Περί...

Loading...
Περί Ανάστασης Του Χριστού
Κοινοποίηση
Ο Χριστός έμεινε 33 ώρες στον άδη από τις 3 το απόγευμα της Παρασκευής έως τις 12 τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, όσα ήταν δηλαδή τα χρόνια της επίγειας ζωής Του.

Αυτή είναι η ''πρώτη'' λεγομένη Ανάσταση και έχει σχέση με την κάθοδο του Χριστού στον άδη.

Εκεί ο Χριστός κήρυξε και όσοι Τον πίστεψαν και Τον δέχτηκαν τους Ανέστησε και πήγαν μαζί Του στον Παράδεισο.
Μετά Την Ανάσταση τού Χριστού, δεν ισχύει το «Μνήσθητι» πού είπε ο ληστής πάνω στο σταυρό.!!
Το «Μνήσθητι» ίσχυε στην Παλαιά Διαθήκη.!!

Μετά Την Ανάσταση άλλαξε ο τρόπος σωτηρίας τού ανθρώπου και υπάρχει το Βάπτισμα, η Εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία.!!
Πλανώνται λοιπόν όσοι λένε, ότι εγώ ένα «Μνήσθητι» θα πω στα τελευταία μου μιμούμενος τον Ληστή και έτσι θα σωθώ!!

Εξ' άλλου τι «Μνήσθητι» θα πεις άμα σε πατήσει αμάξι, τρελαθείς ή πεθάνεις ξαφνικά και ακαριαία;;
Ήταν άνοιξη, ο Άγιος Παΐσιος άκουγε τα πουλιά έξω να κελαϊδάνε και με ρωτάει:

- Τί λένε, τώρα, τα πουλάκια;
- Που να ξέρω Γέροντα; του λέω...
- Ευλογημένε, λένε το Χριστός Ανέστη!
Την Ανάσταση του Χριστού, την έμαθαν πρώτα οι Μυροφόρες και μετά οι Μαθητές του Χριστού. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Γιατί ο Χριστός επιτρέπει οι γυναίκες να μάθουν πρώτες τις Ανάσταση και όχι οι άνδρες; Διότι οι γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν περισσότερο το Θεό, από τους άνδρες και αυτή η αγάπη τους για το Θεό, θα είναι ικανή να βοηθήσουν και τους άνδρες. Απόδειξη της παραπάνω θέσης είναι η ίδια η Παναγία, που αγάπησε το Χριστό περισσότερο από όλους ανθρώπους. Η διαφορά μεταξύ της αγάπης της Παναγίας και του Τιμίου Προδρόμου, προς το Χριστό είναι ασύγκριτη. Η γυναίκα όταν δοθεί στο Χριστό, αγγελοποιείται και θεώνεται γρηγορότερα και σαν <<μαγιά>>, έχει καλύτερη αναπλαστική ικανότητα από τους άνδρες. Αυτή είναι η εμπειρία της Εκκλησία μας. Βλέπουμε ότι πάνω στο Γολγοθά, οι Μαθητές του Χριστού, από φόβο εγκαταλείπουν το Χριστό, όμως οι Μαθήτριες του Χριστού, είναι εκεί και δεν Τον εγκαταλείπουν. Αν όμως η γυναίκα δοθεί στον διάβολο, έχει τη δύναμη να ρίξει όλους τους άνδρες! Αν όμως δοθεί στο Θεό, μπορεί να βοηθήσει όλους τους άνδρες και όλο τον κόσμο όπως έκανε και κάνει η Παναγία μας! Στο πρόσωπο μιας γυναίκας, βρήκαμε σωτηρία όλοι μας!
Η Ανάσταση του Χριστού προσφέρει την αθανασία και την αφθαρσία σε όλους, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, επειδή όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια φύση με τον άνθρωπο Ιησού...
Κάθε λόγος είναι αληθινός όταν τον πουν 2 ή 3 μάρτυρες... Για την Ανάσταση όμως του Χριστού μαρτυρούν 12 και εσύ ακόμα απιστείς στην Ανάσταση;
Το χειμώνα τα δέντρα εμφανίζονται σαν νεκρά. Πού είναι τα φύλλα της συκιάς; Πού είναι τα σταφύλια στο αμπέλι; Το χειμώνα φαίνονται όλα νεκρά. Την άνοιξη όμως, όλα εμφανίζονται χλοερά. Και όταν φτάσει ο κατάλληλος καιρός, τότε από το θάνατο γεννιέται ζωή. Γνωρίζοντας ο Θεός την απιστία σου, σου εμφανίζει κάθε χρόνο την ανάσταση με τα φαινόμενα αυτά. Έτσι βλέποντας στα άψυχα, να πειστείς για όσα συμβαίνουν στα έμψυχα. Και πράγματι μια μέρα, όλοι οι νεκροί θα αναστηθούνε.
Ο Χριστός, με την Ανάστασή Του, δεν μας πέρασε από ένα ποτάμι, από μια διώρυγα, από μια λίμνη. Μας πέρασε από το θάνατο στη ζωή. Τώρα είναι όλα χαρά, χάρις στην Ανάσταση του Χριστού μας. Έχεις δει τα κατσικάκια τώρα την άνοιξη να χοροπηδούν πάνω στο γρασίδι, να τρώνε λίγο από τη μάνα τους και να χοροπηδούν ξανά; Έτσι έπρεπε και εμείς να χοροπηδούμε από χαρά ανείπωτη, για την Ανάσταση του Κυρίου και τη δική μας.
Δεν αποκυλίστηκε ο λίθος του μνήματος του Χριστού, για να περάσει έξω ο Αναστημένος Κύριος, αλλά για να δηλωθεί η έγερσή του στα ανθρώπινα μάτια.
Η Ανάσταση του Χριστού, είναι το πρώτο και το μεγαλύτερο δώρο, της Θείας Οικονομίας της σωτηρίας.
Παντού η πλάνη συγκρούεται με τον εαυτό της και άθελά της, συνηγορεί υπέρ της αληθείας. Πρόσεξε όμως! Έπρεπε να πιστευτεί ότι ο Χριστός πέθανε, ότι τάφηκε και ότι Αναστήθηκε. Kαι όλα αυτά γίνονται από τους εχθρούς. Kοίταξε λοιπόν ότι τα λόγια αυτά βεβαιώνουν όλα αυτά. «Θυμήθηκε», λέγει, «ότι εκείνος ο πλάνος είπε ενώ ακόμη ζούσε». Άρα πέθανε! «Ότι μετά από τρεις ημέρες θα αναστηθώ. Δώσε λοιπόν διαταγή να σφραγιστεί ο τάφος». Άρα ετάφη! «Mήπως έρθουν οι μαθητές Του και τον κλέψουν». Άρα, αν ο τάφος σφραγιστεί, δεν θα γίνει καμμία απάτη! Δεν έγινε λοιπόν. Eπομένως η απόδειξη της Αναστάσεως, με όσα προτείνατε εσείς, έγινε αναντίρρητη. Γιατί αφού σφραγίστηκε, δεν συνέβη καμμία απάτη. Eάν όμως δεν έγινε καμμία απάτη και βρέθηκε ο τάφος κενός, είναι φανερό ότι Ανέστη ο Χριστός σαφώς και αναντιρρήτως. Eίδες ότι και χωρίς να το θέλουν, υποστηρίζουν την απόδειξη της αλήθειας;
Ότι δεν θα μπορούσαν οι Απόστολοι, αν η Ανάσταση του Κυρίου δεν ήταν αληθινή, να την πλάσουν, αυτό δεν χρειάζεται ούτε απόδειξη. Γιατί σε τί θα βασίζονταν; Στη δεινότητα των λόγων; Aλλά αυτοί ήταν πιο αμαθείς απ' όλους! Mήπως στα πολλά τους χρήματα; Aλλά αυτοί δεν είχαν ούτε ράβδο, ούτε υποδήματα! Mήπως στην ευγενή καταγωγή τους; Aλλά αυτοί ήταν άσημοι και κατάγονταν από άσημους γονείς! Mήπως στη μεγάλη πατρίδα τους; Aλλά κατάγονταν από ασήμαντα χωριά! Mήπως στο μεγάλο αριθμό τους; Aλλά δεν ήταν περισσότεροι από έντεκα και αυτοί μάλιστα διεσπαρμένοι! Mήπως στις υποσχέσεις του Διδασκάλου τους; Ποιάς; Γιατί αν δεν ανασταινόταν, ούτε εκείνες θα ήταν γι' αυτούς αξιόπιστες!
Αν η Ανάσταση του Χριστού δεν ήταν πραγματική, τότε οι Απόστολοι - που σαν Τον είδαν δεμένο σκορπίστηκαν -, πως θα είχαν την δύναμη και την ώθηση να σπείρουν στα πέρατα της οικουμένης ένα φανταστικό γεγονός και να αντιστέκονται στις απειλές από ακονισμένα ξίφη, πυρακτωμένα τηγάνια και στους καθημερινούς μύριους θανάτους; Αν δεν Τον έβλεπαν Αναστημένο και δεν είχαν μέγιστη απόδειξη της δυνάμεώς Του, δεν θα διακινδύνευαν τη ζωή τους...
Ρωτάνε πολλοί: Γιατί, μόλις αναστήθηκε ο Κύριος, να μην φανερωθεί αμέσως στους Ιουδαίους; Αυτός ο λόγος είναι περιττός. Αν υπήρχε ελπίδα να τους ελκύσει στην πίστη, δεν θα αμελούσε να φανερωθεί σε όλους. Το ότι δεν υπήρχε όμως τέτοια ελπίδα, το απέδειξε η ανάσταση του Λαζάρου: Αν και ήταν ήδη τέσσερις μέρες νεκρός και είχε αρχίσει να μυρίζει και να σαπίζει, τον ανέστησε μπροστά στα μάτια όλων. Ωστόσο, όχι μόνο δεν πίστεψαν, αλλά και εξαγριώθηκαν εναντίον του Χριστού τόσο, που ήθελαν να σκοτώσουν και Αυτόν και τον Λάζαρο. Αφού λοιπόν, όταν ανέστησε άλλον, όχι μόνο δεν πίστεψαν, αλλά και εξαγριώθηκαν εναντίον Του, αν τους φανερωνόταν όταν αναστήθηκε ο Ίδιος, δεν θα εξαγριώνονταν πολύ περισσότερο, τυφλωμένοι από το μίσος και την απιστία τους; Αλλά για ν' αφοπλίσει τον άπιστο από κάθε αμφιβολία, όχι μόνο σαράντα ολόκληρες μέρες εμφανιζόταν στους μαθητές Του και έτρωγε μάλιστα μαζί τους, αλλά παρουσιάστηκε και σε πάνω από πεντακόσιους αδελφούς, δηλαδή σε πλήθος ολόκληρο. Στο Θωμά μάλιστα, που δυσπιστούσε, έδειξε τα σημάδια απ' τα καρφιά και το τραύμα απ' την λόγχη. Και γιατί, λένε, να μην κάνει μετά την Ανάστασή Του μεγάλα και εντυπωσιακά θαύματα, αλλά μόνο έφαγε και ήπιε; Γιατί η ίδια η Ανάσταση ήταν το μέγιστο θαύμα και η πιο ισχυρή απόδειξη της Αναστάσεως ήταν, ότι έφαγε και ήπιε.
Eίδες ότι είναι λαμπρό το τρόπαιο της Αναστάσεως του Χριστού; M' αυτήν έχουν έρθει σ' εμάς τα άπειρα αγαθά, μ' αυτήν διαλύθηκε η απάτη των δαιμόνων, μ' αυτήν περιγελούμε το θάνατο. Mε την ανάσταση περιφρονούμε την παρούσα ζωή, μ' αυτήν επιθυμούμε σφοδρά τα μέλλοντα αγαθά. M' αυτήν, ενώ έχουμε σώμα, δεν έχουμε τίποτε λιγότερο, από τις ασώματες δυνάμεις, αν θέλουμε.
Υπάρχει λοιπόν κάτι, που αναφέρεται συσκιασμένα απ' τους Ευαγγελιστές, το οποίο θα αποκαλύψω στην αγάπη σας. Το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως του Κυρίου πρώτη απ' όλους τους ανθρώπους, όπως ήταν σωστό και δίκαιο, το δέχτηκε απ' Αυτόν η Θεοτόκος. Αυτή είδε πριν απ' όλους τον Αναστάντα και απόλαυσε την Θεία ομιλία Του. Όχι μόνο Τον είδε με τα μάτια της και Τον άκουσε με τα αυτιά της, αλλά και πρώτη και μόνη της άγγιξε τα Άχραντα πόδια Του, έστω και αν οι Ευαγγελιστές δεν τα λένε φανερά όλα αυτά. Η αιτία είναι, ότι δεν θέλουν να παρουσιάσουν σαν μάρτυρα της Αναστάσεως την μητέρα, για να μην δώσουν αφορμή υποψίας στους απίστους.
''Α! κοιμόντουσαν, λέτε, οι φύλακες και βρήκαν ευκαιρία και κλέψανε οι Απόστολοι το σώμα του Χριστού''. Αλλά όταν μιλάτε έτσι, μήπως κοιμάται το λογικό σας περισσότερο από όσο οι φύλακες; Εάν κοιμόντουσαν, τι είδαν; Και εάν δεν είδαν τίποτα, ποιού πράγματος είναι μάρτυρες; Τι είδους μάρτυρες είναι αυτοί που κοιμούνται; Σε τι περιλαμβάνεται η μαρτυρία τους; Να, είναι σαν να έλεγαν: Μαρτυρούμε, ότι οι μαθητές του Ιησού έκλεψαν το σώμα του και η μαρτυρία μας είναι απολύτως αδιαμφισβήτητη, διότι, όταν το σώμα κλάπηκε, κοιμόμασταν ύπνο τόσο βαθύ, ώστε ούτε ακούσαμε, ούτε είδαμε τίποτα!!!
Με την Ανάστασή Του ο Κύριος κατατρόπωσε, τους 2 πιο μανιασμένους εχθρούς της ανθρώπινης ζωής: τον θάνατο και την αμαρτία.
Ο Θωμάς διαβεβαιώνει τους συμμαθητές Του πως δεν θα πιστέψει στην Ανάσταση του Κυρίου Του, αν δεν βάλει το δάχτυλό του στα σημάδια των χεριών Του, «εις τον τύπον των ήλων». Σίγουρα το λέει αυτό, επειδή οι φίλοι του είπαν πως ο ίδιος ο Κύριος τους έδειξε τις πληγές στα χέρια και την πλευρά Του. Οκτώ μέρες αργότερα, Κυριακή πάλι, οι μαθητές ήταν συναγμένοι. Μαζί τους ήταν και ο Θωμάς. Τότε και ενώ οι πόρτες ήταν πάλι κλεισμένες, ο Ιησούς μπήκε μέσα, στάθηκε ανάμεσά τους και είπε: ειρήνη υμίν (Ιωάν. 20,26). Όλα έγιναν όπως και την πρώτη φορά που εμφανίστηκε μπροστά τους. Όλα, μόνο που τώρα ήταν και ο Θωμάς μαζί τους. Φαίνεται πως ο Κύριος ήθελε να εμφανιστεί στο Θωμά ακριβώς όπως και στους άλλους, για να επιβεβαιώσει στο δύσπιστο μαθητή, όλα εκείνα που του διηγήθηκαν οι άλλοι δέκα. Γιατί περίμενε ο Κύριος να περάσουν οκτώ μέρες; Γιατί δεν εμφανίστηκε νωρίτερα; Πρώτο, για να είναι όλες οι συνθήκες και οι περιστάσεις ακριβώς ίδιες. Όπως την πρώτη φορά που εμφανίστηκε ήταν Κυριακή, έτσι έπρεπε να εμφανιστεί και τώρα Κυριακή. Δεύτερο, ώστε με την αναμονή να γίνει μεγαλύτερη η απιστία του Θωμά. Τρίτο, για να μάθει στους μαθητές Του την υπομονή και την καρτερία στην προσευχή, προκειμένου να μεταδώσουν στο φίλο τους, την δική τους πίστη, γιατί οι μαθητές σίγουρα θα προσεύχονταν να εμφανιστεί ξανά ο Κύριος για χάρη του Θωμά. Τέταρτο, για να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές την αδυναμία τους, να πιστοποιήσουν την Ανάσταση του Κυρίου χωρίς τη δική Του βοήθεια. Και τελευταίο, ίσως επειδή ο αριθμός οκτώ υποδηλώνει τις έσχατες μέρες, την παραμονή της δεύτερης έλευσης του Χριστού, τότε που άνθρωποι σαν το Θωμά θα είναι πολύ αδύναμοι και χλιαροί στην πίστη, θα καθοδηγούνται με βάση τις αισθήσεις τους και θα πιστεύουν μόνο εκείνα που αντιλαμβάνονται μ' αυτές. Τότε οι άνθρωποι θα λένε, όπως κι ο Θωμάς: Αν δεν δώ, δεν θα πιστέψω!
Όπως ο θάνατος είναι η πηγή όλων των πικριών, είναι η καθολική πικρία, έτσι και η Ανάσταση του Σωτήρα Χριστού, είναι η πηγή κάθε χαράς, είναι η καθολική χαρά.
Η Ανάσταση του Χριστού είναι το θεμέλιο της σωτηρίας και της πίστεώς μας. Αυτή είναι ο στέφανος του Αγίου Ευαγγελίου, διότι χωρίς την Ανάσταση, δεν υπάρχει, ούτε ζωή, ούτε αναγέννηση και σωτηρία του κόσμου. Η Ανάσταση του Χριστού, ήταν αναγκαία για την συγχώρηση των αμαρτιών (Α' Κορ. 15,17), καί για την ενίσχυση της πίστεως (Α' Κορ. 15,17 καί Α' Πέτρ. 1,21).
Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης, φτάνει να ζεις την ταπείνωση του Χριστού.
Σχετικά με την Ανάσταση του Κυρίου και με βάση έναν πολύ ωραίο συλλογισμό του Πασκάλ λέμε, ότι με τους Αποστόλους συνέβη ένα από τα τρία: Ή απατήθηκαν ή μας εξαπάτησαν ή μας είπαν την αλήθεια. Ας πάρουμε την πρώτη εκδοχή: Δεν είναι δυνατόν να απατήθηκαν οι Απόστολοι, διότι όσα αναφέρουν δεν τα έμαθαν από άλλους. Αυτοί οι ίδιοι ήταν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες όλων αυτών. Εξάλλου δεν τσαν καθόλου φαντασιόπληκτοι ούτε είχαν καμμιά ψυχολογική προδιάθεση για την αποδοχή του γεγονότος της Αναστάσεως. Αντιθέτως ήταν τρομερά δύσπιστοι. Τα Ευαγγέλια είναι πλήρως αποκαλυπτικά αυτών των ψυχικών τους διαθέσεων: δυσπιστούσαν στις διαβεβαιώσεις, ότι κάποιοι Τον είχαν δει Αναστάντα. Και κάτι άλλο: Τί ήταν οι Απόστολοι, πριν τους καλέσει ο Χριστός; Μήπως ήταν φιλόδοξοι πολιτικοί ή οραματιστές φιλοσοφικών και κοινωνικών συστημάτων, που περίμεναν να κατακτήσουν την ανθρωπότητα και να ικανοποιήσουν έτσι τις φαντασιώσεις τους; Κάθε άλλο. Αγράμματοι ψαράδες ήταν. Και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν, να πιάσουν κανένα ψάρι να θρέψουν τις οικογένειές τους. Πάμε τώρα στην δεύτερη εκδοχή: Μήπως μας εξαπάτησαν; Μήπως μας είπαν ψέματα; Άλλα γιατί να μας εξαπατήσουν; Τί θα κέρδιζαν με τα ψέματα; Μήπως χρήματα, μήπως αξιώματα, μήπως δόξα; Για να πει κάποιος ένα ψέμα, περιμένει κάποιο όφελος. Οι Απόστολοι όμως, κηρύττοντας Χριστό και Τούτον Εσταυρωμένο και Αναστάντα εκ νεκρών, τα μόνα τα όποια εξασφάλισαν ήταν: ταλαιπωρίες, κόποι, μαστιγώσεις, λιθοβολισμοί, ναυάγια, πείνα, δίψα, γυμνότητα, κίνδυνοι από ληστές, ραβδισμοί, φυλακίσεις και τέλος ο θάνατος. Και όλα αυτά για ένα ψέμα; Είναι εντελώς ανόητο και να το σκεφτεί κάποιος. Συνεπώς ούτε εξαπατήθηκαν, ούτε μας εξαπάτησαν οι Απόστολοι. Μένει επομένως η τρίτη εκδοχή, ότι μας είπαν την αλήθεια.
Δεν λέμε ότι ο Χριστός ''Αναστήθηκε", αλλά λέμε ότι "Ανέστη". "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών". Αν λέγαμε ότι ο Χριστός "Αναστήθηκε", θα σήμαινε, ότι τον Ανέστησε κάποιος. Όμως ο Κύρος Ανέστη εκ νεκρών αυτεξουσίως.
Η Ανάσταση του Χριστού υπογραμμίζει τη νίκη της αληθείας, πάνω στο ψέμα. Τη νίκη της αγάπης, πάνω στο μίσος.
Όποιος δεν έχει πίστη, δεν μπορεί να γιορτάσει αληθινά την Ανάσταση του Χριστού.
Υπάρχει μόνο μια αμαρτία, η αμαρτία δηλαδή το να είσαι αναίσθητος, μπροστά στον Αναστάντα Κύριο.
Γιατί αναστήθηκε ο Χριστός:

α) Για να φανερώσει, ότι Εκείνος είναι πραγματικά η Ανάσταση και η Ζωή
β) Γιατί ο θάνατος και ο Άδης δεν μπορούσαν να Τον κρατήσουν, επειδή ήταν Θεός
γ) Γιατί ως Παντοδύναμος Θεός, είχε την εξουσία να πεθάνει, αλλά και να πάρει τη ζωή Του πίσω
δ) Για να γίνει ο Χριστός, η ''απαρχή'' της δικής μας αναστάσεως
ε) Για να αποδειχτεί η Θεία Του δύναμη
στ) Για την δικαίωσή μας
ζ) Για να νεκρώσει τον Άδη
η) Για να ανακαινίσει την αθρώπινη φύση
θ) Για να μας λυτρώσει από τις ανομίες μας
ι) Για να λυτρώσει τον κόσμο από την πλάνη του διαβόλου
ια) Για να λυτρωθούμε από την φθορά
ιβ) Για να χαρίσει Ζωή σε όσους βρίσκονται στα μνήματα
ιγ) Για να μας ανεβάσει από τον θάνατο στη Ζωή και από την γη στον Ουρανό
ιδ) Για να σώσει τον κόσμο
ιε) Για να αναστήσει τον Αδάμ με όλο του το γένος
ιστ) Για να ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου και να αγιάσει τους πιστούς
ιζ) Για να μας λυτρώσει από την λύπη
ιη) Για να φωτίσει τους ανθρώπους
ιθ) Για να χορηγήσει στους ανθρώπους την αθανασία
κ) Για να γίνει ο θάνατός μας κοίμηση.
Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, πῶς λέγουσί τινες ἐν ὑμῖν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν; εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται· εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν. (Εάν δε από όλους μας κηρύσσεται ότι ο Χριστός έχει αναστηθή, πως μερικοί, αντιλέγοντες στο ομόφωνον κήρυγμα των Αποστόλων, ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ανάστασις νεκρών; Εάν όμως δεν υπάρχη ανάστασις νεκρών, τότε ούτε ο Χριστός έχει αναστηθή. Εάν δε ο Χριστός δεν ανεστήθηκε, τότε είναι αδειανό και χωρίς περιεχόμενο το κήρυγμα μας, κούφια και ανωφελής η πίστις σας.)

Α' Επιστολή Κορινθίους 15,12-14
Η μεγαλύτερη απόδειξη για την Ανάσταση του Χριστού είναι η ''αναστημένη'' ζωή εκείνων, που ομολογούν την Ανάσταση.
Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη να ακούσουν ερμηνευτικά κηρύγματα της Αναστάσεως του Χριστού, αλλά να δουν την Ανάσταση του Χριστού στη ζωή των πιστών.
Η Ανάσταση του Χριστού, είναι η ήττα της λογικής μας και η νίκη της πίστεώς μας.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 38 αποτελέσματα