Περί...

Loading...
Περί Χριστιανού
Κοινοποίηση
Μέχρι νά ἀρχίσεις νά προσεύχεσαι στόν Θεό ἤσουν σ᾿ ὅλους ἀγαπητός. Καί τώρα ξαφνικά στό σπίτι σου εἶσαι στό ἐπίκεντρο ἐχθρικοῦ στρατοπέδου.
Νωρίτερα μεθοῦσες, καί κάπνιζες καί λίγο ἔκλεβες καί ἔβριζες καί τεμπέλιαζες τίς ἐργάσιμες μέρες καί ἔκανες ὁτιδήποτε ἄλλο εἶναι σιχαμερό μπροστά στόν Θεό καί τίμιο στόν κόσμο.
Καί ὅμως τότε ἤσουν ἀγαπητός σ᾿ ὅλους στό σπίτι.
Ἐνῶ τώρα πού κατευθύνθηκες στόν δρόμο τοῦ δικαίου, τῆς τιμιότητας καί τῆς προσευχῆς, τώρα ὅλοι ὅρμησαν πάνω σου σάν σφῆκες.
Νά χαίρεσαι, ἀδελφέ, ἑκατό φορές νά χαίρεσαι.
Μά δέν βλέπεις ὅτι τό Εὐαγγέλιο διαδραματίζεται στό σπίτι σας;
Στό ἴδιο σπίτι στό ὁποῖο μέχρι τώρα κουβέντιαζαν γιά τόν φόρο καί τό δύσκολο βαρύ μεροκάματο καί τούς κλέφτες καί τούς κλεπταποδόχους καί τούς πάρεδρους, σ᾿αὐτό τό ἴδιο σπίτι ἄρχισαν νά ἐκπληρώνονται εὐαγγελικές προφητεῖες.
Τό σπίτι σας ἀνυψώθηκε ἕως τούς οὐρανούς, ἔγινε ἡ σκηνή τοῦ χριστιανικοῦ δράματος, ἔπιασε τή σχέση μέ τούς Ἀποστολικούς καί μαρτυρικούς καιρούς.
Ἡ ἱστορία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας συμβαίνει σέ μικρό ἐμβαδόν στό σπίτι σας. 
Ἰδού οἱ προφητεῖες τοῦ Χριστοῦ, πού συνέβησαν ἀμέτρητες φορές σ' αὐτό τόν γήινο πλανήτη καί πού τώρα ἀρχίζουν νά συμβαίνουν στό σπίτι σας.
«Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομά μου· ὁ δέ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 10:22).
«Καί ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοί αὐτοῦ» (Ματθ. 10:36).
«Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. Μακάριοι ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καί ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καί ὀνειδίσωσι καί ἐκβάλωσι τό ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» (Λουκ. 6:21-22).
«Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καί θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δέ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δέ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται» (Ἰωάν. 16:20)..
Τί ὑπάρχει πιό ξεκάθαρο ἀπ᾿ αὐτές τίς προφητείες;
Ἰδού, ἐκπληρώνονται καί σήμερα, δίπλα στήν ἑστία σου, ἐπάνω σέ σένα.
Γι᾿ αὐτό δέξου ὅλες τίς ἐξυβρίσεις ὄχι σάν ἐξυβρίσεις ἀλλά σάν παράσημα.
Νά ξέρεις, ὅτι οἱ διῶχτες σου θά μετανιώσουν, οἱ χλευαστές σου θά βουβαθοῦν κι ἐσύ θά χαίρεσαι.
Σήμερα εἶσαι ὁ τελευταῖος στό σπίτι τοῦ πατέρα σου, ἀλλά σέ λίγο θά εἶσαι ὁ πρῶτος.
Ἐνῶ ἐκεῖνοι πού σέ διώχνουν, θά σέ ὑπηρετοῦν.
Τοῦτο ἔχει προφητευθεῖ καί ἐπαναληφθεῖ χιλιάδες φορές καί σέ χιλιάδες μέρη.
Εἰρήνη καί εὐλογία ἀπό τόν Κύριο.
Τῷ Θεῷ δόξα εἰς τούς αἰῶνας!
Ἀμήν.
Να έχετε χαράν! Η χαρά και η λύπη ας σας είναι φιλοξενούμενες, όχι όμως η απελπισία. Της απελπισίας να της κλείνετε την πόρτα! Ο Χριστιανός δεν πρέπει ούτε δειλός να είναι, ούτε απελπισία να έχει.
Μπορεί να υποστηριχθεί με κάποια βεβαιότητα ότι σχεδόν πουθενά δεν κηρύσσεται γνήσιος Χριστιανισμός. Ο Χριστιανισμός τόσο πολύ υπερέχει από τη συνηθισμένη αντίληψη, ώστε η προσευχόμενη καρδιά δεν αποτολμά να κηρύξει ευαγγελικό λόγο. Ο κόσμος αναζητά την αλήθεια. Αγαπά τον Χριστό. Αλλά –κυρίως στις μέρες μας– προσπαθεί να τον μειώσει στις δικές του διαστάσεις, πράγμα που μειώνει το Ευαγγέλιο, σε σημείο να παρουσιάζεται σαν ηθικό δόγμα.

Η επίτευξη της γνώσης της Αλήθειας απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια απ’ ότι απαιτεί οποιαδήποτε άλλη επιστημονική μόρφωση. Ούτε η μελέτη μεγάλου πλήθους βιβλίων, ούτε η εξοικείωση με την ιστορία του Χριστιανισμού, ούτε η μελέτη διαφόρων θεολογικών συστημάτων μπορεί να μας φέρει στο σκοπό, εκτός αν εμείς συνεχώς και με όλες τις δυνάμεις μας υπακούσομε στις εντολές του Χριστού.
Ο Λόγος του Θεού είναι τροφή για την ψυχή και το σώμα. Το καθήκον ενός χριστιανού είναι ότι δεν θα πάει να κοιμηθεί αν δεν διαβάσει ένα κεφάλαιο του Ευαγγελίου δύο κεφάλαια των Επιστολών, ξεκινώντας από τις Πράξεις των Αποστόλων και τελειώνοντας με την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και μερικούς Ψαλμούς από το ψαλτήρι.. Και έτσι θα διαβάσουμε σταδιακά ολόκληρη τη Καινή Διαθήκη και το ψαλτήρι, που είναι αυτό που χρειαζόμαστε. Πρέπει να φτιάξουμε τρεις σελιδοδείκτες και να τα διαβάζουμε με σειρά, και όταν τα διαβάσουμε όλα, πάλι από την αρχή, σε όλη την διάρκεια τη ζωής μας.
Ο Χριστός ήξερε ότι εβαδίζει προς τον Σταυρό αλλά δεν έκανε διπλωματία. Ο χριστιανός δεν έχει διγλωσσία, δεν έχει διψυχία, δεν έχει διπλωματία, λέει το σωστό κι αν δεν πει το σωστό, είτε από φόβο είτε από άλλες σκοπιμότητες, είναι προδότης της αλήθειας. Εάν σκέπτονταν έτσι οι χριστιανοί των παρελθόντων αιώνων, αλλά και της εποχής μας, που μαρτύρησαν, δεν θα μαρτυρούσαν. Θα έλεγαν, εμείς δεν έχουμε σχέση με τον Χριστό. Θα έλεγαν -μυστικά- τον έχουμε στην καρδιά μας τον Χριστό, ας πούμε ότι δεν (Τον) έχουμε μην μας κυνηγούν και μας σφαγιάζουν. Δεν θα είχαμε Μάρτυρες και Αγίους εάν σκέφτονταν έτσι...
Ο άνθρωπος που αγαπά πνευματικώς, αισθάνεται προσευχόμενος, ότι ευρίσκεται εντός του Θεού και του αδελφού του. Λυπάται όταν δεν πορεύεται καλώς ο αδελφός του και προσεύχεται διά την πρόοδόν του. Ουδέποτε αλλάσσει εκείνος που έχει χριστιανικήν αγάπην.
Να ζει κανείς χριστιανικά είναι ακατόρθωτο. Χριστιανικά μπορεί κανείς μόνο να πεθαίνει, όπως πέθαινε καθημερινά και ο Απόστολος Παύλος.
Εκτός από τον εξωτερικό αγώνα που έχει να αντιμετωπίσει ο χριστιανός, δεν παύει να υπάρχει και ο εσωτερικός αγώνας, η πάλη με τον παλαιό εαυτό μας και την πολύμορφο αμαρτία αφενός, και με τις δυνάμεις του σκότους του αιώνος τούτου, δηλ. με αυτόν τον διάβολο, αφετέρου. Δεν έχουμε, άρα, στον κόσμο αυτό ούτε στιγμή ανακωχή.
Ο μη χριστιανός είναι δούλος στη φύση, ενώ ο χριστιανός δεσπόζει στη φύση. Η προχριστιανική περίοδος της ιστορίας της ανθρωπότητας μας δείχνει πόσο υποδουλωμένος ήταν ο άνθρωπος στα στοιχεία της φύσεως, στη σάρκα, στα είδωλα, στα κτίσματα γενικώς. Η χριστιανική περίοδος της ιστορίας του ανθρώπινου γένους μας δείχνει πως ο άνθρωπος ήταν κύριος και δεσπότης, ένας ευγενής από βασιλική γενιά και κατά πάντα κληρονόμος.
Είναι υποχρεωμένος ο Χριστιανός να νουθετεί τον πλησίον του που αμαρτάνει, με σκοπό να διορθωθεί και όχι για κανέναν άλλο λόγο. Μέχρι και την καλημέρα να του κόψει, με σκοπό να διορθωθεί. Και αν τελικά δεν διορθώνεται, τον αφήνει στην ησυχία του, ωστόσο εκείνος έκανε αυτό που έπρεπε. Αυτό βέβαια, πρέπει να γίνεται με διάκριση και αγάπη, ώστε να μην παρουσιάζεται σαν δάσκαλος, και προϋποθέτει ότι και η δική του η ζωή είναι φωτεινή και ακέραια, ώστε να μην του προσάπτουν πράγματα και αμαρτίες, που αυ­τός υπο­δει­κνύ­ει σ' αυτούς.
Ή καλύτερη και ή πιο ευάρεστη δοξολογία και ευχαριστία στο Θεό είναι, να είναι ό χριστιανός σε όλη του τη ζωή συνεπής ως χριστιανός και να μην επιτρέπει στον εαυτόν του την παράβαση των αγίων εντολών.

Το κακό πνεύμα, που πολεμεί τον άνθρωπο, είναι μισάνθρωπο και μισόκαλο. Μισεί τον άνθρωπο και το καλόν, επειδή εκείνο εξέπεσε από τη χάρη του Θεού. Γι' αυτό προσπαθεί να πάρη τον άνθρωπο με το μέρος του, να τον κάνη όμοιο με αυτόν, οπότε, έτσι τον κάνει καί σύντροφο Του.

Είναι γνωστόν όμως, ότι ό άνθρωπος είναι παιδί του Θεού και όταν ακόμη αμαρτάνει, αρκεί μόνο να συνέρχεται από την αμαρτία και να ζητά το έλεος του Θεού, όπως συμβουλεύει ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, αυτός ό μεγάλος κήρυκας της μετανοίας, λέγοντας επιγραμματικά: "Οσάκις πίπτεις ανάστα και βόησον, ελέησαν με ό Θεός, ελέησόν με".

Όταν, λοιπόν, ό άνθρωπος κάνει, όπως τον συμβουλεύει ό άγιος, τότε, ειρηνεύει και έχει και χαρά, διότι ό Θεός του έδωσε περιθώριο μετανοίας.

Προσέχει στο υπόλοιπο της ζωής του να μη ξαναπέσει πάλι στις παγίδες του διαβόλου. Αλλά και αν πάλι επιτρέψει ό Θεός να αμαρτήσει, πάλι πρέπει να κάνη το ίδιο, δηλ. να μετανοήσει, έφ' όσον βέβαια, βρίσκεται ακόμη στη ζωή. Και πάλι ή ειρήνη και ή χαρά με τη μετάνοια του επιστρέφει σ' αυτόν.

Πάλι συμφιλιώνεται με το Χριστό, πάλι ό Χριστός δίνει τη χάρη Του και πάλι ό άνθρωπος λούζεται στο φως Του το ιλαρό και αληθινό.
Εάν όλοι οι χριστιανοί στην χώρα μας νήστευαν μια εβδομάδα, αν θα σταματούσαν τις εκτρώσεις και τις ανομίες, αν θα μετανοούσαν ειλικρινώς, εάν θα εξομολογούνταν και θα κοινωνούσαν, θα βλέπατε μεγάλα θαύματα. Θα γύριζε ο Θεός το πρόσωπό του πάλι προς την χώρα μας.
Υπάρχουν Χριστιανοί, που θέλουν ησυχία να διαβάζουν, να προσεύχονται, να σχολάζουν από τις καθημερινές σκοτούρες... Μα δεν γίνεται! Θα έπρεπε να γίνουν μοναχοί, για να έχουν ησυχία. Μέσα στον κόσμο, δεν μπορούν να έχουν ησυχία, όποτε θέλουν. Γι' αυτό ο πονηρός, τους φέρνει το ένα περιστατικό, το άλλο, το άλλο, για να μην βρίσκουν ησυχία και γελά ο κακός, γιατί είναι κακός πολλά. Και θέλει να θλίβεται το πλάσμα και εκείνος να γελά...
Όταν μιλήσεις στους ψευτοχριστιανούς για σκληρή άσκηση στο κορμί και στο πνεύμα για την αγάπη του Χριστού, θυμώνουνε, σε λένε φακίρη, ειδωλολάτρη, βάρβαρο. Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός Χριστιανού, μίλησέ του για τον ασκητισμό. Ο πιστός θα νοιώσει κατάνυξη, ο χλιαρός, δηλαδή ο ψεύτικος, ο άπιστος, θα διαμαρτυρηθεί.
Οι Χριστιανοί δεν αφήνουν τις χαρές και τις απολαύσεις τους στην ζωή, αλλά τις επεκτείνουν σε άλλες πιο αιώνιες και μεγάλες.
Ο γνήσιος Χριστιανός δεν κατηγορεί, δεν κοροϊδεύει, ούτε κάνει τίποτε άλλο από όσα απαγορεύονται, αλλά τηρεί με προσοχή και επιμέλεια τις εντολές του Χριστού. Ο γνήσιος Χριστιανός, μελετά συνεχώς μέσα στην καρδιά του την αλήθεια και ουδέποτε μολύνει την γλώσσα του με το ψέμα και ουδέποτε κάνει κακό στον πλησίον του, όπως λέγει η Αγία Γραφή. Ο γνήσιος Χριστιανός, ευλογεί όταν υβρίζεται...ουδέποτε ορκίζεται, λέει πάντα την αλήθεια...σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, από το ναι και από το όχι στις απαντήσεις του. Ο γνήσιος Χριστιανός κινεί την γλώσσα του στο να υμνεί τον Θεό, κλίνει τα γόνατά του και υψώνει τα χέρια και τον νου του για να παρακαλέσει τον Θεό, χύνει δάκρυα μετανοίας και κατανύξεως μπροστά στον Θεό.
Ο γνήσιος Χριστιανός, σε κάθε ενέργεια του κατευθύνεται από την ενθύμηση του Θεού και τις εντολές Του και όταν βρίσκεται σε αμηχανία και όταν αναπαύεται και όταν σηκώνεται και όταν τρώει και όταν πίνει, όλη την ημέρα. Ο γνήσιος Χριστιανός εκτελεί καλά έργα με κάθε επιμέλεια, χωρίς να καυχάται και ενδιαφέρεται, μόνο ο Θεός να τα γνωρίζει, ο Οποίος θα αποδώσει στον καθένα ανάλογα με τα έργα του.
Ο Χριστιανός οφείλει:

Να σωφρονίζει τον πλησίον με αγάπη.
Να υπερασπίζει τον αδικημένο.
Να προστατεύει τον αδύνατο.
Να βοηθάει τον ανάπηρο.
Να νουθετεί τον παραστρατημένο.
Εάν εκείνοι οι οποίοι ζουν την ζωή του στρατιώτου, όλα τα απαρνούνται και πηγαίνουν εκεί που τους καλεί ο πόλεμος και υπομένουν με προθυμία όλες τις κακουχίες της στρατιωτικής ζωής, πολύ περισσότερο είναι ανάγκη, εμείς οι στρατιώτες του Χριστού να προετοιμαζόμαστε για τον πόλεμο εναντίον των παθών και να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή, να χύσουμε το αίμα μας, για χατίρι των άλλων.
Είναι άτοπο να ισχυρίζεσαι ότι είσαι Χριστιανός και να μην μπορείς να υπερασπιστείς την πίστη σου.
Η ψυχή του Χριστιανού, πρέπει να είναι πιο καθαρή και από τις ακτίνες του ηλίου.
Τίποτα δεν μας αποδεικνύει τόσο Χριστιανούς και μαθητές του Χριστού, όσο το να αγαπιόμαστε μεταξύ μας.
Αυτό σημαίνει, να είσαι μαθητής του Χριστού: το να είσαι πράος και επιεικής.
Αν είσαι Χριστιανός, να πιστεύεις στον Χριστό. Αν πιστεύεις στον Χριστό, να δείξεις την πίστη σου με τα έργα. Πώς; Αν καταφρονείς και δεν φοβάσαι τον θάνατο.
Στρατιώτης που φοβάται το θάνατο, ουδέποτε θα μπορέσει να κάνει κάποια γενναία πράξη. Και ο Χριστιανός που φοβάται τους κινδύνους, δεν θα κάνει κανένα μεγάλο και θαυμαστό έργο, αλλά θα είναι και ευάλωτος σε όλα. Και σ' αυτό πρέπει να διαφέρει ο Χριστιανός από τους άπιστους: στο να τα υποφέρει όλα γενναία.
Δεν υπάρχει πιο κρύο πράγμα από τον Χριστιανό, που δεν σώζει άλλους. Δεν μπορείς εδώ να επικαλεστείς την φτώχεια, διότι θα σε κατηγορήσει η χήρα που κατέβαλλε τα δύο λεπτά... Δεν μπορείς να επικαλεστείς την ταπεινή σου καταγωγή, διότι και οι Απόστολοι ήταν άσημοι και κατάγονταν από ασήμους. Δεν μπορείς να προβάλεις την αγραμματοσύνη σου και εκείνοι ήταν αγράμματοι. Δεν βλέπετε τα δένδρα τα άκαρπα πως είναι γερά, πως είναι ωραία, μεγάλα, λεία και ψηλά; Αλλά αν είχαμε κήπο, θα προτιμούσαμε να έχουμε ροδιές και ελιές καρποφόρες παρά αυτά, διότι αυτά είναι για την τέρψη και όχι για την ωφέλειά μας ελάχιστα ωφελούν. Τέτοιοι είναι οι Χριστιανοί που φροντίζουν μόνο για τα δικά τους, η μάλλον ούτε τέτοιοι, διότι αυτοί είναι για την φωτιά, ενώ τα καλλωπιστικά δένδρα χρησιμοποιούνται και για την οικοδόμηση και για την ασφάλεια των ιδιοκτητών. Τέτοιες ήταν και οι πέντε παρθένες, αγνές βέβαια και κόσμιες και σώφρονες, αλλά σε κανέναν χρήσιμες, γι' αυτό και κατακαίονται. Τέτοιοι είναι αυτοί που δεν έθρεψαν τον Χριστό. Πρόσεξε, ότι κανείς απ' αυτούς δεν κατηγορείται για προσωπικά του αμαρτήματα, δεν κατηγορείται ότι πόρνευσε ούτε ότι επιόρκησε, καθόλου, αλλά ότι δεν υπήρξε χρήσιμος στον άλλο... Πώς είναι χριστιανός τέτοιος άνθρωπος; Πες μου, αν το προζύμι που ανακατεύεται με το αλεύρι δεν μεταβάλλει στη δική του φύση όλο το φύραμα, είναι προζύμι; Και αλήθεια, το μύρο που δεν γεμίζει ευωδιά εκείνους που πλησιάζουν θα το ονομάζαμε μύρο; Μην πεις, μου είναι αδύνατο να παρακινήσω άλλους. Αν πράγματι είσαι Χριστιανός, αδύνατο είναι το να μην συμβαίνει αυτό. Όπως αυτά που βλέπουμε στη φύση είναι αναντίρρητα, έτσι και τούτο διότι στη φύση του Χριστιανού βρίσκεται το πράγμα. Μην υβρίζεις τον Θεό. Αν πεις ότι δεν μπορεί να φωτίζει ο ήλιος, τον ύβρισες αν πεις ότι ο Χριστιανός δεν μπορεί να ωφελεί, ύβρισες τον Θεό και τον είπες ψεύτη. Διότι είναι ευκολότερο να μην θερμαίνει και να μην χύνει φως ο ήλιος, παρά να μην φωτίζει ο Χριστιανός, είναι ευκολότερο να γίνει σκοτάδι το φως, παρά να συμβεί αυτό. Μην λες λοιπόν, είναι αδύνατο, διότι αδύνατο είναι το αντίθετο. Μην υβρίζεις, λοιπόν, τον Θεό. Αν ρυθμίσουμε σωστά τη ζωή μας, οπωσδήποτε θα συμβούν και εκείνα και θα ακολουθήσουν σαν κάτι το φυσικό. Δεν είναι δυνατόν να μείνει κρυφό το φως του Χριστιανού, δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί μια τόσο φωτεινή λαμπάδα. Ας μην αμελούμε, λοιπόν...!
Εάν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ήταν πραγματικά πιστοί, ελεήμονες και πονόψυχοι, άπιστοι και αιρετικοί δεν θα υπήρχαν. Κανένας ειδωλολάτρης και αιρετικός δεν θα υπήρχε, αν εμείς είμαστε Χριστιανοί όπως πρέπει! Αν εφαρμόζαμε τα λόγια του Χριστού, αν μας αδικούσαν και μας έβριζαν και εμείς αγαπούσαμε τους εχθρούς μας. Αν μας κακοποιούσαν και εμείς ευεργετούσαμε τους αντιδίκους. Κανείς δεν θα ήταν τόσο θηρίο, ώστε να ορμά ενάντια στην αλήθεια...
Αν ο Χριστός έζησε με θλίψεις, ενώ εσύ με ανέσεις, δεν βαδίζεις τον ίδιο μ' Αυτόν δρόμο, αλλά διαφορετικό. Πώς λοιπόν ακολουθείς τον Χριστό, μη ακολουθώντας Τον; Πώς είσαι λοιπόν μαθητής (Χριστιανός), χωρίς να ακολουθείς τον Διδάσκαλο (Χριστό);
Κανένα όφελος δεν έχετε που λέγεστε Χριστιανοί. Όπως η κόρη που είναι παρθένος, όσο φυλάει την παρθενία της, εύλογα και άξια καλείται να είναι παρθένος, εάν απατηθεί όμως από κάποιον, διαφθαρεί και απολέσει την παρθενία της, δεν είναι πλεόν παρθένος, έτσι και ο καλούμενος Χριστιανός αν καταπατήσει τις εντολές, αθετήσει τα λόγια του Ευαγγελίου και πράττει ό,τι και οι μη Χριστιανοί, κανένα όφελος δεν έχει με το να αποκαλείται Χριστιανός.
Όπως καμμία ωφέλεια δεν έχει ένας βασιλιάς, ο οποίος φοράει μεν το βασιλικό ένδυμα και φέρει όπλα, αλλά δεν έχει κανέναν υπήκοο και γι' αυτό είναι εκτεθειμένος στις επιθέσεις και τις προσβολές όλων των εχθρών, έτσι και κανένα κέρδος δεν θα έχει ο Χριστιανός εκείνος, ο οποίος έχει μεν πίστη και δια του Βαπτίσματος έλαβε την δωρεά του Αγίου Πνεύματος, όμως γίνεται παίγνιο των διαφόρων παθών. Όπως ο βασιλιάς εκείνος, όχι μόνο τίποτε δεν θα κερδίσει από τον σεβασμό, ο οποίος αρμόζει στο βασιλικό ένδυμα, αλλά και την βασιλική πορφύρα θα εξευτελίσει δια της προσβολής που θα γίνει σ' αυτόν τον ίδιο, έτσι και ο πιστός ο οποίος έχει ζωή διεφθαρμένη, όχι μόνο δεν θα είναι σεβαστός, αλλά θα γίνει και περισσότερο καταγέλαστος.
Στους Χριστιανούς δεν επιτρέπεται να διορθώνουν τα σφάλματα των αμαρτωλών με την βία.
Αν δεν πρόκειται να έρθει ο καιρός της ανταποδόσεως, αλλά τα ανθρώπινα περιορίζονται και τελειώνουν όλα στην παρούσα ζωή, τότε εμείς οι Χριστιανοί υφιστάμεθα την μεγαλύτερη ζημιά (κοροϊδία). Στην παρούσα ζωή υποφέρουμε πολλά βάσανα. Αν λοιπόν δεν υπάρχει ελπίδα για την άλλη ζωή, τότε ποιός άλλος είναι αθλιότερος από εμάς.
Χριστιανός είναι αυτός, που προσπαθεί να μοιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο στον Χριστό με τις λέξεις, τα έργα και τις σκέψεις.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 157 αποτελέσματα