Περί...

Loading...
Περί Διασκέδασης
Κοινοποίηση
Σχολείο του διαβόλου είναι ο οίκος, όπου γίνονται οι χοροί. Διδάσκαλος είναι ο διάβολος και πρωτόσχολοι και υπαγορευτές είναι οι τραγουδιστές, οι χορευτές και οι κρούοντες τα όργανα. Μαθήματα: πορνείες, μοιχείες, ασελγείες, ομοφυλοφιλίες, μεθύσια, γέλωτες, αισχρολογίες, μωρίες και κάθε μάθημα ακολασίας. Πώς εσύ βαπτισμένε Χριστιανέ, βρίσκεσαι εκεί;
Στην Ιάβα ζει ένα είδος αράχνης που λέγεται «ωχρόκερως της Ιάβας». Η αράχνη αυτή εκκρίνει ένα υγρό το οποίο, όταν στεγνώσει, σχηματίζει μια γραμμή.
Η γραμμή αυτή έχει μια μυρωδιά πολύ μεθυστική και μια πολύ γλυκιά γεύση.
Συγχρόνως όμως, έχει και ναρκωτική δύναμη.

Τα ζωύφια ελκύονται από το μεθυστικό άρωμα αυτού του υγρού, το τρώνε και ναρκώνονται.
Έτσι η αράχνη με την ησυχία της έπειτα κατασπαράσσει το θύμα της.

Έτσι παρομοίως και οι ηδονές και οι ολονύχτιες διασκεδάσεις, έχουν μια μεγάλη ελκυστικότητα και φέρνουν μια πρόσκαιρη χαρά.
Οι νέοι (επί τω πλείστον), νομίζοντας ότι σ' αυτά υπάρχει το νόημα της ζωής, πίνουν αχόρταγα το ποτήρι τους, το οποίο στην αρχή είναι γλυκό... γλυκύτατο, όμως στον πυθμένα υπάρχει, διαπιστώνουν, ένα δηλητήριο.

Αφού λοιπόν σαν τα ζωύφια, που τρώνε το γευστικό υγρό της αράχνης, ναρκώνονται, στη συνέχεια διάβολος με την ησυχία του, τους κατασπαράσσει...
Δεν σας εμποδίζω να διασκεδάζετε, αλλά σας εμποδίζω να αμαρτάνετε. Δεν σας εμποδίζω να πίνετε, αλλά σας εμποδίζω να μεθάτε. Γιατί το κρασί δεν είναι κακό, αλλά η κατάχρηση είναι αμαρτία, αφού το κρασί είναι δώρο του Θεού και η κατάχρηση είναι εφεύρεση του διαβόλου.
Οι άνθρωποι επειδή έχουν κάνει την αμαρτία μόδα, εσωτερικά βασανίζονται και δεν βρίσκουν ανάπαυση, είναι αγριεμένοι και γι' αυτό ζητούν ψυχαγωγίες, τρέχουν στα νταούλια, μεθούν, βλέπουν τηλεόραση. Χαζεύουν δηλαδή, για να ξεχνιούνται, γιατί ελέγχονται από την συνείδησή τους.
Συμφερότερό σου είναι, όταν δεν έχεις δουλειά και δεν μπορείς να αξιοποιήσεις τις ώρες στα πνευματικά, να πηγαίνεις σε χοιροστάσιο και να μιμείσαι τους χοίρους και να κυλιέσαι μαζί τους στον βούρκο τους και μετά να επιστρέφεις στο σπίτι σου, να λούζεσαι, να αλλάζεις και να νοιώθεις την ανακούφιση του λουτρού, παρά να ξεγελαστείς και πας σε (διασκεδαστικό) κέντρο και κυλιστεί η ψυχή σου στην λάσπη των ηδονών και γυρίσεις στο σπίτι σου με άγχος και στην συνέχεια νοιώθεις την κόλαση αυτή, με το πλάκωμα της καρδιάς.
Αυτός που αγαπάει τις κιθάρες και τις λύρες και διασκεδάζει μ' αυτά, αυτός τιμάει και προσφέρει θυσία στους δαίμονες.
Ότι βέβαια δεν πρέπει να διασκεδάζουν οι Χριστιανοί, το γνωρίζουμε όλοι, ακούγοντας από τις Θείες Γραφές και μάλιστα από τον Κύριο, που λέει στο Ευαγγέλιο με απειλή: ''Αλίμονο σε εσάς, που τώρα γελάτε, διότι εκεί θα πενθήσετε και θα κλάψετε'' (Λουκά 6,25). Και επίσης λέει: ''Μη διασκεδάζετε, διότι όλα αυτά τα κάνουν οι ειδωλολάτρες'' (Λουκά 12,29-30).
Αν ο άνθρωπος ξοδεύει την νύχτα στην αμαρτία και τις ανόητες διασκεδάσεις, η ημέρα θα τον βρει με θλίψη και θρήνο.
Τί σημαίνει αναζήτηση αναψυχής; Σημαίνει το να επιθυμείς κατά κάποιο τρόπο να γεμίσει το αρρωστημένο ψυχικό σου κενό. Να γεμίσεις την ψυχή σου που φτιάχτηκε για δραστηριότητα και δεν υποφέρει να μένει αργή.
Τα θέατρα είναι σχολεία αθεϊας, διακωμώδησης, γελειοποίησης των πάντων. Είναι σχολεία διαφθοράς.
Συχνά η διασκέδαση, ακόμη και η πιο ευχάριστη, αφήνει πίσω της την κατάθλιψη, επειδή και αμαρτωλή να μην είναι, δεν μπορεί να ικανοποιήσει την καρδιά.
Ο Χριστιανός διασκεδάζει, αλλά δεν διασκεδάζει με τις διασκεδάσεις του κόσμου τούτου. Και αυτό γιατί οι διασκεδάσεις του κόσμου τούτου, είναι αυτόχρημα αμαρτωλές και δεν προσθέτουν στον άνθρωπο κάτι το πνευματικό, αλλά ίσα-ίσα, του αφαιρούν ό,τι πνευματικό έχει...
Αυτά τα οποία τέρπουν τους άλλους ανθρώπους, για τους πιστούς είναι σκύβαλα. Ο Χριστός αλλάζει τα «γούστα». Ο αναγεννημένος άνθρωπος έχει άλλη χαρά. Δεν τον τραβούν, δεν τον τέρπουν αυτά. Και αν κάποτε κάνει κάτι, το κάνει επειδή παρασύρεται, όχι διότι τον γεμίζει.
Ο πραγματικά Χριστιανός που είναι γεμάτος μέσα του από Χριστό, δεν έχει ανάγκη από διασκέδαση. Οι άνθρωποι που είναι μακριά από το Θεό, μη έχοντας Χριστό μέσα τους, είναι κενοί και άδειοι και έχουν την ανάγκη να ψυχαγωγηθούν και να περάσουν ευχάριστες στιγμές. Άλλος με τη σάρκα, άλλος με τον τζόγο και άλλος με άλλα πράγματα ξεσκάει και όταν περάσει αυτή η επήρεια, διπλά στενοχωριέται γιατί δεν τον ικανοποιούν πλήρως την ψυχή. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστιανός να πάει στου σατανά τα στέκια και να δανειστεί χαρά.
Ζούμε με την βλακεία, ότι εμείς είμαστε κύριοι της ζωής μας, που μας δόθηκε μόνο για την απόλαυσή μας. Ο άνθρωπος δεν ήρθε με την δική του θέληση στον κόσμο. Κάποιος τον έστειλε για κάποια αιτία. Εμείς όμως νομίζουμε, ότι ήρθαμε για να γλεντήσουμε (και να διασκεδάσουμε) αυτήν τη ζωή.
Τα διασκεδαστικά θεάματα είναι πανηγύρεις δαιμόνων. Και όσα συμβαίνουν εκεί, δεν είναι ψυχαγωγία, αλλά ψυχοκτονία και καταστροφή και κόλαση...
Ο Σολομώντας πέρασε από κάθε δρόμο διασκεδάσεως και ευχαριστήσεως.
Όταν όμως ήρθε εις εαυτόν, έκραξε: ''Ματαιότητα ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης'' (Εκκλησιαστής 1,2)
Κανένας από εκείνους που γλεντοκοπούσαν, δεν έγινε σπουδαίος. Ούτε εκείνος που σύχναζε στις διασκεδάσεις, έγινε μαθητής της αρετής.
Η διασκέδαση, η κοσμική ζωή, τα ειδύλλια, οι περιπέτειες, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά χάσιμο καιρού.
Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες της ανάπαυσης.
Οὐαὶ ὑμῖν οἱ ἐμπεπλησμένοι, ὅτι πεινάσετε. οὐαὶ ὑμῖν οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε. (Αλλοίμονον εις σας, που είσθε χορτασμένοι από τα υλικά αγαθά και τας απολαύσεις, διότι θα στερηθείτε από τα ανεκτίμητα πνευματικά αγαθά και θα πεινάσετε αιωνίαν πείναν. Αλλοίμονον εις σας, που γελάτε και διασκεδάζετε με τας αμαρτωλάς απολαύσεις σας, διότι εις την μέλλουσαν ζωήν θα πενθήσετε και θα κλαύσετε πικρά.)

Κατά Λουκάν 6,25
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα