Περί...

Loading...
Περί Αγαθών
Κοινοποίηση
Το αγαθό που είναι ανώτερο από όλα τα αγαθά, είναι ο φόβος του Θεού και η μνήμη του θανάτου.
Όποιος γεύτηκε τα ουράνια (αγαθά), αυτός εύκολα καταφρονεί τα επίγεια. Εκείνος όμως που δεν γεύτηκε τα ουράνια, αγάλλεται και χαίρεται με τα γήινα υπάρχοντά του.
Δεν πίνει κανείς ευχάριστα αν δεν διψάσει, ούτε τρώει ευχάριστα αν δεν πεινάσει, ούτε κοιμάται μ' ευχαρίστηση αν δεν νυστάξει πάρα πολύ, αλλά και ούτε χαίρεται πραγματικά αν πρωτύτερα δεν λυπηθεί. Έτσι ούτε τα αιώνια αγαθά θα απολαύσουμε αν δεν καταφρονήσομε τα πρόσκαιρα και ολιγοχρόνια.
Η ζωή είναι πάρα πολύ σύντομη και πρέπει να φροντίζουμε, όχι για την απόκτηση των υλικών αγαθών, αλλά των αιωνίων, όπως για σωφροσύνη, ανδρεία, αρετή, αγάπη.
Εκείνος που πιστεύει στα μελλοντικά (αγαθά), απομακρύνεται απροφάσιστα από τα παρόντα ευχάριστα. Εκείνος που δεν πιστεύει, γλυκαίνεται στα παρόντα (αγαθά) και γίνεται αναίσθητος.
Όσο πιο πολλά αγαθά αποκτούν σήμερα οι άνθρωποι, τόσο πιο πολλά προβλήματα έχουν. Ούτε τον Θεό ευχαριστούν για τις ευεργεσίες Του, ούτε την δυστυχία των συνανθρώπων τους βλέπουν, για να κάνουν κάποια ελεημοσύνη. Σπαταλούν και δεν σκέφτονται τον άλλον που δεν έχει να φάει. Πώς να έρθει μετά η Χάρις του Θεού;
Αιτία της διανομής των Θεϊκών αγαθών, είναι το μέτρο της πίστεως του καθενός. Το πιο ωφέλιμο από κάθε άλλο αγαθό, είναι το να ειρηνεύει κανείς με τον Θεό.
Οι φιλόδοξοι, οι φιλόσαρκοι και οι φιλοχρήματοι άνθρωποι, δεν μπορούν να σηκώσουν την απειλή, τη χλεύη, την περιφρόνηση του κόσμου, τη στέρηση των απολαύσεων και τη χρηματική ζημιά. Γι' αυτό προδίδουν τα ουράνια και άφθαρτα (αγαθά), προτιμώντας τα γήινα και φθαρτά. Για τα προσωρινά, χάνουν τα αιώνια. Για πράγματα που δεν αξίζουν τίποτα, χάνουν τη σωτηρία τους...
Ας δώσουμε από τα υπάρχοντά μας στους φτωχούς, για να γίνουμε πλούσιοι σε ουράνια αγαθά.
Όσο περισσότερο αποσπάται κανείς από τα αγαθά της γης, τόσο περισσότερο ενώνεται με τον Θεό.
Μισείστε τα κάτω, για να γευτείτε τα άνω. Όσο αποστρέφεστε τα γήινα, τόσο ευκολότερα θα γεύεστε τα Ουράνια. Όσο περιφρονείτε τα μάταια, τόσο θα βρείτε τα αιώνια. Αυτά είναι και ο πολύτιμος μαργαρίτης, αυτά είναι και το φως, δηλ. ο Χριστός.
Πόσο σκοτεινιασμένη είναι η διάνοιά μας, μπροστά στην εκλογή ανάμεσα στο φθαρτό και το άφθαρτο! Τι άσοφοι είμαστε, όταν εκτιμούμε τα γήινα φθαρτά αγαθά ως σπουδαία και περιφρονούμε τα αιώνια και άφθαρτα αγαθά... Η προσκόλληση στα επίγεια αγαθά είναι ειδωλολατρεία.
Θεμέλιο για την απόκτηση των πνευματικών αγαθών είναι:

Α) να προσεύχεται κανείς αδιάλειπτα
Β) να στερεί το στομάχι του από πολλή τροφή και
Γ) να συγκρατεί την γλώσσα του.
Τί φοβερή που είναι η τύφλωσή μας! Βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να πεθαίνουν και γνωρίζουμε, ότι και εμείς οπωσδήποτε θα πεθάνουμε και παρόλο αυτά, συνεχίζουμε να κυνηγάμε μόνο τα πρόσκαιρα αγαθά, σαν να ήταν μόνιμα και αιώνια. Σ' αυτά στρέψαμε όλη την προσοχή μας. Ξεχάσαμε τον Θεό! Ξεχάσαμε την μεγαλειώδη και συνάμα φοβερή αιωνιότητα! Όμως όλα τα αγαθά της επίγειας ζωής μας, αφαιρούνται με τον θάνατο. Δεν αξίζει λοιπόν, να ονομάζονται αγαθά, αυτά που χάνονται τόσο σύντομα! Απάτη είναι, ή μάλλον δίχτυα. Όσοι πλέκονται σ' αυτά, στερούνται τα αληθινά, τα αιώνια, τα ουράνια, τα πνευματικά αγαθά, που μπορούν να τα αποκτήσουν, αν πιστέψουν τον Χριστό και Τον ακολουθήσουν.
Πρόσεχε τον εαυτόν σου, ώστε ούτε στα εφήμερα να προσκολληθείς, σαν να είναι αιώνια, ούτε τα αιώνια να καταφρονήσεις, σαν να είναι εφήμερα. Μην δίνεις σημασία στη σάρκα, γιατί αυτή είναι πρόσκαιρη. Φρόντιζε την ψυχή σου, που είναι αθάνατη...
Δύο ειδών αγαθά υπάρχουν:

Α) Υλικά και
Β) Πνευματικά.

Εμείς στα πρώτα βλέπουμε όχι τι έχουμε, αλλά τι μας λείπει και στα δεύτερα βλέπουμε όχι τι μας λείπει, αλλά τι έχουμε. Όχι αδερφέ μου έτσι, το αντίθετο να κάνεις.
Ο χωρικός νομίζει, ότι δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το χωριό και την καλύβα του, γιατί δεν έχει δει τα ωραία παλάτια των μεγαλοπρεπών πόλεων. Το βρέφος κλαίει όταν βγει από την κοιλιά της μητέρας του, γιατί δεν γνωρίζει πόσο καλύτερος είναι αυτός ο κόσμος στον οποίο γεννιέται, από εκείνο τον τόπο, όπου ήταν προηγουμένως. Οι πρώτοι άνθρωποι του κόσμου, είχαν σε μεγάλη υπόληψη τα κάστανα και τα βελανίδια που έτρωγαν και τις σπηλιές που κατοικούσαν, γιατί δεν είχαν ανακαλυφθεί τα σιτάρια, τα κρασιά και άλλες ωραίες τροφές, ούτε τα ασβεστόχτιστα σπίτια και τα πολύτιμα παλάτια, για να γνωρίζουν την μεγάλη αυτή διαφορά. Έτσι και οι φιλόσαρκοι κοσμικοί άνθρωποι, επειδή δεν έχουν δει τα ουράνια πνευματικά αγαθά και ούτε γεύτηκαν εκείνη την αξία και την γλυκύτητα και την ωραιότητα, εκτιμούν τα επίγεια - φθαρτά και πρόσκαιρα αγαθά του κόσμου και τα θεωρούν σπουδαία και πολύτιμα.
Ένας φτωχός άνθρωπος εάν ονειρευτεί ότι είναι ζάμπλουτος με τιμές και δόξα, όταν ξυπνήσει όμως, βρίσκεται φτωχός και καταφρονεμένος. Άλλος πάλι πεινασμένος όταν ονειρεύεται πως βρίσκεται σε πλουσιοπάροχο τραπέζι και χορταίνει, όταν όμως σηκώνεται το πρωί, είναι πολύ πεινασμένος και νηστικός. Τόση διαφορά λοιπόν έχουν τα ουράνια αγαθά από τα επίγεια, όση διαφορά έχουν τα γήινα από τις φαντασίες και τα όνειρα. Και όπως τα πλούτη και τα φαγητά, όταν τα ονειρευτεί κανείς δεν είναι τίποτα άλλο παρά ψεύτικα, έτσι ακριβώς και τα επίγεια αγαθά συγκρινόμενα με τα άφθαρτα αγαθά της αιώνια μακαριότητας, είναι μάταια και ψεύτικα...
Δεν πρόκειται να απολαύσουμε τα Ουράνια αγαθά, αν απολαύσουμε όλα τα επίγεια. Θα πρέπει να στερηθούμε μερικά επίγεια αγαθά σε τούτο τον κόσμο, για να μας δώσει ο Κύριος τα Ουράνια αγαθά Του στον άλλο κόσμο.
Δεν είπε ο Χριστός: ''Θα σας δοθούν όλα, όταν πρώτα ζητάτε τη Βασιλεία του Θεού'', αλλά είπε: ''Θα σας προστεθούν..'' (Ματθ. 6,33). Για να πληροφορηθείς έτσι, ότι τίποτε από όσα δίνονται στην παρούσα ζωή, δεν μπορεί να συγκριθεί με την αξία των μελλόντων αγαθών. Γι' αυτό δεν παραγγέλνει να ζητάμε τα παρόντα, αλλά να ζητάμε τα άλλα, τα μέλλοντα και να είμαστε βέβαιοι, ότι και τα παρόντα θα προστεθούν σε εκείνα. Ζήτα λοιπόν τα μέλλοντα και θα λάβεις και τα παρόντα. Να μην επιζητείς τα βλεπόμενα και οπωσδήποτε, θα έχεις και αυτά... Διότι είναι ανάξιο να προσέρχεσαι στον Κύριο, για τα μικρά.
Κύριε, μην με στερήσεις των επουρανίων και αιωνίων Σου αγαθών! Όποιος προτιμά τα ουράνια αγαθά αντί των επιγείων, θα απολαύσει και τα δύο!
Εκείνος που είναι προσηλωμένος και θαυμάζει τα παρόντα αγαθά, βρίζει εκείνα τα Ουράνια, διότι δεν τα θεωρεί άξια της φροντίδας του και δεν είναι δυνατόν κάποτε να γεμίσει από τον πόθο των μελλοντικών αγαθών, όσο είναι εξολοκλήρου αφοσιωμένος στα υλικά αγαθά της παρούσης ζωής. Όταν όμως δει ο Κύριος, ότι περιφρονούμε τα παρόντα αγαθά, τότε μας τα παρέχει άφθονα και αυτά και ταυτόχρονα μας προετοιμάζει και για την απόλαυση των μελλοντικών αγαθών...
Όπως ένα παπούτσι μεγαλύτερο από το πόδι σου, σε εμποδίζει στο βάδισμα, έτσι και υλικά αγαθά περισσότερα από τις ανάγκες σου, σε εμποδίζουν στην πορεία προς την Ουράνια Βασιλεία.
Όπως η τσίμπλα στα μάτια, δεν αφήνει να δούμε καθαρά γύρω μας, έτσι και η επιθυμία των παρόντων αγαθών, σκοτίζει το λογισμό. Αυτοί που δεν γνωρίζουν τίποτε για τα μελλοντικά αγαθά, είναι χειρότεροι από τα ζώα. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και εκείνοι που κάνουν διεφθαρμένη ζωή, που γίνονται φίδια, σκορπιοί και λύκοι με την κακία τους, βόδια με την ανοησία τους και σκύλοι με την αδιαντροπιά τους. Δεν υπάρχει αθλιότερος, από εκείνον που χάνει τα Ουράνια αγαθά και ούτε μακαριότερος, από εκείνον που κατορθώνει να τα κερδίσει.
Τέτοια είναι η φύση των πνευματικών αγαθών: Όσο περισσότερο μοιράζονται στους πολλούς, τόσο περισσότερο αυξάνονται! Αντίθετα, τα υλικά αγαθά, όσο περισσότερο μοιράζονται στους πολλούς, τόσο περισσότερο μειώνονται...
Δεν είμαστε καταγέλαστοι, όταν ενώ περιμένουμε την αθανασία και τα απερίγραπτα αγαθά, που κανένας ούτε είδε, ούτε άκουσε, ούτε κατάλαβε, εμείς να φιλονικούμε για τα ευτελή επίγεια αγαθά και μάλιστα να τα θεωρούμε αξιοζήλευτα; Ασύνετα λοιπόν ζητάμε από το Θεό πράγματα φθαρτά και ανώφελα, πράγματα που Εκείνος πρόσταξε, να τα περιφρονούμε...
Τα υλικά πράγματα και αν ακόμα είναι πολλά και τρέχουν άφθονα από παντού, δεν τα παίρνουμε στην άλλη ζωή, δεν μεταφέρονται μαζί μας στον ουρανό, δεν παρουσιάζονται στο φοβερό εκείνο βήμα του Κυρίου. Πολλές φορές μάλιστα πριν ακόμα πεθάνουμε, μας εγκαταλείπουν. Αντίθετα, ο πνευματικός θησαυρός που αποκτούμε στην Εκκλησία, είναι κτήμα αναφαίρετο, που δεν μπορεί κανείς να τον πειράξει και μας ακολουθεί παντού.
Τα άφθονα υλικά αγαθά δίνονται σε πολλούς, ως δοκιμαστικά μέσα. Γι' αυτό πολλές φορές είναι αναγκαία η αφαίρεση των αγαθών, για να αναγνωρίζουμε τον ευεργέτη Θεό.
Να είμαστε ευγνώμονες στον Θεό, σε κάθε στιγμή στη ζωή μας. Όμως πολλοί, έχουν πάθει, αυτό που παθαίνουν οι δυσαρεστημένοι. Περιφρονούν τα παρόντα αγαθά που έχουν και επιθυμούν αυτά που δεν έχουν. Διότι δεν βλέπουν αυτούς, που είναι σε χειρότερη θέση από εκείνους, για να ευχαριστήσουν τον Κύριο, αλλά συγκρίνονται με εκείνους που έχουν περισσότερα και υπολογίζουν πόσο υπολείπονται απ' αυτούς και στενοχωριούνται και καταριόνται...
Το σπουδαίο δεν βρίσκεται στην απόκτηση των αγαθών, αλλά στην καλή τους χρήση.
/
2

Βλέπετε 1 - 33 από τα 43 αποτελέσματα