Περί...

Loading...
Περί Αμαρτίας
Κοινοποίηση
Αν καταδικάσουμε τον γείτονα για κάποια αμαρτία, τότε ζει ακόμα σε μας η αμαρτία. Εάν ένα άτομο μετανοήσει, τότε αυτή η αμαρτία δεν τον αφορά. Όταν η ψυχή είναι καθαρή, δεν θα καταδικαστεί ποτέ. Γιατί λέει: Μην κρίνετε, ώστε να μην κριθείτε (Ματθαίος 7:1).
Τίποτε ἄλλο δέν ζητάει ἀπό μᾶς ὁ Θεός, παρά μόνο καλή προαίρεση.
Μή λές· «πῶς θά μοῦ ἐξαλειφθοῦν οἱ ἁμαρτίες;». 
Ἐγώ σοῦ ἀπαντῶ:  Μέ τή θέληση καί τήν πίστη. 
Τί πιό σύντομο ἀπ΄ αὐτό;
Ἀλλά ἄν τό στόμα σου λέει ὅτι τό θέλει καί ἡ καρδιά σου δέν τό θέλει, ὁ Θεός πού θά σέ κρίνει, δέν ξεγιελιέται, γιατί εἶναι καρδιογνώστης.
Παλαιότερα όταν έκαναν κάποιο σιχαμερό αμάρτημα, κρύβονταν, για να μη τους δεῖ μάτι ανθρώπου. Κάτι ήταν και αυτό.
Είχαν λίγη ντροπή οι άνθρωποι.
Έτρεμαν, κλειδώναν πόρτες και παράθυρα, για να μη τους δει κανείς.
Τώρα, έφυγε η ντροπή και τό κακό γίνεται δημόσια στις πλατείες.
Σε λίγο το κακό θα στεφανώνεται!..
Στα χρόνια αυτά που ζοῦμε, αδέρφια μου, «στώμεν καλώς»!
Μέσα στη γενεά μας αυτή, γενεά Σοδόμων και Γομόρρας, γενεά απίστων και διεφθαρμένων ανθρώπων, γενεά πονηρά και διεστραμμένη απ᾿άκρου εις άκρο, «στώμεν καλώς»!
Σάν στρατιώτης που κρατάει τη σημαία του Χριστού, ας σταθούμε καλώς!
Κι αν ακόμα μείνεις ένας, αδελφέ μου, μην απογοητευθείς.
Κι αν ακόμα όλη η πόλις ή το χωριό σου, αρνηθούν το Χριστό, συ μην τον αρνηθείς.
Κι αν ακόμη πάνω στο κάθε σπίτι υψωθεί η παντιέρα του διαβόλου, στο δικό σου το σπίτι να μην υψωθεί.
Ένας να μείνεις, πίστευε στο Θεό!
Γιατί μπορεί να είναι ψέματα τα άστρα, ψέματα ο ήλιος, ψέματα ο κόσμος, ψέματα και οι βασιλιάδες, ψέματα τα παλάτια, όλα να είναι ψέματα· ένα δεν είναι ψέμα.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός: όν, παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας. Αμήν.
Η Δικαιοσύνη και η Αλήθεια του Θεού ενοχλούν τους ανόμους, ενοχλούν αυτούς που είναι ανήμποροι από τις αμαρτίες, ενοχλούν όλους όσοι είναι μεθυσμένοι από τα διάφορα πάθη...
Όσο θα τιμωρηθεί εκείνος που αμάρτησε, άλλο τόσο θα τιμωρηθεί και εκείνος, που υπέπεσε στην αντίληψή του η αμαρτία αυτή και αδιαφόρησε, ενώ θα μπορούσε κάτι να πει, κάτι να καταγγείλει, κάτι να υπενθυμίσει, κάτι να προλάβει, κάτι να θεραπεύσει. Ο Θεός έμεινε αδιάφορος στην αμαρτία των Πρωτοπλάστων; Δεν έσπευσε να τους βοηθήσει, για να μετανοήσουν, ώστε να βρουν το δρόμο τους; Άσχετα αν δεν επετεύχθη ο σκοπός. Ο Θεός έκανε το ''καθήκον'' του. Αν και εμείς πολιτευόμασταν έτσι στη ζωή μας, θα υπήρχε αυτή η διαφθορά και η κακία στον κόσμο; Δεν θα υπήρχε...
''Εάν είπωμεν ότι ουχ ημαρτήκαμεν, ψεύστην ποιούμεν αυτόν, και ο λόγος αυτού ουκ έστιν εν ημίν'' (Ιωάν. Α' 1,10). Ο Σωτήρας ήρθε στον κόσμο μας, για να μας σώσει από την αμαρτία. Ο ίδιος ασταμάτητα το τονίζει αυτό στο Ευαγγέλιό Του. Εάν όμως εμείς αρχίσουμε να ισχυριζόμαστε ότι δεν έχουμε αμαρτία (για να εξομολογηθούμε), τότε τον Σωτήρα «ψεύστην ποιούμεν». Διότι λέει ότι ήρθε, για να μας σώσει από την αμαρτία, ενώ εμείς δεν έχουμε αμαρτίες... Εκείνος ήρθε στον κόσμο, επειδή είμαστε αμαρτωλοί, σκλάβοι της αμαρτίας και του θανάτου. Αναγνωρίζοντας την αμαρτωλότητά μας, αναγνωρίζουμε την ανάγκη για τον Σωτήρα και την σωτηρία. Τότε «ο λόγος αυτού έστιν εν ημίν». Και ο λόγος Αυτού είναι το Ευαγγέλιό Του, το Ευαγγέλιο της σωτηρίας. Οι ανθρωπολάτρες λένε: ''εμείς δεν έχουμε αμαρτίες, τι χρειαζόμαστε τον Σωτήρα; Δεν χρειαζόμαστε τον Σωτήρα, επειδή δεν έχει από τι να μας σώσει. Εάν έχουμε κάποιες ελλείψεις, εμείς θα τις διορθώσουμε με την παιδεία, τον πολιτισμό, την επιστήμη, την τεχνική. Δεν χρειαζόμαστε τον Θεό καθόλου...''. Έτσι οι ανθρωπολάτρες ανακηρύττουν τον Σωτήρα αυτοαναγνωρισμένο ψεύτη και ως εκ τούτου εχθρό της ανθρωπότητας.
Να μην κάνετε σαρκική αμαρτία μέσα στο αυτοκίνητο! Θα έρθει αυτοκινητιστικό ατύχημα!
Όποιος φοβάται, δεν φοβάται. (δηλ. Όποιος φοβάται την αμαρτία, δεν φοβάται τίποτα.)
Κύριε, έλέησέ με, γιάτρεψε την ψυχή μου που είναι βαριά τραυματισμένη, διότι αμάρτησα σε Σένα.
Όποιος δεν κλάψει για τις αμαρτίες του σε αυτόν τον κόσμο, θα κλάψει γι΄αυτές στην κόλαση. Όποιος όμως κλάψει τις αμαρτίες του σε αυτόν τον κόσμο, δεν θα κλάψει στην άλλη ζωή, αλλά θα χαίρεται αιωνίως.
Μην περιμένεις να νικήσεις με τις δικές σου δυνάμεις την αμαρτία (και τα πάθη σου), γιατί από τη γέννησή σου, έχεις τεθεί κάτω από τον ζυγό της και είσαι δούλος της. Θα ελευθερωθείς απ' αυτήν, μόνο αν η Χάρις του Θεού σε ενισχύσει. Και αυτήν ακόμη την καλή προαίρεσή σου, πρέπει να την διεγείρει μέσα σου ο Κύριος με τη Χάρη Του. Αν η πηγή δεν αναβλύσει νερό, το ποτάμι στερεύει. Αν η Θεία Χάρις δεν ενεργήσει, ο άνθρωπος πνευματικά στερεύει.
Αν δεν μπορείς να αφήσεις την αμαρτία, πώς θα υπομείνεις τις φλόγες της κολάσεως; Αν δεν αντέχεις την επίγεια φωτιά, πώς θα αντέξεις την ''φωτιά'' της κολάσεως, που είναι εκατομμύρια φορές πιο δυνατή;
Κανένας άλλος δεν μπορεί να προξενήσει σε εμάς τόσο ολέθριο και καταστρεπτικό κακό, όσο εμείς οι ίδιοι, με το να πράττουμε την αμαρτία.
Έχει τεράστια σημασία να μην κάνουμε την αμαρτία πολλές φορές. Άλλο να την κάνεις μία φορά και άλλο να την κάνεις πενήντα φορές. Όπως, άλλο είναι να σπάσεις το χέρι σου μία φορά και να στο φτιάξουν και άλλο να το σπάσεις πενήντα φορές και να στο φτιάξουν. Στο τέλος θα είναι κιμάς το χέρι σου. Το λέω αυτό, γιατί μερικοί δυστυχώς - συγγνώμη για την έκφραση - ανοήτως φερόμενοι, λένε: «Αφού θα πάω να εξομολογηθώ, ας κάνω μερικές αμαρτίες ακόμα και μετά θα τα σβήσει όλα ο πνευματικός». Θα τα σβήσει, αλλά την κακή συνήθεια, πως θα την παλέψεις; Γιατί, κάθε φορά που κάνεις την αμαρτία, ενισχύεις την κακή συνήθεια και θέλεις πολλαπλάσια προσπάθεια, για να απεκδυθείς το πάθος. Κάθε αμαρτία έχει τεράστιο βάρος, δεν είναι κάτι απλό και δεν πρέπει να το παίρνουμε αψήφιστα. Είναι μια καταστροφή.
Το μέγεθος της αμαρτίας μας δεν κρίνεται τόσο από το είδος της, αλλά από το πόσο εξαρτημένοι είμαστε από αυτήν και από τη διάθεσή μας να ελευθερωθούμε. Μια φαινομενικά μικρή αμαρτία μπορεί να είναι χειρότερη από μια φαινομενικά μεγάλη, αν είμαστε περισσότερο εξαρτημένοι από αυτήν και δεν έχουμε διάθεση να ελευθερωθούμε.
Η κυριότερη αιτία που αμαρτάνουμε είναι η απουσία της χαράς μέσα μας.
Πριν από κάθε αμαρτία, υπάρχει πάντα κάποιος λογισμός. Για αυτό αν θέλουμε να αποφύγουμε τις αμαρτίες, ας αποφύγουμε τους λογισμούς, ακόμη και τους λεγόμενους ''καλούς'' λογισμούς.
Οι αμαρτίες μας έχουν ξεπληρωθεί με το Σταυρό του Κυρίου μας. Τόσο αυτές που έχουμε κάνει, όσο και εκείνες που θα κάνουμε στο μέλλον.
Όλες οι αμαρτίες συνοψίζονται σε μία βασική αμαρτία: Στην έλλειψη αληθινής αγάπης προς τον Θεό, πίστεως και ελπίδας πάνω σ' Αυτόν.
Αν είχαμε ένα τούβλο στο κεφάλι μας για κάθε αμαρτία που είχαμε, τότε σε μια εβδομάδα θα είχαμε χτίσει μια πυραμίδα του Χέοπα.
Οι τρεις κύριες αμαρτίες στις οποίες τώρα βρίσκεται όλη η ανθρωπότητα είναι: 1) η πορνεία 2) η υπερηφάνεια 3) η σκληρότητα. Αυτές οι αμαρτίες προσελκύουν την ανθρωπότητα σε απώλεια. Ο Κύριος δεν μπορεί να υπομείνει την πορνεία.
Δεν κληρονομείται η ενοχή της προπατορικής αμαρτίας, αλλά οι συνέπειές της. Μ' αυτήν, λόγω της απομάκρυνσης από το Θεό, ξέπεσε ολόκληρη η ανθρώπινη φύση και βρίσκεται στη φθορά και στην τάση προς το κακό. Αυτό μπορούμε να το παραλληλίσουμε με το εξής παράδειγμα: εάν το φυσικό περιβάλλον λόγω της σημερινής άλογης χρήσης του καταστραφεί ανεπιστρεπτί, οι επόμενες γενεές των ανθρώπων, ενώ δεν θα έχουν καμμία ευθύνη για το κακό που τους βρήκε, θα κληρονομήσουν την φθορά της φύσης. Παρατηρούμε να κληρονομείται σε μεγάλο βαθμό, ο χαρακτήρας των γονέων στα παιδιά και στα εγγόνια τους. Η επιθετικότητα που κληρονομείται π.χ. εκδηλώνεται, πριν ακόμα το μωρό επηρεαστεί από το περιβάλλον του.
Με δύο τρόπους μπορείς να προφυλάξεις την ψυχή σου από τα αμαρτήματα: α) με το να εξαφανίσεις τις εξωτερικές αμαρτωλές και πονηρές πράξεις. Αυτός ο τρόπος δεν είναι ο καλύτερος, διότι μένουν μέσα μας οι ρίζες των αμαρτιών και με τον καιρό πάλι ξαναβγάζουν βλαστάρια. Και β) με το να ξεριζώσουμε τελείως τις ρίζες των αισχρών και ρυπαρών σκέψεων από την καρδιά μας και να εμφυτέψουμε στις θέσεις τους το αγαθό. Αυτός είναι τελειότερος τρόπος από τον πρώτο και αυτόν να επιλέξουμε και εμείς.
Εάν συμβούλευσες τον πλησίον σου να πορνεύσει ή να φονεύσει ή να πράξει κάποια άλλη αμαρτία ή τον συνόδευσες ή τον βοήθησες να την κάνει, θεωρείσαι φονέας του αδελφού σου πνευματικώς.
Όπως εκείνος που μπήγει στο ξύλο ένα καρφί και όσο το χτυπάει με το σφυρί, τόσο το καρφώνει στερεότερα, έτσι και εμείς κάθε φορά που αμαρτάνουμε, ριζώνει η αμαρτία βαθύτερα μέσα στην ψυχή μας, σαν να την χτυπούσαμε με το σφυρί και είναι δύσκολο μετά να την ξεριζώσουμε.
Την αμαρτία να την αποφεύγεις, όπως αποφεύγεις το φίδι και πρέπει να την φοβάσαι, όπως φοβάσαι τον κεραυνό. Να αποφεύγεις τις αιτίες και τους τόπους της αμαρτίας.
Πέρα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα δηλ. την Γαστριμαργία, την Πορνεία, την Υπερηφάνεια, την Φιλαργυρία, την Οργή, τον Φθόνο και την Ακηδία, υπάρχουν επίσης και άλλα 6 αμαρτήματα, που είναι και αυτά θανάσιμα και είναι τα εξής: α) Η Βλασφημία β) Η Επιορκία γ) Η Κλεψιά δ) Να μην τηρείς τους Εκκλησιαστικούς Κανόνες των Πατέρων και Αγίων Αποστόλων π.χ. να μην Εκκλησιάζεσαι, να μην νηστεύεις, να μην εξομολογείσαι κ.ά ε) Η Συκοφαντία και η Κατάκριση και στ) Το ψέμα.
Όταν διαπράττεις μια αμαρτία, τότε:

α) στερείσαι τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που είναι το μεγαλύτερο δώρο του πανάγαθου Θεού στους ανθρώπους. Η χάρη, με τρόπο υπερφυσικό, σε κάνει - ας το πούμε έτσι - συγγενή του Θεού και μέτοχο της Θείας φύσεως
β) στερείσαι τη Θεία φιλία και οικειότητα, που συνοδεύει πάντα τη Χάρη. Και αν είναι μεγάλη ζημιά, το να χάσεις τη φιλία ενός επίγειου άρχοντα, πόση ζημιά είναι, αλήθεια, το να χάσεις τη φιλία του επουράνιου Βασιλιά;
γ) στερείσαι τις δωρεές και τις δυνάμεις του Πνεύματος, με τις οποίες ήσουν στολισμένος και οπλισμένος εναντίον του διαβόλου
δ) στερείσαι την κληρονομιά της Βασιλείας των Ουρανών και την δόξα που παρέχει εκεί η Χάρη
ε) στερείσαι την υιοθεσία, που μας κάνει παιδιά του Θεού
στ) στερείσαι την ειρήνη της συνειδήσεως, τις παρακλήσεις του Πνεύματος, τον καρπό και το μισθό όλων των καλών έργων που έκανες ως την ώρα εκείνη
ζ) στερείσαι την πατρική φροντίδα του Χριστού και τη μετοχή σου στο μυστικό Σώμα Του, γιατί δεν είσαι πια ενωμένος μαζί Του, σαν μέλος ζωντανό, με την αγάπη και τη Χάρη.

Όλες αυτές τις ζημιές παθαίνεις, για μια θανάσιμη αμαρτία. Και να τι κερδίζεις: Εξαλείφεσαι από τη βίβλο της ζωής. Αντί για παιδί του Θεού, γίνεσαι δούλος του πονηρού. Αντί για ναός και κατοικητήριο της Παναγίας Τριάδος, γίνεσαι σπηλιά ληστών και φωλιά δρακόντων. Και έτσι καταντάς σαν τον Σεδεκία, που υποδουλώθηκε στον Ναβουχοδονόσορ, ή σαν τον Σαμψών, που, αφού μαζί με τα μαλλιά του έχασε και τη δύναμή του, έμεινε πια ανίσχυρος στα χέρια των έχθρων του και αυτοί του έβγαλαν τα μάτια και τον έδεσαν σαν ζώο να γυρίζει μια μυλόπετρα. Στην ίδια κατάσταση ξεπέφτει και ο ταλαίπωρος άνθρωπος, όταν, εξαιτίας της αμαρτίας, χάσει τη δύναμη και το στολισμό της Θείας Χάριτος. Ανίσχυρος είναι πια για καλά έργα, τυφλός και σκοτισμένος ως προς την επίγνωση των Θείων πραγμάτων, αιχμάλωτος των πoνηρών δαιμόνων, που τον αλυσοδένουν σαν ζώο, αναγκάζοντάς τον να κάνει τα άπρεπα τους θελήματα. Γι' αυτό, κάθε φορά λοιπόν που ο δαίμονας σε παρακινεί και σ' ερεθίζει ν' αμαρτήσεις, να συλλογίζεσαι τις ζημιές που είπαμε πιο πάνω. Πάρε μια νοητή πλάστιγγα, και βάλε από το ένα μέρος τις ζημιές αυτές και από το άλλο, την ηδονή και την απόλαυση που σου δίνει η αμαρτία. Ζύγισε και αναλογίσου σαν άνθρωπος φρόνιμος, αν είναι σωστό και λογικό, για τόσο αισχρό και ρυπαρό κέρδος, να ζημιωθείς τόσο μεγάλους και ατίμητους θησαυρούς...
Όπως στον άρρωστο, φαίνεται το όμορφο φαγητό άνοστο και είναι στους υγιείς νόστιμο και όπως τα άρρωστα μάτια, μισούν το εκτυφλωτικό φως, ενώ τα υγιή μάτια το επιθυμούν, έτσι ακριβώς και η αρετή μας φαίνεται άνοστη και η αμαρτία νόστιμη, όχι επειδή είναι έτσι η αλήθεια, αλλά λόγω της διεφθαρμένης - ''χαλασμένης'' καρδιάς μας.
Αν δείτε κάποιον να αμαρτάνει, να τον σκεπάσετε όσο μπορείτε, για να καλυφθούν και τα δικά σας πταίσματα, εν ώρα της Κρίσεως.
Οι αμαρτίες που δεν είναι δυνατόν να φέρουν τα πράγματα πίσω και να τα επανορθώοσυν, όπως οι δολοφονίες, η πορνεία και άλλα τέτοια συγχωρούνται συγκαταβατικά, με κανόνα βαρύτατο και ανάλογη μετάνοια. Όμως όσα είναι δυνατόν να διορθωθούν, σαν να μην έγιναν ποτέ, όπως η κλεψιά η κατάκριση και άλλα τέτοια, δεν πρέπει σύμφωνα με τους ιερούς νόμους της Οσίων Πατέρων να σου τα συγχωρήσει κανείς, αν δεν επιστρέψεις τα κλοπιμαία ή δεν αποκαταστήσεις την τιμή εκείνου που συκοφάντησες και δεν αφήσεις πίσω σου την κακή σου αγωγή.
Κάποιοι πιστεύουν, ότι οι αμαρτίες που διαπράττουν είναι μόνο σε αυτούς, αλλά αυτή είναι μια παρανόηση. Οι αμαρτίες που διαπράττονται από συγκεκριμένους ανθρώπους, βρίσκονται στους ώμους ολόκληρου του έθνους και η συγχώρεση γι' αυτές τις αμαρτίες προς τον Κυρίου, αφορά ολόκληρο το έθνος.
Φρόντισε με ιδιαίτερη προσοχή να μην αμαρτάνεις, για να μην προσβάλλεις τον Θεό που κατοικεί μέσα σου και Τον διώξεις από την ψυχή σου.
/
13

Βλέπετε 1 - 33 από τα 414 αποτελέσματα