Περί...

Loading...
Περί Αγνότητας
Κοινοποίηση
Πήγε ένας νέος σε ένα νησί για τις διακοπές του. Εκεί ένα βράδυ, δέχθηκε ανήθικη ενόχληση από ένα κορίτσι. Ο νέος όμως δεν ανταποκρίθηκε. Μετά από συνεχή ενόχληση εκ μέρους του κοριτσιού, αναγκάστηκε και της έδωσε ένα χαστούκι και αμέσως μετά έφυγε από κοντά της.

Το ίδιο βράδυ και ενώ ο νέος ετοιμαζόταν να ξαπλώσει για ύπνο, δέχτηκε την γαλήνια επίσκεψη του Χριστού, ο Οποίος του παρουσιάστηκε, τον ευλόγησε και αμέσως μετά εξαφανίστηκε!

Για ένα χαστούκι που έδωσε στην ανηθικότητα, ο νέος αξιώθηκε να δει τον Κύριο μας Ιησού Χριστό! Και εδώ άλλοι, που είναι μοναχοί και ασκητεύουν 50 χρόνια στο Άγιο Όρος, με ασκήσεις και πολλούς αγώνες, δεν αξιώθηκαν τέτοιας εμπειρίας! Μεγάλη υπόθεση η αγνότητα!
Όπως το θυμίαμα ευφραίνει την αίσθηση, έτσι και με την αγνότητα, ευφραίνεται το Πνεύμα το Άγιο και κατοικεί στον άνθρωπο.
Ω αγνότητα, που σιχαίνεσαι την τρυφή και τη σπατάλη και την περιποίηση του σώματος και τον καλλωπισμό των ενδυμάτων! Ω αγνότητα, που σκληραγωγείς το σώμα και το μεταχειρίζεσαι σαν δούλο, και προσέχεις στα ουράνια! Ω αγνότητα, που κάνεις χαρούμενη την καρδιά εκείνου που σε έχει, και δίνεις φτερά στην ψυχή, για να πετάξει στα ουράνια! Ω αγνότητα, που γεννάς την πνευματική χαρά και φονεύεις την λύπη! Ω αγνότητα, που αποστρέφεσαι το κακό και προσηλώνεσαι στο καλό! Ω αγνότητα, που ελαττώνεις τα πάθη και καλλιεργείς την απάθεια! Ω αγνότητα, που κατοικείς στις ψυχές των πράων και ταπεινών και τους κάνεις ανθρώπους του Θεού! Ω αγνότητα, που ανθίζεις σαν ρόδο ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα, και γεμίζεις όλο τον οίκο με ευωδία! Ω αγνότητα, που είσαι πρόδρομος και σύνοικος του Αγίου Πνεύματος! Ω αγνότητα, που εξιλεώνεις το Θεό και απολαμβάνεις την πραγματοποίηση των υποσχέσεών του, και για αυτό σε ευγνωμονούν όλοι οι άνθρωποι! Αυτήν λοιπόν ας αγαπήσουμε και εμείς με όλη μας την καρδιά, για να κάνουμε να χαρεί το Πνεύμα του Θεού, που κατοικεί μέσα μας.
Όπως τα φύλλα προστατεύουν τον καρπό, έτσι και η ντροπή προστατεύει την αγνότητα.
Άλλη είναι η καθαρότητα του νου και άλλη η καθαρότητα της καρδιάς. Ο νους είναι μία από τις αισθήσεις της ψυχής, ενώ η καρδιά περιέχει και εξουσιάζει τις εσωτερικές αισθήσεις. Η καρδιά είναι η ρίζα. Και αν η ρίζα είναι αγία, τότε και τα κλαδιά είναι άγια. Με άλλα λόγια, αν η καρδιά καθαρισθεί από το κακό, είναι φανερό ότι είναι καθαρές και όλες οι εσωτερικές αισθήσεις. Ο νους, πάλι, αν ασχοληθεί επιμελώς με την ανάγνωση των Θείων Γραφών, ή και μοχθήσει κάπως στις νηστείες, στις αγρυπνίες και στη ησυχία, θα λησμονήσει μεν την προτέρα του διαγωγή και θα γίνει καθαρός, εφόσον παύσει να κάνει παρέα με αισχρούς λογισμούς. Όμως η καθαρότητα του αυτή δεν θα είναι μόνιμη. Γιατί, όπως γρήγορα καθαρίζεται, έτσι και γρήγορα μολύνεται. Η καρδιά όμως δεν είναι έτσι. Γιατί αυτή καθαρίζεται με πολλές θλίψεις και στερήσεις, και με τη διακοπή της επαφής με τις αμαρτωλές ενέργειες των κοσμικών και με την απονέκρωση του κοσμικού φρονήματος. Και άμα η καρδιά γίνει καθαρή, δε μολύνεται εύκολα η καθαρότητά της από τα μικρά κακά συναπαντήματα, ούτε φοβάται από τους μεγάλους και φανερούς και φοβερούς πολέμους με το διάβολο.
Το να καθαρίσει κανείς τον εαυτόν του από τους σαρκικούς μολυσμούς, απαιτεί αγώνα μεγάλο, που θα διαρκέσει πολύ καιρό. Και αυτά στα λέω, όχι για να σε απελπίσω για την σωτηρία σου, αλλά για να σε βοηθήσω να προχωράς συνεχώς, μέχρις ότου γευτείς την γλυκύτητα που προσφέρει ο Θεός.
Καθαρός στην καρδιά είναι αυτός που βλέπει όλους τους ανθρώπους καλούς. Ο καλός οφθαλμός, δεν βλέπει πονηρά.
Να τηρείς αγνό τον εαυτόν σου, όχι μόνο ως προς το σώμα, αλλά και ως προς την διάνοια. Όπως ο διεφθαρμένος βίος χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό, έτσι και η ζωή της αγνότητας ενώνει αυτόν προς Εκείνον.
Χωρίς την οργή, προς όλα εκείνα που σπέρνει ο διάβολος, δεν θα μπορέσει ο άνθρωπος, να πετύχει την αγνότητα.
Ποιός είναι ο μολυσμός του σώματος;
Είναι η μοιχεία, η πορνεία, η ασέλγεια.

Και ποιός είναι ο μολυσμός της ψυχής;
Είναι οι ακάθαρτες σκέψεις, η μνησικακία, ο δόλος και όλα τα παρόμοια.

Ο Θεός θέλει να είμαστε καθαροί και στα δύο.
Λέει ο Κύριος: ''Καθάρισε το εσωτερικό του ποτηριού, για να γίνει και το εξωτερικό καθαρό'' (Ματθ. 23,26). Πήρε το παράδειγμα αυτό από τα κοινά πράγματα, το ποτήρι και το πιάτο. Και αφού έδειξε ότι καμμία βλάβη δεν προέρχεται από την περιφρόνηση των σωματικών καθαρμών, τόνισε την μέγιστη τιμωρία, για όσους δεν φροντίζουν για την καθαριότητα της ψυχής. Αυτό άλλωστε είναι η αρετή. Μίλησε για κουνούπι και καμήλα. Μικρό κουνούπι είναι η βρωμιά του σώματος. Καμήλα, είναι η βρωμιά της ψυχής.
Για την αγνότητα είναι υποχρεωμένος ο νέος να περπατά πάνω σε αναμμένα κάρβουνα και να μην καίγεται, να βαδίζει πάνω σε ακονισμένο ξίφος και να μην ματώνει. Τόσο μεγάλη είναι η ορμή της επιθυμίας, όσο είναι και η δύναμη της φωτιάς και του σιδήρου. Αν επομένως η ψυχή δεν είναι καλά προετοιμασμένη, ώστε να μην υποχωρεί μπροστά στις απαιτήσεις της σαρκικής επιθυμίας, θα αυτοκαταστραφεί γρήγορα. Χρειαζόμαστε λοιπόν σκέψη καθαρή, μάτι ακοίμητο, υπομονή μεγάλη, ισχυρά ψυχικά τείχη. Και πάνω από όλα χρειαζόμαστε βοήθεια από ψηλά. Και πώς θα την ελκύσουμε αυτήν; Όταν συνεισφέρουμε όσα εξαρτώνται από εμάς δηλ. καθαρή σκέψη, εντατική νηστεία και αγρυπνία, ακριβή τήρηση των Θείων εντολών και κυρίως να μην έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.
Δεν νομίζω, πως το γεγονός των τριών Παίδων, που δεν κάηκαν από την φωτιά στο καμίνι της Βαβυλώνας, είναι άξιο τόσο μεγάλου θαυμασμού, όσο είναι το γεγονός με τον δίκαιο εκείνον (Πάγκαλο) Ιωσήφ. Δεν έπαθαν τίποτε τα σώματα των τριών Παίδων, μα ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος, βρέθηκε σε καμίνι πολύ χειρότερο από εκείνο της Βαβυλώνας. Βρέθηκε στην ασελγή πρόκληση της Αιγυπτίας κυρίας. Και όμως παρέμεινε ανέπαφος! Διατήρησε καθαρό το ένδυμα της αγνότητας και έτσι ξέφυγε...
Για να εξαγνιστούν ο νους και η καρδιά, θα πρέπει ο άνθρωπος να εργαστεί τις εντολές του Θεού και να καθαριστεί από τα πάθη του. Επίσης δεν πρέπει ο άνθρωπος να δέχεται τους πονηρούς λογισμούς που του φέρνει το ταγκαλάκι, ούτε ο ίδιος να σκέφτεται πονηρά. Να προσπαθεί να βάζει πάντα καλό λογισμό, να μην σκανδαλίζεται εύκολα και να βλέπει με επιείκεια και αγάπη τα σφάλματα των άλλων, να ενεργεί με καλοσύνη και απλότητα. Έτσι έρχεται η διαύγεια η πνευματική, ο Θείος φωτισμός και τότε ο άνθρωπος βλέπει καρδιές ανθρώπων και δεν βγάζει ανθρώπινα συμπεράσματα. Όταν λοιπόν πληθαίνουν οι καλοί λογισμοί, ο άνθρωπος εξαγνίζεται ψυχικά, κινείται με ευλάβεια, ειρηνεύει, και η ζωή του είναι Παράδεισος. Διαφορετικά, τα βλέπει όλα με καχυποψία και γίνεται η ζωή του κόλαση. Μόνος του κάνει την ζωή του κόλαση. Χρειάζεται να εργαστούμε για την κάθαρση. Μπορεί να αναγνωρίζουμε τα χάλια μας, αλλά αυτό δεν αρκεί. Αν δεν δεχόμαστε πονηρούς λογισμούς και οι ίδιοι δεν σκεφτόμαστε πονηρά, αλλά για ό,τι μας λένε, για ό,τι βλέπουμε, βάζουμε καλό λογισμό, θα καθαρίσουν ο νους και η καρδιά. Ο πειρασμός βέβαια δεν θα σταματήσει να μας στέλνει από κανένα πονηρό τηλεγράφημα. Και να απαλλαγούμε από τους δικούς μας λογισμούς, του διαβόλου τα πειράγματα θα υπάρχουν, αλλά δεν θα κολλούν, αν είναι καθαρή η καρδιά.
Γι' αυτούς που αγωνίζονται να φυλάξουν την ψυχική και σωματική τους αγνότητα, μεγαλύτερη πνευματική δύναμη έχουν οι αγνοί λογισμοί που κάνουν, από κάθε άλλη πνευματική άσκηση (νηστεία, αγρυπνία κ.ά.).
Όταν κάποιος έχει την σωματική αγνότητα, αλλά δεν έχει την ψυχική αγνότητα (αρχοντιά), δεν αναπαύεται ο Θεός σ' αυτόν, γιατί υπάρχει μέσα του πονηριά, υπερηφάνεια, κακία κ.λπ. Τότε η ζωή του είναι μια κοροϊδία. Από εδώ να ξεκινήσετε τον αγώνα σας: Να προσπαθήσετε να αποκτήσετε την ψυχική αγνότητα δηλαδή ειλικρίνεια, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, ταπείνωση, καλοσύνη, ανεξικακία, θυσία. Έτσι συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό και αναπαύεται μέσα του η Θεία Χάρις.
Η εγκράτεια και η αγνότητα των νέων στην εποχή μας, θα λογιστεί ως μαρτύριο συνειδήσεως και θα αριθμηθούν με τους Μάρτυρες της Εκκλησίας, την ώρα της Κρίσεως. Μου έλεγε ένας νέος, ότι πήγε στην Πάτμο να προσκυνήσει και ο πειρασμός του έστησε εκεί μια παγίδα. Καθώς προχωρούσε, μια τουρίστρια όρμησε και τον αγκάλιασε. Αυτός την έσπρωξε πέρα και είπε: «Χριστέ μου, εγώ ήρθα εδώ να προσκυνήσω, δεν ήρθα για έρωτα» και έφυγε. Το βράδυ στο ξενοδοχείο, την ώρα που έκανε την προσευχή του, είδε τον Χριστό μέσα στο Άκτιστο Φως. Είδατε με ένα σπρώξιμο τι αξιώθηκε; Άλλος χρόνια αγωνίζεται και κάνει άσκηση μεγάλη και αν αξιωθεί κάτι τέτοιο! Και αυτός είδε τον Χριστό, μόνο γιατί αντέδρασε στον πειρασμό. Φυσικά αυτό, πολύ τον δυνάμωσε πνευματικά.
Δεν μπορούμε να πετύχουμε την τέλεια αγνότητα, αν πρώτα δεν αποκτήσουμε την αληθινή ταπεινοφροσύνη. Η εγκράτεια του σώματος και η συντριβή της καρδιάς οδηγούν στην καθαρότητα και στον αγιασμό του ανθρώπου. Η αγνότητα του εσωτερικού ανθρώπου πιστοποιείται από την πρόοδο που έχει επιδειξει κανείς, στο να συγκρατεί την κοιλιά του.
Δείγμα του ότι αποκτήσαμε την αρετή της αγνότητας είναι, να μην προσηλώνεται η ψυχή κατά τον ύπνο σε καμμία εικόνα αισχρής φαντασίας. Διότι αν και δεν λογαριάζεται ως αμαρτία αυτή η κίνηση στον ύπνο, είναι όμως γνώρισμα, ότι η ψυχή είναι άρρωστη και δεν έχει ελευθερωθεί από το σαρκικό πάθος. Γι' αυτό τις αισχρές φαντασίες που μας έρχονται στον ύπνο, πρέπει να πιστεύουμε, ότι είναι έλεγχος της προηγούμενης αμέλειας και της ασθενείας μας. Όσοι έφτασαν στον έπακρο της αγιοσύνης και της αγνείας, ούτε όταν κοιμούνται προσηλώνονται στις φαντασίες των ονείρων, ούτε όταν είναι ξύπνιοι αισθάνονται καμμία κίνηση στις αμαρτωλές επιθυμίες.
Όποιος επιθυμεί να παραστήσει μπροστά στον Χριστό αγνό το σώμα του και να Του παρουσιάσει καθαρή την καρδιά του, ας τηρεί την αοργησία και την εγκράτεια. Διότι χωρίς αυτές τις αρετές, όλοι οι κόποι μας είναι μάταιοι.
Η αρχή της αγνείας είναι η μη συγκατάθεση στους σαρκικούς λογισμούς, καθώς και οι αραιές καθ' ύπνο ρεύσεις, χωρίς αισχρά όνειρα. Το μέσο της αγνείας είναι η παρουσία φυσικών κινήσεων στην σάρκα, μόνο εξαιτίας της πολυφαγίας, χωρίς εικόνες σαρκικές και χωρίς ρεύσεις. Το τέλος της αγνείας είναι η νέκρωση του σώματος, αφού προηγουμένως νεκρώθηκαν οι σαρκικοί λογισμοί.
Όπως ο γεωργός που δίνει όλη την επιμέλειά του στη γη του, πρώτα την οργώνει και μαζεύει τα αγκάθια και έπειτα ρίχνει το σπόρο, έτσι και εκείνος που περιμένει να λάβει από το Θεό το σπόρο της Χάρης, πρέπει πρώτα να καθαρίζει τη γη της καρδιάς του, ώστε όταν πέσει ο σπόρος του Πνεύματος, και να δώσει πολλαπλάσιους καρπούς.
Για να καθαρίσουμε την καρδιά μας, έχουμε ανάγκη από συχνά δάκρυα, αδιάλειπτη καρδιακή προσευχή και εγκράτεια. Να μελετάμε τον λόγο του Θεού και τους βίους των Αγίων. Πάνω από όλα έχουμε ανάγκη από διαρκή μετάνοια, συχνή Θεία Κοινωνία και καθημερινό αυτοέλεγχο.
Η αγνότητα της καρδιάς επιτυγχάνεται μέσω της τήρησης των εντολών του Θεού. Χωρίς αυτήν, είναι γενικώς αδιανόητη η πνευματική ζωή. Είναι αναγκαίος ο κατά των παθών αγώνας και ο εξαγνισμός της καρδιάς από τα πάθη. Ως αναπόσπαστο θεμέλιο, είναι απαραίτητη η ταπεινοφροσύνη.
Την καθαρότητα του σώματος και την καθαροτητα των λογισμών, μπορεί να διατηρήσει κανείς μόνο με την αδιάλειπτη προσευχή και την προσήλωση του νου στον Θεό. Τότε επισκιάζει την ψυχή το Άγιο Πνεύμα και κατακαίει όλα τα πάθη.
Η αγνότητα έχει μεγάλη παρρησία ενώπιον του Θεού, διότι και ο Θεός αγνός είναι και η Παναγία μας αγνότατη υπήρξε και ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος εν παρθενία διατηρήθηκε και τόσοι άλλοι Άγιοι. Όταν η καρδιά μας είναι καθαρή και όμορφη, ευωδία θα σκορπίσει. Ας αγωνιστούμε λοιπόν να καθαρίσουμε το εσωτερικό του ποτηρίου μας, την καρδιά μας, για να είμαστε στα μάτια του Θεού καθαροί και ευάρεστοι.
Χωρίς αγάπη προς τον αδερφό μας, προς τον πλησίον μας, δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε την ελάχιστη προκοπή προς της πνευματική μας κάθαρση.
Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στην παρθενία και την αγνεία. Παρθένος είναι εκείνος, που είχε παρθενία, την έχασε και δια μέσω της μετανοίας του, την ξαναπόκτησε. Αγνός είναι αυτός, που ουδέποτε έχασε την παρθενία του σώματος και αποκτάει και την παρθενία της ψυχής. Αγνός είναι αυτός που δεν γεύτηκε καμμία ηδονή στη πράξη, σε λόγο και στη διάνοια. Δεν έκανε καμμία συγκατάθεση. Μόνο η Θεοτόκος, ο Τίμιος Πρόδρομος και ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος κατόρθωσαν αυτό το χάρισμα, που στέφεται με στέφανο Αρχαγγέλου.
Δεν υπάρχει άλλη πιο ευωδιαστή θυσία προς τον Θεό, σαν την αγνότητα του σώματος, που αποκτάται με αγώνα και αίμα.
Η καθαρότης του ανθρώπου διακρίνεται:

1ον) Στην καθαρότης του σώματος (δηλ. αποφυγή και προφύλαξη από όλες τις σωματικές ηδονές),
2ον) Στην καθαρότης της ψυχής (δηλ. απελευθέρωσης από κάθε εσωτερικό δεσμό με τα πάθη, τα όποια εμφωλεύουν στον νου και την καρδιά) και
3ον) Στην καθαρότης του νου, στην οποία φθάνουν μόνο οι τέλειοι και με αυτήν αξιώνονται της αποκαλύψεως Θείων μυστηρίων.
Οι βαθμίδες της καθαρότητας είναι 4:

α) καθαρότης των πράξεων
β) καθαρότης των επιθυμιών
γ) καθαρότης της διανοίας και
δ) καθαρότης της καρδιάς.
4 αρετές αγνίζουν την ψυχή:

Α) Η σιωπή
Β) Η τήρηση των Εντολών
Γ) Η λιτότητα και αυστηρή αυτάρκεια και
Δ) Η ταπεινοφροσύνη.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 46 αποτελέσματα