Περί...

Loading...
Περί Διαβόλου
Κοινοποίηση
– Του έλεγα μια μέρα του Σατανά:
– Βρε, κακούργε, είσαι ο στύλος της κολάσεως!

Και εκείνος απαντούσε:
– Ναί, είμαι!
– Είσαι μαύρος και ολοσκότεινος!
– Είμαι!
– Είσαι η πηγή κακού!
– Είμαι!

Του είπα και άλλα, όσα με φώτισε ο Θεός.

Και σε μια στιγμή, μου λέγει:
– Ετελείωσες;
– Βρε, δεν τελειώνουν! Όσα και αν σου πω, δεν τελειώνουν…
– Σταμάτησε λοιπόν, να σου πω και εγώ κάτι: Εφόσον είμαι όλος αυτός που είπες, γιατί έρχεστε όλοι σε εμένα, χωρίς κανένας να σας αναγκάσει και κολυμπάτε μέσα εις το κανάλι το δικό μου; Γιατί; Έπειτα δεν διαβολοστέλνεστε ο ένας τον άλλον; Εφόσον στέλνει ο ένας τον άλλον σε εμένα, εγώ την δουλειά μου θα κάνω..

Άντε τώρα να του απαντήσεις..
Τι θα του απαντήσεις;
«Σας αναγκάζω;» λέγει.
«Μόνοι σας έρχεστε…».
Παλαιότερα όταν έκαναν κάποιο σιχαμερό αμάρτημα, κρύβονταν, για να μη τους δεῖ μάτι ανθρώπου. Κάτι ήταν και αυτό.
Είχαν λίγη ντροπή οι άνθρωποι.
Έτρεμαν, κλειδώναν πόρτες και παράθυρα, για να μη τους δει κανείς.
Τώρα, έφυγε η ντροπή και τό κακό γίνεται δημόσια στις πλατείες.
Σε λίγο το κακό θα στεφανώνεται!..
Στα χρόνια αυτά που ζοῦμε, αδέρφια μου, «στώμεν καλώς»!
Μέσα στη γενεά μας αυτή, γενεά Σοδόμων και Γομόρρας, γενεά απίστων και διεφθαρμένων ανθρώπων, γενεά πονηρά και διεστραμμένη απ᾿άκρου εις άκρο, «στώμεν καλώς»!
Σάν στρατιώτης που κρατάει τη σημαία του Χριστού, ας σταθούμε καλώς!
Κι αν ακόμα μείνεις ένας, αδελφέ μου, μην απογοητευθείς.
Κι αν ακόμα όλη η πόλις ή το χωριό σου, αρνηθούν το Χριστό, συ μην τον αρνηθείς.
Κι αν ακόμη πάνω στο κάθε σπίτι υψωθεί η παντιέρα του διαβόλου, στο δικό σου το σπίτι να μην υψωθεί.
Ένας να μείνεις, πίστευε στο Θεό!
Γιατί μπορεί να είναι ψέματα τα άστρα, ψέματα ο ήλιος, ψέματα ο κόσμος, ψέματα και οι βασιλιάδες, ψέματα τα παλάτια, όλα να είναι ψέματα· ένα δεν είναι ψέμα.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός: όν, παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν.
Στην ερώτηση σου, «Πώς είναι δυνατόν ο εχθρός να προκαλεί μιαν υπέροχη, ουράνια ευωδία σ’ ένα ιερό τόπο;», απαντώ πως αυτό παραχωρείται μερικές φορές εξαιτίας της κενοδοξίας, του αυτοθαυμασμού και της υπερηφάνειας του ανθρώπου. Κάθε είδους δαιμονικοί πειρασμοί και απάτες μπορούν να επιπέσουν σ’ ένα τέτοιον άνθρωπο και να τον ταλαιπωρήσουν, αφού, αντί να ικετεύει με ταπείνωση και συντριβή το Θεό για συγχώρηση και έλεος, ζητάει παρηγορίες, χαρισματικά σημεία και ανώτερες πνευματικές δωρεές.
Ο άνθρωπος βρίσκεται σε έναν διαρκή πνευματικό αγώνα, γιατί βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπος με τον αιώνιο εχθρό του, ο οποίος «ως λέων ωρυόμενος, περιπατεί ζητών τίνα καταπίη».
Ο πόλεμος με κάποιο άλλο κράτος έχει μία ημερομηνία λήξεως. Ενώ ο πόλεμος με τον σατανά δεν έχει ποτέ ημερομηνία λήξεως, μέχρι να πεθάνουμε. Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά.
Το μεγαλύτερο όπλο του διαβόλου, είναι το της απογνώσεως σκότος.
Η απελπισία.
Νά μήν τά φορτώνουμε καί όλα στον πειρασμό.

- Είναι σωστό, Γέροντα, όταν έχουμε μιά πτώση νά λέμε: Ό πειρασμός μέ έρριξε;
- Πολλές φορές ακούω κι εγώ μερικούς ανθρώπους νά λένε ότι φταίει ό πειρασμός, όταν ταλαιπωρούνται, ένω φταίνε οί ϊδιοι πού δέν αντιμετωπίζουν σωστά τά πράγματα.
Έπειτα ό πειρασμός, πειρασμός είναι. Μπορεί νά μας έμποδίση άπό το κακό;
Τήν δουλειά του κάνει.
Νά μήν τά φορτώνουμε καί όλα στον πειρασμό.
Ένας υποτακτικός, πού ζούσε σέ μιά Καλύβη μέ τον Γέροντα του, μιά φορά πού έμεινε γιά λίγο μόνος του, πήρε ένα αυγό, το έβαλε πάνω σέ ένα κλειδί - ήταν άπό εκείνα τά μεγάλα, τά παλιά κλειδιά - καί άναψε άπό κάτω ένα κερί, γιά νά το ψήση!
Μπαίνει ξαφνικά ό Γέροντας καί τον βλέπει. "Τί κάνεις εκεί;", τού λέει.
Νά, Γέροντα, ό πειρασμός μέ έβαλε νά ψήσω έδώ ένα αυγό, τού λέει ό υποτακτικός του. Καί τότε ακούσθηκε μιά άγρια φωνή: Αυτήν τήν τέχνη έγώ δέν τήν ήξερα- άπό αυτόν
τήν έμαθα!

Ό διάβολος μερικές φορές κοιμάται, καί εμείς τον προκαλούμε...
Πρέπει να είσαι πάντα πολύ προσεκτικός για να μήν δεχθείς στην ψυχή σου κάποιες υπερβολές του διαβόλου. Μεγάλοι άνθρωποι έπεσαν στα δίχτυα του. Αναθυμήσου το όραμα του Οσίου Αντωνίου του Μεγάλου για τα δίχτυα. Τα διαφεύγει μόνο η ταπείνωση, δηλαδή όταν δεν στηρίζουμε καθόλου τις ελπίδες μας στον εαυτό μας, αλλά παραδίδουμε τον εαυτό μας ολοκληρωτικά στον Θεό.
Ὁ δι­ά­βο­λος, τόν ἄπειρο πνευ­μα­τι­κά, προ­σπα­θεῖ νά τόν πλα­νή­ση καί νά τοῦ πα­ρου­σιά­ση τήν ἐ­νέρ­γεια τῆς πλά­νης σάν χά­ρι.
Τρία όπλα έχουμε εμείς εναντίον του διαβόλου:

Το όνομα του Κυρίου (και της Θεοτόκου), για το όποιο λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ότι «δεν υπάρχει στον ουρανό και στη γη ισχυρότερο όπλο, παρά μόνο το όνομα του Θεού».

Το δεύτερο όπλο κατά του νοητού εχθρού είναι ο Τίμιος Σταυρός (Α’ Κορ. 1, 18). Αυτοί που δεν έχουν το Σταυρό, με ποιο σημείο θα προστατευθούν από το διάβολο;
Δεν το έχει ματαίως το σημείο αυτό η Εκκλησία μας, η οποία ψάλλει: «Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου, τον σταυρόν σου ημίν έδωκας».

Το τρίτο όπλο προστασίας κατά του διαβόλου είναι η ταπείνωση της ψυχής.
Οπότε, και την ώρα της ταραχής να λέγεις από το βάθος της καρδιάς σου:
«Για τις αμαρτίες μου υποφέρω αυτά, Κύριε. Λύτρωσε με από το κακό».

Και να επιστρέψεις με ταπεινή καρδιά προς τον Κύριο, οποιουσδήποτε κακούς λογισμούς και να έχεις δεχθεί στο νου σου.
Ο διάβολος έχει μεγάλη συγγένεια και εξοικείωση με την φαντασία και από όλες σχεδόν τις δυνάμεις της ψυχής, αυτήν χρησιμοποιεί ως το πιο κατάλληλο όργανο για να πλανά τους ανθρώπους και να ενεργεί τα πάθη και τις κακίες του. Και τον Αδάμ ο διάβολος, μέσω της φαντασίας τον παραπλάνησε, βάζοντας στο νου του, την φαντασία της ισοθεϊας.
Οι κλέφτες παλιά, πεταλώνανε τα άλογά τους ανάποδα, ώστε να παραπλανούν τους διώκτες τους, που έψαχναν τα χνάρια τους. Το ίδιο κάνει και ο σατανάς: Φοράει τα παπούτσια του ανάποδα και μας μπερδεύει. Και όταν μπαίνει στην καρδιά μας και όταν προσποιείται, ότι τάχα φεύγει. Γι' αυτό χρειάζεται καλό λαγωνικό, για να τον πιάσεις. Το καλό λαγωνικό, είναι ο καλός εξομολόγος.
Εμείς οι σημερινοί άνθρωποι έχουμε τους ίδιους πολέμους, γιατί είναι ίδια τα δαιμόνια, δεν έχουν αλλάξει. Έρχονται, λοιπόν και μας πολεμούν, όπως τους Πατέρες τους παλαιούς. Μα εκείνοι ήταν λεβέντες, γιατί νικούσαν και γινόντουσαν μεγάλοι. Εμείς την πατάμε. Μας φέρνουν λογισμούς π.χ. εναντίον του αδελφού μας και δεν τους πολεμούμε καθόμαστε και τους δεχόμαστε. Γιατί μου είπε ένα λόγο, γιατί με στραβοκοίταξε, γιατί δεν με εξυπηρέτησε, πλέκουμε και πλέκουμε λογισμούς και λογισμούς. Και μετά τι γίνεται; Πάμε από το κακό στο χειρότερο. Χάνουμε και τον καιρό μας και ο διάβολος που είναι πάρα πολύ τεχνίτης, χαίρεται. «Ας τον, λέει, τον χαζεύω τώρα». Ο χρόνος περνάει και το κάθε τι άσχημο στεριώνει μέσα μας. Θα μεγαλώσει, θα μεγαλώσει και από μυρμηγκάκι θα γίνει λιονταράκι! Μετά θα γίνει λέοντας μεγάλος και όταν αντιληφτούμε, ότι πια μας έφερε βόλτα και μας έχει τυλίξει για τα καλά, θα σηκώσουμε το ανάστημα, δήθεν για να αντικρούσουμε, αλλά θα συναντήσουμε ισχύ λέοντος. Και λέγει ο Όσιος Εφραίμ: ''Με λέοντα καταπιάστηκες να πολεμήσεις; Πρόσεξε να μην σου συντρίψει τα κόκκαλα!''
Όπως δεν είναι δυνατό να μπει κανείς στον πόλεμο με γυμνό, άοπλο σώμα, ή να κολυμπήσει σε μεγάλο πέλαγος με τα ρούχα του, ή να ζήσει χωρίς να αναπνέει, έτσι είναι αδύνατο, χωρίς ταπείνωση και συνεχή δέηση προς τον Χριστό, να μάθει κανείς το νοητό και κρυφό πόλεμο και να καταδιώκει και να χτυπά με τέχνη, τον νοητό εχθρό (διάβολο).
Ο διάβολος έχει 2 όπλα, με τα οποία δίνει τη χαριστική βολή στον αμαρτωλό άνθρωπο. Για τους ευαίσθητους έχει το όπλο της απογνώσεως και της απελπισίας και για τους αναίσθητους έχει το όπλο της ραθυμίας και της επαναστάσεως. Ο διάβολος πλησιάζει τους ευαίσθητους ανθρώπους και τους σπέρνει λογισμούς του τύπου: Τι είναι αυτό που έκανες, τώρα δεν υπάρχει για σένα ελπίδα σωτηρίας, κανείς δεν μπορεί να σε σώσει! Τους αναίσθητους αντίθετα τους λέει: Έλα καημένε, καλός είσαι! Και τί έκανες στο κάτω-κάτω για να μετανιώσεις; Δεν σκότωσες και κανέναν! Μακάρι να ήταν όλοι σαν και σένα!!!
Ο διάβολος δεν σε πολεμάει εξαρχής. Σε αφήνει να μπεις στην Εκκλησία, να προχωρήσεις και κατόπιν ξεκινά τον πόλεμό του. Δεν βιάζεται. Είναι πονηρός. Πρώτα σε αφήνει να ξεθαρρέψεις. Κινείται όπως οι Τούρκοι στην Μικρασιατική καταστροφή. Οι Τούρκοι άφησαν τους Έλληνες να προχωρήσουν μέχρι το Εσκί- Σεχίρ- Αφιόν- Καραχισάρ και κατόπιν τους αποδεκάτισαν. Η υπακοή των στρατιωτών Ελλήνων στους αξιωματικούς τους, τους κατέστρεψε. Έλεγε ο Κεμάλ Ατατούρκ: «Κρίμα τέτοιος ελληνικός στρατός να πάει χαμένος». Αν έμεναν μέχρι την Σμύρνη, δεν θα πάθαιναν τίποτε. Όμως, όποιος απλώνεται πολύ γρήγορα μαζώνεται. Όποιος πάει για τα πολλά χάνει και τα λίγα. Χρειάζεται σύνεση και στρατηγική για να νικήσεις τον εχθρό.
Όπως ο καπνός διώχνει τις μέλισσες, έτσι και το θυμίαμα διώχνει τον διάβολο, γιατί η ευωδία του θυμιάματος, του θυμίζει την ευωδία που είχε και αυτός, όταν ήταν κάποτε στον παράδεισο. Μετά την πτώση του, έχασε την Χάρη, γι΄αυτό και βρωμάει πολύ άσχημα.
Οι μεγάλες εξουσίες και οι δόξες του κόσμου τούτου, είναι στα χέρια του διαβόλου, με την παραχώρηση βέβαια του Χριστού. Και τα δίδει ο διάβολος, σε όποιον τον προσκυνήσει και παραδώσει την ψυχή του. Γι΄αυτό και πολλοί άνθρωποι - όργανα του διαβόλου, έχουν καταλάβει καίριες και μεγάλες θέσεις - αξιώματα στην κοινωνία που ζούμε. Γνώριζα μια περίπτωση ενός ηθοποιού στην Αμερική, ο οποίος είχε υπογράψει με το αίμα του, συμφωνητικό με τον διάβολο, για να αποκτήσει πάρα πολλά χρήματα και δόξα, με αντάλλαγμα την ψυχή του. Σε μία πενταετία, ο ηθοποιός πέτυχε αυτά που ήθελε. Στο τέλος τα χάλασε με τον διάβολο και ο διάβολος τον εκδικήθηκε. Ξέρετε πώς; Τον έγδαρε και του φόρεσε το δέρμα ανάποδα! Τον βρήκαν οι δικοί του, αιμόφυρτο σε αυτήν την ελεεινή κατάσταση. Ο άνθρωπος τελικά πέθανε. Δείτε πως συμπεριφέρεται ο διάβολος στους ''δικούς του''... Όταν συμπεριφέρεται έτσι στους δικούς του, πως θα συμπεριφερθεί σε εμάς;
Οι Πατέρες λένε, ότι κανείς να μην προκαλεί και να τα βάζει με τον εχθρό διάβολο, σε όποιο πνευματικό επίπεδο και να είναι. Το να προκαλείς τον εχθρό είναι υπερηφάνεια και λόγω αυτής, ο Θεός αποσύρει τη Χάρη Του, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να εξευτελίζεται....
Ο διάβολος όταν μετασχηματίζεται ως άγγελος, δεν μπορεί να λευκάνει το φως του και να το εξισώσει, με το Άκτιστο λευκό φωτισμό που εκπέμπει ο πραγματικός άγγελος, του οποίου φωτισμός είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Ο διάβολος στερούμενος Χάρη Αγίου Πνεύματος, είναι νοητός σκότος και αναγκάζεται να προσλάβει μια κτιστή φωτοχυσία, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται όχι ως λευκός, αλλά ως κίτρινος.
Ο διάβολος ονομάζεται κοσμοκράτορας, όχι με την έννοια ότι κυβερνά τον κόσμο, αλλά ότι κυβερνά το κράτος της αμαρτίας και εκείνους τους ανθρώπους, που εργάζονται την αμαρτία αμετανόητοι και είναι συνεπώς εργάτες του διαβόλου. Στην θεολογία, η λέξη κόσμος, άλλοτε σημαίνει αμαρτία και άλλοτε άνθρωπος.
Ο διάβολος έναν και μόνο λογισμό έχει. Να λυπεί το Θεό, κολάζοντας τους ανθρώπους. Δεν έχει τύψεις συνειδήσεως γι΄αυτά που κάνει, ωστόσο ξέρει, ότι με αυτά που κάνει, θα αυτοκολαστεί. Σκέφτεται μόνο πονηρά και δεν μπορεί να κάνει αγαθό λογισμό, διότι στερείται ταπείνωσης. Και τόσο πολύ τον καίει η ταπείνωση, αφού ούτε καν υποκριτικώς δεν μπορεί να ταπεινωθεί!
Ο διάβολος λόγω του υπερβολικού εγωισμού του, δεν αντέχει την γνήσια καταφρόνηση. Θέλει ο άνθρωπος να τον υπολογίζει. Ήταν κάποιος γέροντας, στον οποίο εμφανίστηκε ο διάβολος με την μορφή άγριου λιονταριού. Ο γέροντας παρέμεινε ψύχραιμος, κατάλαβε αμέσως, ότι επρόκειτο για τον διάβολο και απευθυνόμενος με έναν απαξιωτικό και καταφρονητικό ύφος λέει στο λιοντάρι: Αχ, με τα κουταβάκια θα τα βάλουμε τώρα! Και πριν ακόμα ο εχθρός επιτεθεί, με τη φράση αυτή του γέροντα, έγινε άφαντος ο διάβολος! Θέλει τόλμη και παλλικαριά ψυχής, γιατί άμα κάποιος έλεγε τα ίδια λόγια του γέροντα με φόβο, ο διάβολος δεν θα έφευγε.
Ο διάβολος είναι πηγή ψεύδους, όμως μερικές φορές αναγκάζεται να πει μερικά πράγματα, τα οποία είναι αληθινά π.χ. μέσω των δαιμονισμένων. Εμείς ακόμα και αληθινά να είναι, δεν πρέπει να τα πιστεύουμε. Δεν πρέπει να μάθουμε την αλήθεια από την πηγή του ψεύδους. Είναι σαν να πάμε να πιούμε γάργαρο νερό, από μια βρώμικη πηγή.
Ο πρώτος καρνάβαλος είναι ο διάβολος, που μετασχηματίζεται σε άγγελο Κυρίου, σε Χριστό (εκτός από την μορφή του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού) και σε Παναγία! Ο διάβολος και όλα τα δαιμόνια, μπορούν να λάβουν οποιοδήποτε σχήμα και όγκο, εξαπατώντας τους οφθαλμούς μας, μετασχηματίζοντας τον εαυτόν τους και σε ζώα, όπως φίδια, σαύρες κ.ά. Τον διάβολο έχουν αρχηγό, όλοι οι καρνάβαλοι, γι΄αυτό και δεν επιτρέπεται να φοράμε μάσκα και να συμμετέχουμε σε καρναβάλια. Τα καρναβάλια είναι σατανική εφεύρεση. Δεν πρέπει επίσης να αλλάζουμε και να μιμούμαστε τη φωνή κάποιου, όταν ο άλλος δεν μας βλέπει με σκοπό να τον μπερδέψουμε. Με τον ίδιο τρόπο, αλλοιώνει και ο διάβολος τη φωνή του, για να μην τον καταλάβουμε. Τους μασκαράδες και τους μίμους ο Θεός τους τιμωρεί σκληρά, με πρώτη τιμωρία να αφαιρείται από αυτούς η σύνεση (η λογικότητα) και στη συνέχεια ελαττώνεται αισθητά ο έλεγχος της συνειδήσεως και να χάνει έτσι κανείς το μυαλό του.
Στα όνειρα και στα οράματα, όσοι είδαν το Χριστό, πάντα Τον βλέπουν με τους τύπους των ήλων στα χέρια και στα πόδια Του. Και επειδή ο Χριστός πάντα ευλογεί, φαίνεται η τρύπα στο χέρια Του. Αν δεν εμφανίζονται οι τύποι των ήλων, τότε είναι διάβολος, που μετασχηματίστηκε σε Χριστό. Ο διάβολος δεν μπορεί ποτέ να πάρει την μορφή του Σταυρωμένου και Αναστάντα Χριστού. Ο διάβολος όταν πάρει την μορφή του Ιησού Χριστού, λέει: Εγώ είμαι ο Ιησούς Χριστός! Και το λέει σ' αυτόν που του παρουσιάζεται, για να τον προσκυνήσει και να δαιμονιστεί. Ο Χριστός όταν εμφανίζεται, δεν λέει ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί είναι ταπεινός και λέει απλά: ''Εγώ Είμαι'', γνωρίζοντας, ότι σε αυτόν που εμφανίζεται, έχει την διάκριση να Τον αναγνωρίσει.
Σε όποιο μέρος χυθεί αθώο αίμα, εκείνο το μέρος τα δαιμόνια το κάνουν ''στέκι'' τους. Έτσι έχουν τα πράγματα και μετά λέμε, όταν δεν ξέρουμε, ότι υπάρχουν φαντάσματα και στοιχειωμένα σπίτια.
Έρχεται ο διάβολος και με χτυπάει αλύπητα. Μου λέει: «Μην τους τα λες τόσο καθαρά. Άσε τους να κοιμούνται. Μην τους αφήνεις να ξυπνούν...
Ο Θεός τον έχει τον σατανά, όπως ο άνθρωπος έχει το σκυλί. Του αφήνει λίγο χαλαρό το σκοινί, για να δει μέχρι που αντέχεις. Και μετά το τραβάει, άμα δει, ότι δεν αντέχεις πολύ τον πόλεμο του σατανά.
Ο πειρασμός ξέρεις τι μάστορας είναι; Τα ελάχιστα τα κάνει μεγάλα. Μεταχειρίζεται μεγάλη πολιτική.
Μην αφήνεις να σε τυραννεί ο διάβολος. Εμφανίζεται με ένδυμα προβάτου, ότι θέλει δήθεν το συμφέρον της ψυχής σου...
Ο διάβολος 2 πράγματα λυσσαλέα και μανιωδώς πολεμάει. Τον δε μοναχό, πολεμάει να τον αποσχηματίσει, τον δε παντρεμένο, πολεμάει να τον χωρίσει.
Ο διάβολος εργάζεται πάνω στα αδύναμα σημεία κάθε ανθρώπου και με βάση αυτά δημιουργεί σκάνδαλα και άσχημες καταστάσεις.
/
10

Βλέπετε 1 - 33 από τα 303 αποτελέσματα