Περί...

Loading...
Περί Χριστού
Κοινοποίηση
«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ιω. 12, 13)
Ποιος μπορεί να φέρει χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο καλοδεχούμενος επισκέπτης.
Ποιος μπορεί να φέρει ακόμα μεγαλύτερη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ένας φίλος του σπιτιού.
Ποιος προκαλεί τη μέγιστη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο οικοδεσπότης, όταν γυρίζει στο σπίτι μετά από μακρόχρονη απουσία.
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χέρια που υποδέχτηκαν τον Κύριο ως καλοδεχούμενο επισκέπτη!
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χείλη που τον χαιρέτισαν ως φίλο!
Ευτυχισμένες και καλότυχες οι ψυχές που τον σεβάστηκαν και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη, μ’ ένα τραγούδι υποδοχής!
Να είμαστε κοντά στον Χριστό, γιατί δίχως τον Χριστό δεν κάνουμε τίποτα, δεν έχουμε δική μας δύναμη. Δίχως τον Χριστό, δεν προχωρεί ο άνθρωπος. Γι' αυτό λοιπόν, είναι ανάγκη να προσευχόμεθα όσο είναι δυνατόν...
Παλαιότερα όταν έκαναν κάποιο σιχαμερό αμάρτημα, κρύβονταν, για να μη τους δεῖ μάτι ανθρώπου. Κάτι ήταν και αυτό.
Είχαν λίγη ντροπή οι άνθρωποι.
Έτρεμαν, κλειδώναν πόρτες και παράθυρα, για να μη τους δει κανείς.
Τώρα, έφυγε η ντροπή και τό κακό γίνεται δημόσια στις πλατείες.
Σε λίγο το κακό θα στεφανώνεται!..
Στα χρόνια αυτά που ζοῦμε, αδέρφια μου, «στώμεν καλώς»!
Μέσα στη γενεά μας αυτή, γενεά Σοδόμων και Γομόρρας, γενεά απίστων και διεφθαρμένων ανθρώπων, γενεά πονηρά και διεστραμμένη απ᾿άκρου εις άκρο, «στώμεν καλώς»!
Σάν στρατιώτης που κρατάει τη σημαία του Χριστού, ας σταθούμε καλώς!
Κι αν ακόμα μείνεις ένας, αδελφέ μου, μην απογοητευθείς.
Κι αν ακόμα όλη η πόλις ή το χωριό σου, αρνηθούν το Χριστό, συ μην τον αρνηθείς.
Κι αν ακόμη πάνω στο κάθε σπίτι υψωθεί η παντιέρα του διαβόλου, στο δικό σου το σπίτι να μην υψωθεί.
Ένας να μείνεις, πίστευε στο Θεό!
Γιατί μπορεί να είναι ψέματα τα άστρα, ψέματα ο ήλιος, ψέματα ο κόσμος, ψέματα και οι βασιλιάδες, ψέματα τα παλάτια, όλα να είναι ψέματα· ένα δεν είναι ψέμα.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός: όν, παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν.
Όσο πιο άρρωστος είσαι, όσο πιο αμαρτωλός, όσο πιο πληγωμένος, όσο πιο θλιμμένος, τόσο πιο κατάλληλος είσαι για να σε πάρει στα χέρια του ο Χριστός, και να γιατρέψει, να σε σώσει, να σε λυτρώσει.
Ο Χριστός, με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη θέτει δύο βασικές αρχές: Πρώτα, πρέπει να αναγνωρίζουμε σε κάθε άνθρωπο τον πλησίον μας, ανεξάρτητα από εθνικά, θρησκευτικά, και κοινωνικά και πολιτιστικά όρια. Φίλος ή εχθρός, συγγενής ή ξένος, πλούσιος ή φτωχός, ομόφυλος ή αλλόφυλος, ομόθρησκος ή αλλόθρησκος, γνωστός ή άγνωστος, είναι ο συνάνθρωπος μας. Δεύτερο, η ανάγκη του συνανθρώπου μας έχει απόλυτη προτεραιότητα. Είναι αναγκαίο να υπερβεί κανείς τον εαυτό του, να θυσιάσει χρόνο, χρήμα, υλικά αγαθά και να εγκύψει με προσωπικό ενδιαφέρον στις ανάγκες του πλησίον. Γιατί τότε γίνομαι πράγματι πλησίον, διαφορετικά λαμβάνω εχθρική απόσταση από τον άλλο.

Η κλήση του Ιησού Χριστού είναι μεγαλειώδης και επιτακτική. Η αληθινή αγάπη είναι πέρα από ανθρώπινες διαιρέσεις και αντιπαλότητες. Νικά το μίσος και την εμπάθεια. Υπερβαίνει τις προσωπικές πικρίες και απλώνεται σε όλη την ανθρωπότητα, χωρίς σκοπιμότητες και υστεροβουλίες. Αυτό μας δίδαξε ο Κύριος και αυτό οφείλουμε να πράττουμε. Να μεριμνάμε, να φροντίζουμε και να «φυλάσσουμε» τους αδελφούς μας. Αν αγαπούμε τον πλησίον μας μιμούμεθα την αγάπη του Θεού.
Ο Χριστός μας βεβαιώνει: «Τον ερχόμενον προς με ου μη εκβάλω έξω» (Ιω.ς΄37-38). «Το ορθόδοξο ήθος δεν απομονώνει, δεν νεκρώνει. Προσλαμβάνει και θεώνει».
Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο Χριστός μπορεί ακόμη και αυτά που δεν θεραπεύονται από γιατρούς να τα θεραπεύση, αλλά πρέπει να υπάρχη σοβαρός λόγος και ο πιστός να είναι πολύ πιστός και πολύ δοσμένος στον Χριστό.
Ιησού μου αναμάρτητε, πηγή της ευσπλαχνίας,
πηγή της αγαθότητος και της αθανασίας.

Ιησού γλυκύτατε Χριστέ, παμπόθητε Σωτήρ μου·
Ιησού μου, γείνου ίλεως και σώσον την ψυχήν μου.
Δε γνωρίζω Χριστό Έλληνα, Ρώσο, Άγγλο, Άραβα … Ο Χριστός είναι για μένα το παν, το υπερκόσμιο Είναι. Μόλις περιορίσουμε το πρόσωπο του Χριστού, μόλις το κατεβάσουμε στο επίπεδο των εθνοτήτων, χάνουμε το παν και βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. Τότε ανοίγει ο δρόμος προς το μίσος ανάμεσα στα έθνη, προς την έχθρα μεταξύ των κοινωνικών ομάδων...Ο Χριστός είναι ο άπειρος Θεός. Δε σταυρώθηκε μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλους τους ανθρώπους.
Ο Θεός μερικές φορές μου στέλνει τέτοιες στιγμές στις οποίες νιώθω τέλεια. εκείνες τις στιγμές αγαπώ και διαπιστώνω ότι αγαπάμε και ο ένας τον άλλον.

Εκείνες τις στιγμές, συγκέντρωσα ένα σύμβολο πίστης στο οποίο όλα είναι ξεκάθαρα και ιερά για μένα. Αυτό το σύμβολο είναι πολύ απλό, ορίστε: πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, πιο βαθύ, πιο συμπαθητικό, πιο λογικό, πιο αντρικό και πιο τέλειο από τον Χριστό – και όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά λέω στον εαυτό μου με ζήλο αγάπη ότι δεν μπορεί να υπάρξει.

Επιπλέον, αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι ο Χριστός είναι έξω από την αλήθεια, και αν ήταν στην πραγματικότητα ότι η αλήθεια είναι έξω από τον Χριστό, τότε θα προτιμούσα να μείνω με τον Χριστό παρά με την αλήθεια.
Ο Χριστός ουδέποτε ασθένησε, ουδέποτε είχε λογισμό, και ουδέποτε είδε όνειρο. Δεν αρκεί να αγαπάμε τον Χριστό.

Πρέπει να τον αγαπήσουμε εξ όλης της καρδιάς!!! Δεν είναι θέμα το τι γνωρίζεις, αλλά τι θέση κατέχει ο Χριστός μέσα στην καρδιά σου. Ο Χριστός θα πει σε πολλούς ανθρώπους: Δεν σας γνωρίζω! Όχι με την έννοια την γνωσιολογική, αλλά ότι οι άνθρωποι αυτοί, δεν αγωνίστηκαν να του μοιάσουν, διότι διάγουν μια ζωή, όπως την ήθελαν αυτοί.

Αν ο Θεός δεν αποκαλυφθεί μέσα μας, μάταια ελπίζουμε ότι θα αποκαλυφθεί, εξωτερικός.
Ο Χριστός παντοκράτορας, αλλά με τη δύναμη της ταπεινής αγάπης. Μας αγαπά πνευματικά, παρά την αναίσθητη συμπεριφορά μας. Μας καλεί, είναι πάντοτε έτοιμος να απαντήσει στην κραυγή μας για βοήθεια και να οδηγήσει τα διστακτικά και αβέβαια βήματά μας, μέσα απ' όλα τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο μας. Μας σέβεται ως ίσους Του. Το ύψιστο ιδανικό του είναι, να μας δει στην αιωνιότητα, αληθινά ως ίσους Του, φίλους Του και αδελφούς Του και υιούς του Πατέρα. Αγωνίζεται γι' Αυτόν, το επιθυμεί διακαώς. Αυτός είναι ο Χριστός μας, και ως άνθρωπος κάθισε στα δεξιά του Πατέρα.
Ο Χριστός δεν τα έλεγε όλα ξεκάθαρα σ' όλους, αλλά μιλούσε με παραβολές. Και αυτό γιατί προγνώριζε, ότι μερικοί που δεν επρόκειτο να μετανοήσουν, έχοντας γνώση και καταλαβαίνοντας τα λόγια του Χριστού, θα γίνονταν περισσότεροι υπεύθυνοι και θα χρεωνόντουσαν περισσότερο απέναντι στο Θεό.
Ο Χριστός μιλάει με παραβολές, ώστε εκείνοι που δεν έχουν όρεξη ή έχουν κακή προαίρεση, να ακούν και να μην καταλαβαίνουν, να βλέπουν και να μην αντιλαμβάνονται.
Όσοι απογοητεύονται από τον Χριστό είναι εκείνοι, που θέλουν το Ευαγγέλιο να προσαρμόζεται στη ζωή τους και όχι η ζωή τους στο Ευαγγέλιο. Είναι εκείνοι που θέλουν έναν Χριστιανισμό που να χαϊδεύει και να ανέχεται τα πάθη τους και να μην έχουν θλίψεις στη ζωή τους.
Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για 2 λόγους:

α) για να δούμε τη ζωή Του και να Την μιμηθούμε, δείχνοντας παράλληλα σε εμάς, ότι το Ευαγγέλιο μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη και
β) για να σώσει τους ανθρώπους από τον θάνατο και την φθορά, ώστε να αναστηθούνε και να βρεθούνε στην Βασιλεία των Ουρανών.
Ο Χριστός είναι ο θησαυρός μας και εμείς οι εμείς είμαστε τα θησαυροφυλάκια. Και έργο ως γνωστόν κάθε θησαυροφυλακίου είναι, η ασφάλεια και η αύξηση του φυλακτικού χώρου, τα οποία μετατρέπονται και λέγονται προσοχή στην πνευματική ζωή, μην χάσουμε τον θησαυρό μας, από τους κλέφτες δαίμονες. Η αύξηση του φυλακτικού χώρου, επιτυγχάνεται με τα κατά Θεό έργα.
Υπέφερε ο Χριστός για εμάς. Τώρα πρέπει και εμείς να υποφέρουμε για τον Χριστό.
Δεν βάλαμε καλά το Χριστό μέσα μας και γι' αυτό δεν ξέρουμε τι θα πει αγάπη, ειρήνη, ομόνοια κ.τ.λ.
Αυτός που μπορούσε να μιλήσει αλάνθαστα για όλους, σιώπησε, αγάπησε, συγχώρησε, δεν έκρινε...
Ο Χριστός μιλούσε με παραβολές, για να μην συγκρούεται με αυτούς, που δεν συμφωνούσαν μαζί του. Αυτά που έλεγε, τα έλεγε κεκαλυμμένα και τα καταλάβαιναν, όσοι ήθελαν να καταλάβουν. Οι υπόλοιποι, τον θαύμαζαν, από τον τρόπο που μιλούσε. Έτσι τους κέρδιζε όλους...
Ο Χριστός, δεν είναι ανεξαιρέτως για όλα τα θέματα, πρότυπο συμπεριφορά για εμάς. Για πολλά είναι, όχι όμως για όλα. Για παράδειγμα: Ο Κύριος είπε στον Πέτρο: ''Ύπαγε οπίσω μου σατανά''. Μπορούσε Εκείνος να το πει, γιατί ήταν ο Υιός του Θεού. Εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να πούμε στον συνάνθρωπό μας: ''Είσαι διάβολος, είσαι σατανάς!''. Μερικά πράγματα τα έκανε ο Κύριος ''ως εξουσίαν έχων''. Δεν σημαίνει, ότι αυτά είναι και υποδείγματα μιμήσεως δικής μας. Χρειάζεται πολλή προσοχή και θερμή προσευχή σε κάθε περίπτωση, για να μας φωτίζει ο Θεός, πως θα ενεργήσουμε.
Ο Χριστός μιλούσε με παραβολές:

Α) για να περάσει μηνύματα μεγάλων αληθειών με απλά πρακτικά παραδείγματα και
Β) για να μην γίνουν φανερές μερικές αλήθειες σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν ήταν άξιοι αυτών των αληθειών. Κάτι ανάλογο με εκείνο το οποίο έλεγε: ''μη βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων'' (Ματθ. 7,6). Δεν ήταν όλοι άξιοι από τους ακροατές, να ακούν εκείνες τις αλήθειες.
Ο Χριστός είπε στην Μαρία Μαγδαληνή (μετά την Ανάστασή Του), ''μη μου άπτου'' (Ιωάν. 20,17), για να της δείξει, ότι από εδώ και στο εξής, δεν θα Είμαι, ό,τι Ήμουν χθες για εσάς, απλώς ο αγαπητός Διδάσκαλος, Τον οποίο θα πλησιάζετε με κάποια οικειότητα, αλλά θα υπάρξει μια άλλη διάσταση στις σχέσεις μας. Τώρα θα είμαι ο λατρευτός σας Θεός. Από εδώ και πέρα, θα εγκαθιδρυθούν σχέσεις λατρείας μεταξύ Εμού και υμών, σχέσεις ευλαβείας και φόβου και συστολής. Δεν θα υπάρχει εκείνη η οικειότητα την οποία είχατε μέχρι σήμερα, που ακόμη δεν ξέρατε ποιός Είμαι, ότι Εγώ Είμαι το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος σαρκωμένο.
Τα Ιερά Λείψανα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της Νέας Ζωής που έφερε στον κόσμο ο Χριστός.
Μην ψάχνετε τον Χριστό οπουδήποτε αλλού, εκτός από την απόλυτη απελευθέρωση από την αμαρτία και την απόκτηση της τέλειας Αγάπης.
Ω Κύριε Ιησού, δίνε μας φωτισμό, να Σε εννοούμε∙ δίνε μας γνώση, να Σε αγαπούμε∙ δίνε μας πνευματική αίσθηση, να Σε θαυμάζουμε∙ φλόγιζε την καρδιά μας, να Σε λατρεύουμε και δίνε μας κατάνυξη, να κλαίμε τις αμαρτίες μας και δάκρυα γλυκά, για να Σε δοξάζουμε...
Μόνο εκείνοι οι άνθρωποι που έκαναν την προσπάθεια να βρούνε το Χριστό, μόνο εκείνοι θα δούνε, ότι έχουν ανάγκη το Χριστό.
Ο άνθρωπος χωρίς Χριστό είναι αγριάνθρωπος και συνεπώς ακατάλληλος για τον Παράδεισο.
Ο άνθρωπος αν δεν γνωρίσει και δεν πιστεύσει στο Χριστό, καλύτερα να μην είχε γεννηθεί. Και ας είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης του κόσμου... Και ας είναι ο πιο επιτυχημένος άνθρωπος στον κόσμο...
Δεν κρατάει ο Χριστός τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος κρατιέται από το Χριστό. Ο Χριστός είναι μια χειρολαβή από την οποία κρατιέται ο άνθρωπος, για να μην τσακιστεί.
Πολλοί λένε: Δεν δέχομαι το Χριστό, γιατί με θέλει δούλο. Πολλοί σκοντάφτουν στο σημείο αυτό. Μα σε θέλει ο Χριστός δούλο, όπως σε θέλει ο διάβολος; Δεν μπορούν οι άνθρωποι, να ερμηνεύσουν τη δουλεία του Χριστού και τη δουλεία του διαβόλου. Η δουλεία του διαβόλου είναι τυρρανική και έχει σκοπό να βασανίζει τον άνθρωπο. Ενώ στο Χριστό, ο άνθρωπος εκούσια δουλώνεται ως ευγνωμοσύνη για την φιλανθρωπία που μας έδειξε, απελευθερώνοντας μας από τα δεσμά του διαβόλου και μας δόθηκε έτσι η ευκαιρία να σωζόμαστε. Είναι λοιπόν προς συμφέρον της ψυχής του ανθρώπου, ο άνθρωπος να εξαρτιέται από το Χριστό και ο όρος δούλος δεν έχει την αυστηρή έννοια του όρου, όπως την ερμηνεύουμε εμείς. Είναι δουλεία ευεργετική. Εξάλλου στην προσευχή του Πάτερ ημών, αποκαλείς το Θεό Πατέρα, πώς ισχυρίζεσαι, ότι ο Θεός θέλει δούλους; Εκτός και αν δεν λες αυτήν την προσευχή...
/
6

Βλέπετε 1 - 33 από τα 173 αποτελέσματα