Περί...

Loading...
Περί Χαρισμάτων
Κοινοποίηση
Όταν ήμουν νέος μοναχός, μου έκαναν εντύπωση το διορατικό, το προορατικό και το προφητικό χάρισμα.
Όπου άκουγα ότι υπήρχε γέροντας με τέτοια χαρίσματα έτρεχα με ενθουσιασμό να τον συναντήσω.
Τώρα που γέρασα δεν μου κάνουν πια εντύπωση αυτά τα χαρίσματα.
Για μένα μεγαλύτερη αξία έχει να συναντήσω έναν άνθρωπο που έκανε υπομονή χωρίς να γογγύζει σε μακροχρόνιες και επώδυνες ασθένειες.
Αυτό με συγκινεί και με διδάσκει.
Ρώτησε κάποιος έναν διορατικό: Γιατί ο Θεός εστόλισε μερικούς με χαρίσματα και θαυματουργικές ικανότητες, αφού προγνώριζε τις μελλοντικές πτώσεις τους; Και εκείνος τον απάντησε: Για να προφυλάξει τους ομοίους του στα χαρίσματα, για να φανεί ότι έχουμε αυτεξούσιο και για να καταστήσει τους πεσόντας αναπολόγητους την ημέρα της κρίσεως.
Όποιος υπερηφανεύεται για τα φυσικά του χαρίσματα, ποτέ δεν θα πετύχει τα υπερφυσικά χαρίσματα.
Είναι ντροπή να καμαρώνει κάποιος για τον ξένο στολισμό. Ομοίως είναι έσχατη ανοησία, το να υπερηφανεύεται κανείς για χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός.
Εκείνοι που άκουσαν ότι υπάρχει κάπου κρυμμένος θησαυρός, τον αναζητούν. Και επειδή εμόχθησαν πολύ στην αναζήτησή του, διαφυλάττουν με αγωνία το εύρημα. Ενώ εκείνοι που πλούτησαν άκοπα, σκορπίζουν με ευκολία τα πλούτη τους.
Αιτία της διανομής των Θεϊκών αγαθών (χαρισμάτων) είναι το μέτρο της πίστεως του καθενός. Γιατί ανάλογα με την πίστη του καθενός, είναι και ο βαθμός της προθυμίας του να πράττει το έργο της αρετής.
Καθένας που υπερηφανεύτηκε για τα χαρίσματα που έλαβε και υψηλοφρόνησε σαν να μην τα έλαβε από το Θεό, δέχεται δίκαια πάνω του την οργή, με το να παραχωρεί ο Θεός στο διάβολο να τον πολεμήσει νοερά και να ταράξει κατά την πράξη τους τρόπους της αρετής και να θολώσει κατά τη θεωρία τους διαυγείς λόγους της γνώσεως. Έτσι θα μάθει την ασθένειά του και θα αναγνωρίσει τη μόνη δύναμη που καταπολεμεί μέσα μας τα πάθη. Και αφού μετανοήσει και ταπεινωθεί, απορρίπτοντας την υπερηφάνεια και το Θεό θα εξιλεώσει και την οργή που έρχεται στους αμετανόητους θ' αποφύγει, η οποία αφαιρεί τη Χάρη που φρουρεί την ψυχή και αφήνει έρημο τον αχάριστο νου.
Να ξέρετε ότι ο Θεός δεν εκβιάζεται στις δωρεές Του. Δίνει, όταν αυτός θέλει. Ό,τι παίρνουμε, το παίρνουμε δωρεάν από το Θείο έλεος. Όποιος επιζητεί Θεία χαρίσματα και υψηλές θεωρίες ενώ είναι ακόμα φορτωμένος με πάθη, αυτός σαν ανόητος και υπερήφανος πλανιέται. Πρώτα απ' όλα οφείλει ν' αγωνιστεί για την κάθαρσή του. Η Θεία Χάρη στέλνει τα χαρίσματα σαν αμοιβή σ' όσους έχουν καθαριστεί από τα πάθη. Κατέρχεται σ' αυτούς χωρίς θόρυβο και σε ώρα που δεν γνωρίζουν...
Εκείνος που κατακράτησε οποιοδήποτε χάρισμα του Θεού για προσωπική του απόλαυση και όφελος και δεν ευεργετεί τους άλλους, αυτός καταδικάζεται ''ως κρύπτων το τάλαντον''.
Να ξέρετε ότι ο Θεός δεν εκβιάζεται στις δωρεές Του. Δίνει, όταν Αυτός θέλει. Ό,τι παίρνουμε, το παίρνουμε δωρεάν από το Θείο έλεος. Μη ζητάτε να φτάσετε ψηλά με μεγάλες ασκήσεις χωρίς να έχετε αρετές, γιατί κινδυνεύετε να πέσετε σε πλάνη για την έπαρση και την τόλμη σας. Όποιος επιζητεί Θεία χαρίσματα και υψηλές θεωρίες, ενώ είναι ακόμα φορτωμένος με πάθη, αυτός, σαν ανόητος και υπερήφανος, πλανιέται. Πρώτα απ' όλα οφείλει ν' αγωνιστεί για την κάθαρσή του. Η Θεία Χάρη στέλνει τα χαρίσματα σαν αμοιβή σ' όσους έχουν καθαριστεί από τα πάθη. Τους επισκέπτεται χωρίς θόρυβο και σε ώρα που δεν γνωρίζουν.
Ο Θεός δεν δίνει σε κανέναν μεγάλο χάρισμα, χωρίς μεγάλο πρώτα πειρασμό. Και κανένα χάρισμα που δίνει ο Θεός δεν παραμένει χωρίς προσθήκη, εκτός και αν δεν ευχαριστούμε το Θεό, για ό,τι έχουμε.
Τα χαρίσματα του Θεού έρχονται μόνα τους, αν ο τόπος της καρδιάς είναι καθαρός.
Το κλειδί της καρδιάς για την απόκτηση των Θείων χαρισμάτων δίνεται μέσω της αγάπης προς τον πλησίον.
Το πιο υψηλό χάρισμα του Θεού είναι, η μετοχή στα παθήματα του Χριστού.
Η πίστη και η χρήση του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας, μας χαρίζουν τα μεγαλύτερα χαρίσματα, ανακαινίζοντάς μας.
Εάν λάβεις χάρισμα, ζήτησε από τό Θεό: α) ταπείνωση, β) φύλακα άγγελο και γ) να σου πάρει το χάρισμα, εάν πρόκειται να πέσεις στην υπερηφάνεια!
Για ό,τι καυχιόμαστε, θα παραχωρήσει ο Θεός να το χάσουμε, προκειμένου να ταπεινωθούμε.
Ο Θεός από Πρόνοια έδωσε διαφορετικά χαρίσματα και αγαθά σε όλους, για να υπάρχει πολλή συμφωνία και αγάπη, ώστε ο καθένας επειδή θα έχει ανάγκη τον πλησίον, να συσφίγγει μαζί του σε κοινό δεσμό. Αυτό έθεσε ως νόμο και στα επαγγέλματα και στα δικά μας μέλη και στα φυτά και γενικά σε όλα.
Μην υπερηφανεύεσαι, γιατί το χάρισμα σου δόθηκε από τον Θεό, δεν το έλαβες εσύ, ούτε το βρήκες.
Αυτός που είναι ταπεινός και δεν έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτόν του, γίνεται πιο επιμελής, όταν πάρει κάποιο χάρισμα. Πιστεύει, ότι έλαβε χωρίς να το αξίζει και θεωρεί τον εαυτόν του ανάξιο. Όποιος όμως νομίζει, ότι έχει κατορθώσει κάτι, θεωρεί ότι το πράγμα είναι οφειλή προς αυτόν και φουσκώνει...
Όποιος έχει το χάρισμα του λόγου, όταν μεταδίδει σε άλλους, αυξάνει το κέρδος με το ότι κάνει και άλλους σοφούς. Αν όμως κρύψει το τάλαντο και το κρατήσει μόνο για τον εαυτόν του, στερεί και από τον εαυτόν του το κέρδος, αφού δεν καρπώθηκε την ωφέλεια των πολλών. Το ίδιο και όποιος έχει άλλα χαρίσματα, με το να γιατρεύει π.χ. άλλους, εξάπλωσε τη δωρεά. Και χωρίς ο ίδιος να στερείται με το να δίδει, γεμίζει πολλούς με την πνευματική δωρεά. Ο κανόνας αυτός ισχύει για όλα τα πνευματικά. Και στην Βασιλεία των Ουρανών, αυτός που κάνει πολλούς κοινωνούς της Βασιλείας μαζί με τον εαυτόν του, θα απολαύσει την Βασιλεία των Ουρανών, πολύ περισσότερο. Ενώ όποιος δεν επιδιώκει να κάνει και άλλους κοινωνούς του Παραδείσου, θα ξεπέσει και ο ίδιος, από τα αιώνια αγαθά Του.
Τα χαρίσματα έρχονται δεύτερα, προηγείται η ενάρετη ζωή. Πολλοί βέβαια, που παρουσίασαν χαρίσματα, επειδή έγιναν φαύλοι, κολάστηκαν, όπως και εκείνοι, που στο όνομα του Χριστού προφήτευσαν και έβγαλαν δαιμόνια και έκαναν πολλά θαύματα, όπως ο Ιούδας ο προδότης. Ενώ άλλοι πιστοί, που έζησαν καθαρό βίο, δεν χρειάστηκαν τίποτε άλλο για να σωθούν...
Εκείνος που έχει κάποιο πνευματικό χάρισμα και συμπαθεί εκείνους που δεν έχουν, με τη συμπάθεια φυλάγει το χάρισμα. Ο αλαζόνας και υπερήφανος θα το χάσει από τους αλαζονικούς λογισμούς του.
Όσες περισσότερες αρετές αποκτάς και όσα περισσότερα χαρίσματα λαμβάνεις, τόσο περισσότερο ευεργετείσαι από τον Θεό. Και όσο περισσότερο ευεργετείσαι, τόσο περισσότερο χρέος οφείλεις στον Θεό και περισσότερο υπόχρεος γίνεσαι.
Αν αξιωθείς να σου δοθεί κάποιο χάρισμα μην υψηλοφρονείς, επειδή ό,τι καλό έχεις, το πήρες από τον Κύριο. Και δεν βαδίζεις σύμφωνα με την εντολή και το θέλημά Του και θα αφαιρέσει το χάρισμά Του από σένα και θα το χαρίσει στον καλύτερο. Και τότε θα μοιάσεις με εκείνον που πιέζει την πέννα για να γράψει, ενώ τελείωσε το μελάνι της...
Όσοι παρουσιάζουν τα χαρίσματα του Θεού για δικά τους, είναι οι πιο αναιδείς και άδικοι, διότι αδικούν τον Θεό και περισσότερο τον εαυτόν τους. Πρόσεξε μην ζητήσεις ποτέ του Θεού χαρίσματα, αλλά μετάνοια, η οποία θα φέρει την ταπείνωση και μετά ο Καλός Θεός, θα σου δώσει, ό,τι σου είναι απαραίτητο.
Το χάρισμα που έχει ο κάθε άνθρωπος, πρέπει να το αξιοποιήσει στο καλό, γιατί ο Θεός, για να του το δώσει, έχει και απαιτήσεις. Το μυαλό λ.χ. είναι μια δύναμη, αλλά ανάλογα με το πως το χρησιμοποιεί ο καθένας, μπορεί να κάνει καλό ή κακό. Ένας που έχει πολλή εξυπνάδα, αν την χρησιμοποιήσει σωστά, μπορεί να κάνει εφευρέσεις που θα βοηθούν τον κόσμο. Αν όμως δεν την χρησιμοποιήσει σωστά, μπορεί να εφευρίσκει, π.χ. πως να ληστεύει τον άλλον. Ή αυτοί που κάνουν γελοιογραφίες σε εφημερίδες κ.λπ., σε μια γελοιογραφία, σε ένα σκίτσο, κρύβουν ολόκληρο γεγονός. Και αν αυτό έχει σχέση με Εκκλησιαστικά θέματα κ.λπ., μπορεί να κρύβει και ολόκληρη θεολογία. Μερικοί απ' αυτούς, αν σπούδαζαν θεολογία, επειδή ο νους τους παίρνει στροφές, θα μπορούσαν να εμβαθύνουν πολύ στα Θεία νοήματα. Θα αξιοποιούσαν δηλαδή αυτήν την ευστροφία, θα την αγίαζαν και θα βοηθούσαν και τον εαυτόν τους και τους άλλους. Ενώ τώρα, πολλοί κάνουν αρνητικό έργο· αν είναι αισχροί, αισχρό, αν είναι γελοίοι, γελοίο.
Ο Θεός προικίζει τον κάθε άνθρωπο με πολλά χαρίσματα, αλλά ο άνθρωπος, ενώ θα έπρεπε να ευγνωμονεί γι' αυτά τον Θεό, πολλές φορές δεν προσέχει, οικειοποιείται τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός και καυχάται εσωτερικά. Τότε ο πονηρός διάβολος, σαν κλέφτης που είναι, πηγαίνει, του κλέβει τα χαρίσματα, τα δηλητηριάζει με τα δηλητήριά του και έτσι τα αχρηστεύει.
Πρέπει πολύ να προσέξουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός, να μην τα οικειοποιούμαστε, αλλά να ευχαριστούμε τον Θεό και να έχουμε την ανησυχία μην τυχόν δεν ανταποκρινόμαστε σ' αυτά. Συγχρόνως να πονάμε για τους άλλους που δεν αξιώθηκαν να λάβουν τέτοια χαρίσματα από τον Θεό και να προσευχόμαστε γι' αυτούς. Και όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να υστερεί σε κάτι, να λέμε με τον λογισμό μας: «Εάν αυτός είχε τα χαρίσματα που έδωσε σ' εμένα ο Θεός, θα ήταν τώρα Άγιος, ενώ εγώ δεν τα αξιοποίησα και επιπλέον αδικώ τον Θεό κάνοντας δικά μου τα χαρίσματα που μου έδωσε». Ο Θεός βέβαια δεν στενοχωριέται, όταν ο άνθρωπος οικειοποιείται τα χαρίσματα που του δίνει· δεν μπορεί όμως να του δώσει άλλα, για να μην τον βλάψει. Ενώ, αν κάποιος κινείται απλά και ταπεινά, γιατί αναγνωρίζει ότι τα χαρίσματα που έχει είναι του Θεού, τότε ο Θεός θα του δώσει και άλλα.
Δίνει λ.χ. ο Θεός σε κάποιον λίγο παραπάνω μυαλό και μπορεί να έχει μια μεγάλη επιχείρηση και να ζει άνετα. Να υπερηφανευτεί ότι τα καταφέρνει; Λίγο να τον εγκαταλείψει ο Θεός, μπορεί να χρεωκοπήσει και να πάει φυλακή. Όποιος έχει χαρίσματα, αλλά δεν έχει ταπείνωση και πληγώνει με την προκλητική συμπεριφορά του τον πλησίον του, αναγκάζει τον Χριστό να πάρει το κατσαβιδάκι και να του λασκάρει λίγο την βίδα, για να ταπεινωθεί ακουσίως.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έλαβε από τον Θεό ένα χάρισμα και το διπλασίασε, ενώ ο άλλος τα πέντε χαρίσματα που έλαβε, δεν κατάφερε να τα κάνει δέκα, αλλά έμεινε στα εννέα. Σ' αυτήν την περίπτωση, το δύο, δεν είναι μεγαλύτερο από το εννέα;
Ο Θεός στον κάθε άνθρωπο έδωσε αυτά που τον ωφελούν, είτε το μπόϊ, είτε την λεβεντιά, είτε την ομορφιά κ.λπ., ό,τι θα τον βοηθήσει, άσχετα αν το αξιοποιήσει ή όχι. Αν το αξιοποιήσει, θα σωθεί και μπορεί να φτάσει στην τελειότητα. Αλλά ο κόσμος βασανίζεται. «Γιατί εγώ να είμαι έτσι, ενώ εκείνος έτσι;». Μα εσύ έχεις αυτά, εκείνος έχει άλλα. Ένας δια Χριστόν σαλός Ρουμάνος που ασκητεύει στο Άγιον Όρος είπε σε κάποιον, που είχε τέτοιους λογισμούς: «Ένας βάτραχος είδε το βουβάλι και είπε: "Θέλω να γίνω και εγώ βουβάλι". Φούσκωσε, φούσκωσε ο βάτραχος και τελικά έσκασε. Ο Θεός αυτόν τον έκανε βάτραχο, εκείνο βουβάλι. Πήγε ο βάτραχος να γίνει βουβάλι και έσκασε!». Ο καθένας να χαίρεται, όπως ο Δημιουργός τον έφτιαξε.
Με την υπερηφάνεια κάνουμε τον εαυτόν μας δυστυχισμένο, επειδή τον απογυμνώνουμε από τα χαρίσματα που μας δίνει ο Θεός, αλλά στενοχωρούμε και τον Θεό, που πονάει, γιατί μας βλέπει δυστυχισμένους. Γιατί, ενώ έχει άφθονα πλούτη να μας δωρίσει, δεν μας τα δίνει, για να μην μας βλάψει. Γιατί τί γίνεται; Αν μας δώσει κάποιο χάρισμα, βλέπουμε τους άλλους σαν μυρμήγκια και τους πληγώνουμε με την υπερήφανη συμπεριφορά μας. Αν δεν μας δώσει, απελπιζόμαστε. Οπότε και ο Θεός λέει: «Αν τους δώσω κάποιο χάρισμα, υπερηφανεύονται, βλάπτουν τον εαυτό τους και στους άλλους φέρονται με αναίδεια. Αν δεν τους δώσω, είναι ταλαίπωροι, βασανισμένοι. Και εγώ δεν ξέρω τι να κάνω...».
/
3

Βλέπετε 1 - 33 από τα 89 αποτελέσματα