Περί...

Loading...
Περί Αγάπης
Κοινοποίηση
Όποιος αγαπά ειλικρινά δεν κατακρίνει, δε σιχαίνεται, δε μισεί ούτε πιστό ούτε άπιστο ούτε μαύρο ούτε λευκό ούτε δίκαιο ούτε άδικο, και έχει τον εαυτό του χειρότερο απ’ όλους.
Ο άνθρωπος που αγαπά πνευματικώς, αισθάνεται προσευχόμενος, ότι ευρίσκεται εντός του Θεού και του αδελφού του. Λυπάται όταν δεν πορεύεται καλώς ο αδελφός του και προσεύχεται διά την πρόοδόν του. Ουδέποτε αλλάσσει εκείνος που έχει χριστιανικήν αγάπην.
Ο Χριστός, με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη θέτει δύο βασικές αρχές: Πρώτα, πρέπει να αναγνωρίζουμε σε κάθε άνθρωπο τον πλησίον μας, ανεξάρτητα από εθνικά, θρησκευτικά, και κοινωνικά και πολιτιστικά όρια. Φίλος ή εχθρός, συγγενής ή ξένος, πλούσιος ή φτωχός, ομόφυλος ή αλλόφυλος, ομόθρησκος ή αλλόθρησκος, γνωστός ή άγνωστος, είναι ο συνάνθρωπος μας. Δεύτερο, η ανάγκη του συνανθρώπου μας έχει απόλυτη προτεραιότητα. Είναι αναγκαίο να υπερβεί κανείς τον εαυτό του, να θυσιάσει χρόνο, χρήμα, υλικά αγαθά και να εγκύψει με προσωπικό ενδιαφέρον στις ανάγκες του πλησίον. Γιατί τότε γίνομαι πράγματι πλησίον, διαφορετικά λαμβάνω εχθρική απόσταση από τον άλλο.

Η κλήση του Ιησού Χριστού είναι μεγαλειώδης και επιτακτική. Η αληθινή αγάπη είναι πέρα από ανθρώπινες διαιρέσεις και αντιπαλότητες. Νικά το μίσος και την εμπάθεια. Υπερβαίνει τις προσωπικές πικρίες και απλώνεται σε όλη την ανθρωπότητα, χωρίς σκοπιμότητες και υστεροβουλίες. Αυτό μας δίδαξε ο Κύριος και αυτό οφείλουμε να πράττουμε. Να μεριμνάμε, να φροντίζουμε και να «φυλάσσουμε» τους αδελφούς μας. Αν αγαπούμε τον πλησίον μας μιμούμεθα την αγάπη του Θεού.
Όσο μειώνεται ο εγωισμός μας, τόσο φουντώνει η φλόγα της αγάπης μας στο Θεό και τον πλησίον. Και όσο αυξάνεται ο εγωισμός μας, τόσο μειώνεται η αγάπη μας προς τον Θεό και τον πλησίον μας.
Ο Θεός μερικές φορές μου στέλνει τέτοιες στιγμές στις οποίες νιώθω τέλεια. εκείνες τις στιγμές αγαπώ και διαπιστώνω ότι αγαπάμε και ο ένας τον άλλον.

Εκείνες τις στιγμές, συγκέντρωσα ένα σύμβολο πίστης στο οποίο όλα είναι ξεκάθαρα και ιερά για μένα. Αυτό το σύμβολο είναι πολύ απλό, ορίστε: πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, πιο βαθύ, πιο συμπαθητικό, πιο λογικό, πιο αντρικό και πιο τέλειο από τον Χριστό – και όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά λέω στον εαυτό μου με ζήλο αγάπη ότι δεν μπορεί να υπάρξει.

Επιπλέον, αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι ο Χριστός είναι έξω από την αλήθεια, και αν ήταν στην πραγματικότητα ότι η αλήθεια είναι έξω από τον Χριστό, τότε θα προτιμούσα να μείνω με τον Χριστό παρά με την αλήθεια.
Εξομολόγησα ένα παιδί 23 ετών από την Νάουσα, που επιχείρησε 6 φορές να αυτοκτονήσει. Αλλά την τελευταία στιγμή, πάντα τον προλαβαίνανε και τον πήγαιναν στα νοσοκομεία. Όταν κάποια μέρα πήγα στην Νάουσα, για να το εξομολογήσω με ενημέρωσαν, ότι το προηγούμενο βράδυ αυτοκτόνησε. Πήρε ισχυρά ποντικοφάρμακα και μέχρι να τον πάνε στο νοσοκομείο, ξεψύχησε. Την 7η φορά τα κατάφερε... Τον γλύτωσε ο Θεός τόσες φορές για να μετανοήσει, αλλά και δεν βρέθηκε ούτε ένας, να παρηγορήσει και να στηρίξει ψυχολογικά το παιδί αυτό. Αντίθετα όλοι εκεί τον κατηγορούσαν και τον κοροϊδευαν. Έχουμε χρέος σαν Χριστιανοί να στηρίξουμε με αγάπη, τον κάθε συνάνθρωπό μας. Δυστυχώς καταντήσαμε να βοηθάμε και να αγαπάμε, μόνο όταν έχουμε κάποιο συμφέρον...
Θυμάμαι όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής, Ήμουν στο χειρουργικό τμήμα και είχαμε ένα νεαρό παιδί που πέθαινε από ένα τεράστιο απόστημα στο πόδι. Τον είχαν βάλει σε ξεχωριστό δωμάτιο λόγω της φριχτής μυρωδιάς. Τον επισκέφτηκα μαζί με την προϊσταμένη.
Ο νέος, ήταν κάπου 16-17 ετών, γύρισε προς την μεσόκοπη γυναίκα και της είπε:
- Προϊσταμένη, θα πεθάνω πριν από το επισκεπτήριο. Δεν θα προλάβω να αποχαιρετήσω τη μητέρα μου και να με φιλήσει πριν πεθάνω. Φίλησέ με εσύ αντί γι' αυτήν.
Η προϊσταμένη έκανε βήματα πίσω και είπε:
- Δεν μας επιτρέπεται να φιλάμε τους ασθενείς και βγήκε από το δωμάτιο...
Εγώ τον πλησίασα και του είπα:
- Δεν είμαι μητέρα, αλλά μπορώ να είμαι αδελφός σου και τον φίλησα.
Τον αποχαιρέτησα και βγήκα από το δωμάτιο. Εκεί στεκόταν η προϊσταμένη και έκλαιγε.
- Ήταν λάθος μου είπε, λάθος μου, αλλά η μυρωδιά ήταν τέτοια που μου ήρθε εμετός, δεν μπορούσα να τον φιλήσω, όπως μου το ζήτησε για να πεθάνει εν ειρήνη.
Καταλαβαίνετε πού βρίσκεται η αγάπη; Αν η γυναίκα αυτή είχε μπορέσει εκείνη τη στιγμή να υπερβεί το συναίσθημα της αηδίας και να πει:
«Ότι και να μου συμβεί, αυτό το παιδί χρειάζεται ένα φιλί από μια μητέρα και θα του το δώσω. Ότι και να συμβεί σε μένα δεν έχει σημασία καμμία, σημασία έχει αυτό το παιδί».
Όποιος αγαπάει, πληροφορείται για την αγάπη του άλλου, αλλά και πληροφορεί τον άλλον, για την αγάπη του. Καταλαβαίνει ο άλλος αν υποκρίνεσαι ή αν τον αγαπάς πραγματικά, γιατί πάει σαν τηλεγράφημα η αγάπη. Αν κάνουμε λ.χ. μια επίσκεψη σ' ένα ορφανοτροφείο, τα παιδιά αμέσως θα καταλάβουν με τι διάθεση πήγαμε.
Είχαν έρθει μια φορά στο Καλύβι να ζητήσουν τη γνώμη μου κάποιοι, που ήθελαν να κάνουν ένα ίδρυμα για εγκαταλελειμμένα παιδιά.
- Το κυριότερο από όλα, τους είπα, είναι να πονέσετε τα παιδιά αυτά σαν παιδιά σας και ακόμη περισσότερο. Αυτό είναι που θα πληροφορήσει τα παιδιά για την αγάπη σας. Αν δεν τα πονάτε, μην ξεκινάτε να κάνετε τίποτε.
Τότε ένας γιατρός, πολύ ευλαβής, είπε:
- Έχεις δίκαιο, Πάτερ. Κάποτε μια συντροφιά είχαμε επισκεφτεί για πρώτη φορά ένα ορφανοτροφείο και τα παιδιά κατάλαβαν την διάθεση του καθενός. ''Ο κύριος τάδε, είπαν, είναι περαστικός, ο κύριος τάδε ήρθε να περάσει την ώρα του μαζί μας, ο κύριος τάδε μας αγαπάει πραγματικά''.
Βλέπετε πώς πληροφορεί η αγάπη;
Αγάπη αληθινή έχει εκείνος, που δεν ανέχεται να ακούει υπονοούμενα, ούτε φανερές κατηγορίες κατά του πλησίον. Εκείνος που απόκτησε την αγάπη, υπομένει ατάραχα τα λυπηρά και οδυνηρά που του προξενούν οι εχθροί του.
Οποιαδήποτε κατορθώματα και αν έχει κανείς, όλα είναι μάταια, αν δεν υπάρχει η αγάπη.
Μόνο εκείνος αγαπά αληθινά, ο οποίος επιθυμεί και επιδιώκει αυτά που συμφέρουν σ' αυτόν που αγαπά, γιατί αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε και χιλιάδες φορές να λέει ότι αγαπά, είναι περισσότερο εχθρός, από όλους τους εχθρούς.
Το να σε επαινεί κάποιος σε όλα και για τα καλά σου και για τα κακά σου, αυτό δεν είναι γνώρισμα ανθρώπου που σε αγαπά, αλλά απατεώνος και είρωνος. Το να σε επαινεί όμως για τα καλά και να σε ελέγχει για τα σφάλματά σου, αυτό είναι γνώρισμα ανθρώπου που σε αγαπά.
Ο μεν ένας αγαπάει, επειδή τον αγαπάνε.
Ο άλλος αγαπάει, επειδή τον τίμησαν.
Ο άλλος πάλι, επειδή ο τάδε του φάνηκε χρήσιμος σε κάποια βιοτική υπόθεση.
Δύσκολο είναι να βρεις κάποιον να αγαπάει τον άλλον ειλικρινά όπως πρέπει, μόνο και μόνο για το πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Οι περισσότεροι δυστυχώς άνθρωποι, συνδέονται μεταξύ τους φιλικά, για λόγους υλικού συμφέροντος.
Μια αγάπη όμως με τέτοια ελατήρια, είναι χλιαρή και πρόσκαιρη.
Με το παραμικρό πρόβλημα - υβριστικό λόγο, χρηματική ζημιά, ζήλια, φιλοδοξία ή κάτι άλλο παρόμοιο - η αγάπη αυτή, που δεν έχει θεμέλιο πνευματικό, διαλύεται...
Τέτοια είναι η φύση της αληθινής αγάπης: δεν μαραίνεται με το χρόνο, δεν μουντζουρώνεται με τις ποικίλες δυσκολίες, Παραμένει ζωντανή για πάντα!
Μόνο η γνήσια αγάπη, η πνευματική, φέρνει καθαρή και ανόθευτη χαρά.
Ποιά είναι η απόδειξη, ότι κάποιος έχει αγάπη;
Όταν αγαπά, εκείνον που τον μισεί.
Δεν βλέπετε αυτούς που κυριεύονται από έρωτα;
Ενώ περιφρονούνται και επιβουλεύονται τόσο πολύ απ' αυτούς που αγαπούν, παρόλα αυτά, αυτοί είναι προσηλωμένοι και καταφλέγονται και τους αγαπούν ακόμα περισσότερο.
Τέτοια πρέπει να είναι η αγάπη μας, ακόμα και σε αυτούς που μας μισούν...
Όποιος πραγματικά αγαπά, δεν μπορεί να μισήσει, ό,τι και αν γίνει. Αυτό λοιπόν είναι το μέγιστο αγαθό της αγάπης. Λέει όμως ο άλλος: Αυτούς που είναι εχθροί και πλανεμένοι, δεν πρέπει να τους μισούμε; Να μισούμε το δόγμα τους, αλλά όχι εκείνους. Όχι τον άνθρωπο, αλλά την κακή του πράξη να μισούμε, την διεφθαρμένη του προαίρεση. Διότι ο μεν άνθρωπος είναι έργο του Θεού, ενώ η πλάνη είναι έργο του Διαβόλου.
Όταν έχουμε εντολή από το Θεό,
να αγαπάμε τους εχθρούς μας,
και εμείς όμως μισούμε αυτούς που μας αγαπούν,
ποιά τιμωρία μας αξίζει;
Όποιος αγαπά αυτόν που τον αγαπά, δεν κάνει κάτι σπουδαίο. Όταν όμως ευεργετεί αυτόν που τον μισεί, αυτός κυρίως είναι άξιος επαίνου και βραβείου. Να αγαπήσεις τον εχθρό σου. Διότι έτσι δεν ευεργετείς αυτόν, αλλά τον εαυτόν σου. Πώς; Δείχνοντας αγάπη στον εχθρό, κάνεις τον εαυτόν σου ίσο με τον Θεό!
Το θέλημα του Θεού είναι το να αγκαλιάζουμε και να τους αγαπάμε όλους. Αν όμως τον τάδε αγαπάς και τον τάδε δεν αγαπάς, ακολουθείς το δικό σου θέλημα και όχι του Θεού.
Και θαύματα εάν κάνεις και νεκρούς εάν αναστήσεις και ο,τιδήποτε άλλο αν κατορθώσεις, δεν θα σε θαυμάσουν τόσο οι άπιστοι άνθρωποι, όπως θα σε θαυμάσουν, αν σε δουν πράο, ήρεμο και γλυκύ στους τρόπους. Διότι για τα θαύματα θα σε φθονήσουν, ενώ για την αγάπη που θα τους δείξεις, θα τους ελκύσεις κοντά σου και θα τους κάνεις να σε αγαπήσουν. Διότι τίποτε άλλο δεν μπορεί να ελκύσει κάποιον κοντά μας, όπως η αγάπη που του δείχνουμε...
Το κομμάτι της αγάπης που κρατάς για τον εαυτό σου, το αφαιρείς από την ολοκληρωτική αγάπη που πρέπει να έχεις για τους άλλους.
Η αγάπη είναι η μητέρα, η πηγή και η ρίζα όλων των αγαθών και η οποία συγκρατεί και ενισχύει όλη μας τη ζωή. Ας ακούσουμε τον Απόστολο Παύλο που λέει: ''Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη...'' (Γαλ. 5,22). Πρόσεχε την ακρίβεια των λέξεων και τη σειρά της διδασκαλίας. Έβαλε πρώτη την αγάπη και ύστερα ανάφερε τα άλλα. Φύτεψε το δέντρο και ύστερα έδειξε τον καρπό. Έβαλε τα θεμέλια και ύστερα πρόσθεσε την οικοδομή. Άρχισε από την πηγή και ύστερα έφθασε στους ποταμούς.
Από την ειλικρινή πίστη γεννιέται η αγάπη. Αυτός που πραγματικά πιστεύει στο Θεό, δεν εγκαταλείπει ποτέ την αγάπη.
Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αρετή, ποιό μεγάλη και από το μαρτύριο. Και να γιατί: Χωρίς το μαρτύριο, η αγάπη σώζει. Χωρίς την αγάπη, το μαρτύριο δεν ωφελεί σε τίποτε.
Όπως το ένα σίδερο ακονίζει το άλλο σίδερο, έτσι και η συναναστροφή αυξάνει την αγάπη. Όταν τρίβεται μια πέτρα στην άλλη, παράγεται φωτιά. Πόσο μάλλον η ψυχή, που συνδέεται με άλλη ψυχή!
Τίποτα δεν διατηρεί την αγάπη τόσο πολύ, όσο το να μην θυμόμαστε αυτούς που μας έβλαψαν.
Δεν υπάρχει πιο άχρηστος άνθρωπος από εκείνον, που δεν ξέρει να αγαπάει.
Τίποτε άλλο δεν φανερώνει, ότι κάποιος ακολουθεί το Χριστό και είναι μαθητής Του, όσο το να αγαπιέται με τους άλλους. Ο Χριστός ζητάει αγάπη, σε μεγάλη ένταση.
Αν επικρατούσε παντού η αγάπη, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας! Αν όλοι έδιναν αγάπη και εισέπρατταν αγάπη, κανένας δεν θα αδικούσε σε τίποτε και οι φόνοι, φιλονικίες, πόλεμοι, επαναστάσεις, κλοπές, πλεονεξίες και όλα τα κακά θα εξαφανίζονταν. Ακόμα και το όνομα ''κακία'' θα ήταν άγνωστο.
Με την αγάπη και ο αγριότερος από το θηρίο, γίνεται ημερότερος και από το πρόβατο...
Το να προσφέρεις στους άλλους φαίνεται βαρύ, η αγάπη όμως το κάνει ελαφρύ. Το να παίρνεις από τους άλλους φαίνεται ευχάριστο, η αγάπη όμως το κάνει δυσάρεστο. Το να κακολογείς τους άλλους φαίνεται απολαυστικό, η αγάπη όμως το κάνει πικρό. Για την αγάπη η μεγαλύτερη απόλαυση είναι ο καλός λόγος και ο έπαινος όλων.
Μη μου πεις λοιπόν, ότι «ο τάδε είναι δραπέτης και ληστής και κλέφτης και γεμάτος από άπειρα κακά», ή ότι είναι «φτωχός και παραπεταμένος και τιποτένιος και μηδαμινός», αλλά σκέψου ότι και γι' αυτόν πέθανε ο Χριστός και φθάνει αυτό να σου δώσει αφορμή, να τον φροντίσεις με επιμέλεια...
/
8

Βλέπετε 1 - 33 από τα 245 αποτελέσματα