια της υπομονής.
Στις δυσκολίες δίνει εξετάσεις ο άνθρωπος. Εκεί φαίνεται αν έχει πραγματική αγάπη, θυσία. Και όταν λέμε θυσία, εννοούμε ότι την ώρα του κινδύνου δεν υπολογίζει τον εαυτόν του και σκέφτεται τους άλλους. Βλέπεις και η παροιμία λέει «ο καλός φίλος στην ανάγκη φαίνεται». Θεός φυλάξοι αν λ.χ. τώρα έπεφταν βόμβες, θα φαινόταν ποιός σκέφτεται τον άλλον και ποιός τον εαυτόν του. Όποιος όμως έχει μάθει να σκέφτεται μόνο τον εαυτόν του, σε μια δυσκολία πάλι τον εαυτόν του θα σκέφτεται και ο Θεός, δεν θα τον σκέφτεται αυτόν τον άνθρωπο.
Καλύτερα να δυσκολευτείς εσύ, παρά να δυσκολευτεί ο άλλος εξαιτίας σου. Αυτή η δυσκολία σου, θα φέρει την ευλογία του Θεού.
Να είστε με τον Χριστό, να ζείτε σύμφωνα με τις εντολές Του και να προσεύχεστε για να έχετε Θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες. Σήμερα, για να μπορέσει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που συναντά, πρέπει να έχει μέσα του τον Χριστό, από Τον οποίο θα παίρνει Θεία παρηγοριά, για να έχει κάποια αυταπάρνηση.
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 80 αποτελέσματα