Περί...

Loading...
Περί Αναρχίας
Κοινοποίηση
Αυτό που δεν έχει αρχηγό, είναι άτακτο και αυτό που έχει πολλούς αρχηγούς κάνει στάσεις· άρα είναι άναρχο και επομένως άτακτο. Διότι και τα δύο οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, που είναι η αταξία και τελικά η διάλυση. Γιατί η αταξία είναι προετοιμασία διαλύσεως. Επομένως η αναρχία οδηγεί στην αταξία και αυτή με την σειρά της, οδηγεί στην διάλυση.
Δεν υπάρχει κανένα, απολύτως κανένα κακό τόσο φοβερό, όσο η αναρχία· όπως ακριβώς δεν θα μπορούσε να υπάρξει τίποτε άλλο τόσο επικίνδυνο, όσο ένα πλοίο, που δεν έχει κυβερνήτη, γιατί εύκολα καταποντίζεται και όπως εάν απομακρύνεις έναν στρατηγό από το στράτευμά του και μείνει αυτό δίχως αρχηγό, αυτό εύκολα παραδίδεται αιχμάλωτο στους εχθρούς, κατά τον ίδιο τρόπο, εάν εξαφανίσεις τους άρχοντες μιας πολιτείας, η ζωή μας θα γίνει χειρότερη από την ζωή των αγρίων θηρίων...
Είναι καλύτερα να υπάρχουν κακοί άρχοντες, παρά αναρχία. Κυρίως όμως είναι πάρα πολύ επικίνδυνο στην Εκκλησία, αφού και η εξουσία της Εκκλησίας, είναι μεγαλύτερη και υψηλότερη από την εξουσία της πολιτείας. Είναι πανταχού κακό η αναρχία και αιτία πολλών συμφορών και αρχή αταξίας και συγχύσεως. Όπως ακριβώς αν σκοτώσεις τον μαέστρο μιας χορωδίας ή αν απομακρύνεις τον ποιμένα από το ποίμνιο, θα τα ανατρέψεις και θα τα αφανίσεις όλα...
Σε τι διαφέρει ο αναρχικός από τον Άγιο;

Ο αναρχικός καταστρέφει.
Ο Άγιος μεταμορφώνει.

Και οι δύο όμως ξεκινούν από την ίδια βάση, την αγάπη για την ελευθερία.
Μεγαλύτερο κακό από την αναρχία δεν υπάρχει. Αυτή διέλυσε πόλεις, έφερε αναστάτωση στα σπίτια, αυτή μπαίνει στη μάχη και σαν ασκός του Αιόλου, ανατρέπει τα πάντα με καταστρεπτικό τρόπο.
Μία κυβέρνηση, όσο φαύλη και αν είναι, δεν είναι τόσο κακή, όσο η αναρχία.
Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω. οὐ γάρ ἔστιν ἐξουσία εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ· αἱ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν. ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν· οἱ δὲ ἀνθεστηκότες ἑαυτοῖς κρῖμα λήψονται. (Καθε άνθρωπος, ας υποτάσσεται εις τας ανωτέρας εξουσίας της πολιτείας, τους άρχοντας δηλαδή, που είναι φορείς αυτής της εξουσίας, (εφ' Οσον αι εντολαί των δεν αντίκεινται στο θέλημα του Θεού)· διότι δεν υπάρχει εξουσία μέσα εις την κοινωνίαν, που να μη απορρέη από τον Θεόν· οι άρχοντες, που ασκούν σήμερον τας εξουσίας, έχουν ταχθή από τον Θεόν (έστω και κατ' ανοχήν). Ωστε εκείνος που αντιτάσσεται εις την εξουσίαν, αντιτίθεται εις την διαταγήν του Θεού· δι' αυτό δε και όσοι αντιτάσσονται θα επισύρουν επάνω τους την τιμωρίαν, που τους πρέπει.)

Επιστολή Προς Ρωμαίους 13,1-2
Αφαιρέστε από μια μπάντα τον αρχιμουσικό και αμέσως αρχίζει η παραφωνία. Αφαιρέστε από έναν στρατό τον στρατηγό και θα επέλθη η σύγχυση. Αφαιρέστε από το πλοίο τον καπετάνιο και αμέσως το πλοίο θα γίνει έρμαιο των κυμάτων. Απομακρύνετε από το ποίμνιο τον βοσκό και όλα τα πρόβατα θα σκορπίσουν. Είναι απαραίτητος λοιπόν ο αρχηγός και πολλά κακά προέρχονται από την έλλειψη αρχηγού και μάλιστα καλού αρχηγού.
Η ελευθερία είναι δικαίωμα όλων. Η αναρχία είναι η παραβίαση των δικαιωμάτων των άλλων.
Σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι. (Για τις κοινωνικές αναταραχές)
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα