Περί...

Loading...
Περί Χαράς
Κοινοποίηση
«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ιω. 12, 13)
Ποιος μπορεί να φέρει χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο καλοδεχούμενος επισκέπτης.
Ποιος μπορεί να φέρει ακόμα μεγαλύτερη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ένας φίλος του σπιτιού.
Ποιος προκαλεί τη μέγιστη χαρά σ’ ένα σπίτι; Ο οικοδεσπότης, όταν γυρίζει στο σπίτι μετά από μακρόχρονη απουσία.
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χέρια που υποδέχτηκαν τον Κύριο ως καλοδεχούμενο επισκέπτη!
Ευτυχισμένα και καλότυχα τα χείλη που τον χαιρέτισαν ως φίλο!
Ευτυχισμένες και καλότυχες οι ψυχές που τον σεβάστηκαν και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη, μ’ ένα τραγούδι υποδοχής!
Να έχετε χαράν! Η χαρά και η λύπη ας σας είναι φιλοξενούμενες, όχι όμως η απελπισία. Της απελπισίας να της κλείνετε την πόρτα! Ο Χριστιανός δεν πρέπει ούτε δειλός να είναι, ούτε απελπισία να έχει.
Άνθρωπος χωρίς χαρά είναι χωρισμένος από τον Θεό.
Η χαρά θρέφει την ψυχή, το πνεύμα, το νου.
Χαρά στα Μάτια που δακρύζουν με κάποιον άλλο που πονά γιατί τα μάτια αυτά θα δούνε του Παραδείσου τ' αγαθά - Χαρά στα χέρια όπου ντύνουν πτωχά παιδιά και ορφανά γιατί τα χέρια αυτά θα γίνουν φτερά για να πετούν ψηλά - Χαρά στο στόμα όπου λέγει λόγια παρήγορα γλυκά γιατί το στόμα αυτό θα ψάλλει με τους αγγέλους Ωσαννά - Χαρά στο σπίτι που ανοίγει την πόρτα στον περαστικό γιατί το σπίτι αυτό ανοίγει στην Παναγιά και στον Χριστό
Ψυχή αμαρτωλή, αιχμάλωτη στα πάθη, δεν μπορεί να έχει ειρήνη και χαρά εν Κυρίω, έστω και αν έχει όλα τα πλούτη της γης.
Η πραγματική, η γνήσια χαρά βρίσκεται κοντά στον Χριστό. Αν συνδεθείς μαζί Του με την προσευχή, θα δεις πληρωμένη την ψυχή σου. Οι κοσμικοί την χαρά την ζητούν στις απολαύσεις. Μερικοί πάλι πνευματικοί άνθρωποι την ζητούν σε θεολογικές συζητήσεις, ομιλίες κ.λ.π. Η κοσμική χαρά φέρνει και το άγχος στους πνευματικούς ανθρώπους. Η κοσμική χαρά δεν είναι μόνιμη, αληθινή χαρά, είναι μια χαρά πρόσκαιρη, εκείνης της στιγμής. Αυτή είναι υλική χαρά, δεν είναι πνευματική, από υλικές χαρές, όμως δεν ''γεμίζει'' η ψυχή του ανθρώπου. Ίσα-ίσα γεμίζει σαβούρα μέσα. Βάλε έναν πνευματικό άνθρωπο σ' ένα κοσμικό σπίτι. Δεν ξεκουράζεται. Και ο κοσμικός άνθρωπος νομίζει ότι ξεκουράζεται, αλλά βασανίζεται. Το χαίρεται εξωτερικά, αλλά μέσα του δεν ευχαριστιέται, βασανισμένος είναι.
Για να νοιώσει κανείς ουράνια χαρά από τούτη την ζωή, ώστε να μην μπορεί να την χωρέσει στην καρδιά του, ούτε να μπορεί να την εκφράσει, χρειάζεται να προσέξει 3 πράγματα:

Α) Να κινείται απλά
Β) Να μην ασχολείται με τους άλλους και
Γ) Να λέει την ευχή.

Τότε θα νοιώσει τέτοια χαρά, που θα τον ''παλαβώσει''.
Όσοι είναι μακριά από τον Χριστό, δεν έχουν πραγματική χαρά. Μπορεί να κάνουν όνειρα: «θα φτιάξω αυτό, θα φτιάξω το άλλο, θα πάω εδώ, θα πάω εκεί», μπορει να απολαμβάνουν τιμές ή να τρέχουν στις διασκεδάσεις και να χαίρονται, αλλά η χαρά που νιώθουν δεν είναι δυνατόν να γεμίσει την ψυχή τους. Αυτή η χαρά είναι υλική, κοσμική χαρά, αλλά από υλικές χαρές δεν γεμίζει η ψυχή και ο άνθρωπος μένει μ' ένα κενό στην καρδιά του. Είδες τί λέει ο Σολομών; «Έχτισα σπίτια, φύτεψα αμπέλια, έκανα κήπους, μάζεψα χρυσάφι, απέκτησα ό,τι πόθησε η καρδιά μου, αλλά στο τέλος κατάλαβα ότι όλα αυτά είναι μάταια» (Εκκλ. 2,11).
Ζητούν οι άνθρωποι να νοιώσουν χαρά, αλλά πρέπει να θυσιαστεί ο άνθρωπος, για να έρθει η χαρά. Η χαρά από την θυσία γεννιέται. Με μία μικρή ελεημοσύνη ή καλοσύνη προς τον συνάνθρωπό μας η ψυχή δέχεται Θεϊκή αγαλλίαση που ούτε ο μεγαλύτερος καρδιολόγος μπορεί να μας δώσει. Μεγάλη είναι η χαρά, όταν υπάρχει διάθεση αυτοθυσίας. Η πραγματική χαρά βγαίνει από το φιλότιμο. Έτσι και καλλιεργηθεί το φιλότιμο, είναι πανηγύρι! Γι' αυτό ένας φιλότιμος άνθρωπος, παντού θα κάνει προκοπή, όποια ζωή και αν διαλέξει. Το βάσανο όμως του ανθρώπου είναι ο εγωισμός και η φιλαυτία. Εκεί είναι που σκαλώνει κανείς...
Όταν αγαπάς χαίρεσαι. Και όταν αυξηθεί η αγάπη, τότε ο άνθρωπος δεν ζητάει την χαρά για τον εαυτόν του, αλλά θέλει να χαίρονται οι άλλοι.
Όταν ο άνθρωπος φτάσει να χαίρεται για την πρόοδο των άλλων, τότε ο Χριστός θα του δώσει όλη την πρόοδο των άλλων και θα χαίρεται όσο χαίρονται όλοι οι άλλοι και τότε φυσικά θα είναι πολλή και η πρόοδός του και η χαρά του.
Εκείνοι που προσπαθούν να βρουν χαρά και ανάπαυση στην μάταιη τούτη ζωή, συνέχεια βασανίζονται και μπλέκονται στα ατελείωτα κοσμικά γρανάζια και ζουν από εδώ την κόλαση!
Οι άνθρωποι χαίρονται με τα κοσμικά πράγματα, γιατί δεν σκέφτονται την αιωνιότητα. Η φιλαυτία τους κάνει να ξεχνούν, ότι θα χαθούν τα πάντα. Δεν έχουν συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Δεν νιώσανε άλλες, ουράνιες χαρές. Δεν σκιρτά η καρδιά τους για κάτι ανώτερο. Δίνεις λ.χ. σε κάποιον ένα κολοκύθι. ''Τι ωραίο κολοκύθι!'', λέει. Του δίνεις ανανά, ''Ο ανανάς έχει λέπια'', σου λέει και τον πετάει, γιατί δεν έφαγε ποτέ. Ή πες σε έναν τυφλοπόντικα: ''Τι ωραίος είναι ο ήλιος!'', αυτός πάλι θα χωθεί μέσα στο χώμα. Όσοι αναπαύονται μέσα στον υλικό κόσμο, μοιάζουν με τα ανόητα πουλάκια, που δεν θορυβούν μέσα στο αυγό, για να σπάσουν το τσόφλι και να βγουν έξω, να χαρούν τον ήλιο - το ουράνιο πέταγμα στην παραδεισένια ζωή - αλλά παραμένουν ακίνητα και πεθαίνουν μέσα στο τσόφλι του αυγού...
Όταν οι άνθρωποι δεν καταλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής, βασανίζονται και με τις ευλογίες και με τις ευκαιρίες που τους δίνει ο Θεός για την σωτηρία τους. Ενώ, όποιος τοποθετείται σωστά, όλα τα χαίρεται. Και κουτσός να είναι, το χαίρεται! Και φτωχός να είναι, το χαίρεται.
Ο Χριστιανός πρέπει να χαίρεται ιδιαίτερα, όταν τον βρίσκει κάποια δοκιμασία, χωρίς να έχει δώσει ο ίδιος αφορμή. Για δοκιμάστε, βρε παιδιά, να ζήσετε αυτήν την χαρά! Να μάθετε να χαίρεστε με αυτήν την πνευματική χαρά, όχι με την κοσμική. Πάσχα θα έχετε τότε κάθε μέρα.
Ο σκοπός είναι να φτάσει ο άνθρωπος να χαίρεται περισσότερο στην κακοπάθεια, παρά στην καλοπέραση.
Όταν χαίρεσαι με τα αντίθετα από αυτά με τα οποία χαίρονται οι κοσμικοί, τότε κινείσαι στον πνευματικό χώρο. Για παράδειγμα, να χαίρεσαι, όταν δεν σου δίνουν σημασία. Αυτή είναι η πνευματική τοποθέτηση...
Τέτοια αγαλλίαση αισθάνονται οι ψυχές των αγωνιζόμενων Χριστιανών που αγρυπνούν, προσεύχονται και νηστεύουν, που δεν μπορούν να την διανοηθούν εκείνοι που τρώνε ό,τι θέλουν και όποτε θέλουν και πίνουν κρασιά και αναψυκτικά...
Η χαρά που αισθάνεται ένας πνευματικός άνθρωπος, δεν είναι η κοσμική χαρά που επιζητούν πολλοί σήμερα. Η πνευματική χαρά είναι ζωή παραδεισένια. Να μην τα μπλέκουμε τα πράγματα. Οι Άγιοι είχαν τέτοιου είδους χαρά που ζητούμε εμείς; Η Παναγία είχε τέτοια χαρά; Ο Χριστός γελούσε; Ποιός Άγιος πέρασε από αυτήν την ζωή χωρίς πόνο; Ποιος Άγιος είχε τέτοια χαρά, που επιδιώκουν πολλοί Χριστιανοί της εποχής μας, που δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε δυσάρεστο για να μην στενοχωρηθούν, για να μην χάσουν την ηρεμία τους; Αν θέλω να μη στενοχωρηθώ για να είμαι χαρούμενος, να μη χαλάσω την ησυχία μου, για να είμαι πράος, τότε είμαι αδιάφορος! Άλλο πραότητα πνευματική και άλλο πραότητα από αδιαφορία.
Ο άνθρωπος όσο περισσότερο καλό κάνει, τόσο περισσότερο αγάλλεται. Όσο περισσότερο κακό κάνει, τόσο περισσότερο υποφέρει η ψυχή του. Ο κλέφτης νιώθει χαρά; Δεν νιώθει χαρά. Ενώ αυτός που κάνει καλωσύνες, νιώθει χαρά. Και να βρει κανείς κάτι στον δρόμο, αν το κρατήσει και πει ότι είναι δικό του, ανάπαυση δεν θα έχει! Ούτε ξέρει σε ποιόν ανήκει, ούτε αδίκησε κάποιον ούτε το κλέβει και όμως δεν αναπαύεται. Πόσο μάλλον να το κλέψει! Ακόμη και όταν κανείς λαμβάνει, πάλι δεν νιώθει την χαρά που νιώθει όταν δίνει. Πόσο μάλλον όταν κλέβει ή όταν αδικεί, να νιώθει χαρά! Γι' αυτό βλέπεις, οι άνθρωποι με την αδικία τι πρόσωπα έχουν, τι γκριμάτσες κάνουν!
Δεν συγκρίνεται η χαρά που νοιώθει κανείς, όταν δίνει, με την χαρά που νιώθει, όταν παίρνει. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι χαίρονται με το να παίρνουν και στερούνται την Θεϊκή χαρά, γι' αυτό είναι βασανισμένοι. Έχεις κάτι να φας και δεν το τρως. Μια μπανάνα ας πούμε, τη στερείσαι και την δίνεις στον άλλο. Αυτός μεν χαίρεται, απολαμβάνει φυσικά τον καρπό, ο άλλος όμως παρηγορείται από τον Θεό με ανώτερη, Θεϊκή παρηγοριά.
Είναι φτηνό να ζητάμε πνευματικές χαρές∙ αυτές έρχονται μόνες τους, όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις. Αν θέλεις να είσαι συνέχεια χαρούμενος, αυτό έχει φιλαυτία. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, για να Σταυρωθεί από αγάπη∙ πρώτα Σταυρώθηκε και μετά Αναστήθηκε. Τα παιδιά του Θεού δεν εργάζονται, ούτε για ουράνιο μισθό, αλλά ούτε και για πνευματικές χαρές σ' αυτήν την ζωή. Γιατί τα παιδιά δεν πληρώνονται από τον Πατέρα, αφού όλη η περιουσία του Πατέρα τους είναι δική τους. Άλλο τα Θεία Δώρα που θα προσφέρει ο Θεός σαν Καλός Πατέρας και σ' αυτήν την ζωή και στην αιώνια...
Εύχομαι να χαίρεστε πάντοτε,
με αγαλλίαση πνευματική,
με συνεχή πασχαλινή χαρά,
με εσωτερική γλυκειά αναστάτωση...
Η χαρά του Θεού δεν γεννιέται σε οποιαδήποτε ψυχή, αλλά σε εκείνη που έκλαψε πολύ για τις αμαρτίες της.
Έτσι θα κατορθώσεις πάντοτε να χαίρεσαι: εάν η ζωή σου είναι αδιάκοπα στραμμένη προς τον Θεό και η ελπίδα των μελλοντικών αγαθών, σε ανακουφίζει από τα λυπηρά του βίου. Περιφρονήθηκες; Εσύ σκέψου την δόξα που σου επιφυλάσσεται στον Ουρανό και θα την πετύχεις με την υπομονή σου.
Η εν Κυρίω χαρά είναι, όταν χαιρόμαστε γι' αυτά που γίνονται, για τη δόξα του Θεού σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου. Όταν λοιπόν τηρούμε τις εντολές του Κυρίου ή όταν υποφέρουμε κάτι για το όνομα του Κυρίου, τότε οφείλουμε να χαιρόμαστε και να συγχαίρουμε ο ένας τον άλλον.
Λογαριάζω σαν ολοκληρωμένη και σαν τέλεια χαρά, αυτήν που αισθάνεται κανείς κοντά στο Θεό και για τον Θεό.
Εμείς θεωρούμε τη χαρά στον κόσμο ατελή, για τον λόγο, ότι μεταβάλλεται εύκολα. Οι δε άνθρωποι ελάχιστα το βλέπουν, παρά μόνο σε πράγματα κοσμικά, τα οποία δεν είναι περισσότερο αληθινά, από τις σκιές και τα φαντάσματα.
Η ανθρώπινη καρδιά δεν ζει χωρίς χαρές. Αν δεν τις βρει στην αρετή, θα τις ζητήσει στις αισθήσεις.
Το να συμπάσχεις με τον δυστυχισμένο συνάνθρωπο, αυτό είναι ανθρώπινο. Το να χαίρεσαι όμως για την χαρά του άλλου, αυτό είναι αγγελικό.
Αν έχεις χρήματα πολλά, μπορούν να σου αφαιρέσουν τη χαρά από τον πλούτο. Ποιός; Και ο κλέφτης, που τρυπά τον τοίχο και ο υπηρέτης, που αρπάζει όσα του εμπιστεύτηκες και ο άρχοντας που δημεύει τα λεφτά. Αν έχεις δύναμη και ευρωστία σωματική, όταν έρθει η αρρώστια, διώχνει τη χαρά γι' αυτά. Αν ζεις και απολαμβάνεις πλούσια και πολυτελή τραπέζια, όταν έρχεται το βράδυ, η ευφροσύνη γι' αυτά χάνεται... Όλα τα βιοτικά πράγματα είναι ευμετάβλητα. Δεν μπορούν να σας χαρίσουν μόνιμη ευτυχία. Ενώ με την πίστη και την ευσέβεια και την ψυχική αρετή, συμβαίνει το τελείως αντίθετο: Έχουμε μόνιμη χαρά. Γι' αυτό σας συμβουλεύω, αφού αφήσετε την αμέλεια, να ακολουθήσετε την αρετή. Διότι η εκ της κακίας ευχαρίστηση διαρκεί λίγο, ενώ η εξ αυτής λύπη είναι διαρκής. Αντιθέτως η εκ της αρετής χαρά είναι αιώνια και η εξ αυτής κόπος προσωρινός.
Η χαρά του κόσμου αρχίζει μεν από τα γλυκά και ευχάριστα, τελειώνει όμως με τα δυσάρεστα και τα λυπηρά. Δεν μπορεί να συγκριθεί αυτός που έχει τις κοσμικες χαρές, με αυτόν που χαίρεται κατά Θεό. Διότι καθενας που χαίρεται μέσα στον κόσμο, χαίρεται με την καλοπέραση, τη δόξα και την αλαζονεία.
/
5

Βλέπετε 1 - 33 από τα 143 αποτελέσματα