Περί...

Loading...
Περί Αδυναμίας
Κοινοποίηση
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει την αδυναμία του, αν δεν πέσει σε ψυχικούς και σωματικούς πειρασμούς. Οι άνθρωποι τότε έρχονται σε αληθινή επίγνωση, όταν ο Θεός τους στερήσει τη δύναμη Του και τους κάνει να συναισθανθούν την ανθρώπινη αδυναμία και τη δυσκολία που προκαλούν οι πειρασμοί και την πονηριά του εχθρού και με ποιόν αντίπαλο έχουν να παλέψουν και πόσο ασθενής είναι η ανθρώπινη φύση τους και πως τους φυλάει η Θεϊκή δύναμη και πόσο προχώρησαν και προόδευσαν στην αρετή και ότι χωρίς τη δύναμη του Θεού, είναι ανίσχυροι μπροστά σε οποιοδήποτε πάθος. Αυτό το κάνει ο Θεός, για να αποκτήσουν, από όλες αυτές τις αρνητικές εμπειρίες, αληθινή ταπείνωση και να πλησιάσουν κοντά Του και να περιμένουν τη βέβαιη βοήθειά Του και να προσεύχονται με υπομονή.
Μακάριος είναι όποιος γνώρισε τις αδυναμίες του, που αυτό είναι το θεμέλιο κάθε αρετής. Όποιος δεν γνωρίζει τις αδυναμίες του, στερείται ταπεινώσεως. Και όποιος δεν έχει ταπείνωση, βρίσκεται μακριά από την αλήθεια. Και όποιος δεν κατέχει την αλήθεια, ολοένα είναι φοβισμένος. Όποιος όμως έφτασε να γνωρίσει τις αδυναμίες του, αυτός έφτασε στην τέλεια ταπείνωση.
Μην περιμένεις την ημέρα του θανάτου σου για να μάθεις την αδυναμία σου. Διερεύνησε τον εαυτό σου όσο ακόμα ζει, προχώρησε με τη σκέψη σου στο εσωτερικό του και τότε θα δεις όλη την μηδαμινότητά του.
Στην αδυναμία σου μην ξεχνά ποτέ, τις πολλές και μεγάλες βοήθειες Εκείνου, που σε έπλασε και σε λύτρωσε.
Όσο κανείς προκόβει στη γνώση του Θεού, τόσο περισσότερο αισθάνεται την αδυναμία του.
Όταν σφάλλουμε, ξεσκεπάζεται ο πραγματικός εαυτός μας, τον γνωρίζουμε και προσπαθούμε να διορθωθούμε. Μ' αυτόν τον τρόπο προχωρούμε θετικά και δεν ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι πάμε καλά. Εγώ χαίρομαι, όταν εκδηλώνεται μια αδυναμία μου, όταν ξεφυτρώνουν τα πάθη μου. Εάν δεν ξεφύτρωναν, θα νόμιζα ότι αγίασα, ενώ οι σπόροι των παθών θα ήταν κρυμμένοι στην καρδιά μου. Όταν θυμώσεις, ή πέσεις στην κατάκριση, θα στενοχωρηθείς φυσικά, γιατί έπεσες, αλλά πρέπει να χαρείς κιόλας, γιατί εκδηλώθηκε η αδυναμία σου και θα αγωνιστείς να απαλλαγείς απ' αυτήν.
Αν κανείς γνωρίζει το σφάλμα του, είναι η μισή προκοπή. Μεγάλο καλό είναι, όταν αναγνωρίζει κανείς την αδυναμία του και όταν προσπαθεί να διορθωθεί. Αυτός που αναγνωρίζει την αδυναμία του, είναι καλύτερος από εκείνον, που κάνει πολύ μεγάλο πνευματικό αγώνα, αλλά δεν αναγνωρίζει όμως τις αδυναμίες του.
Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από την επίγνωση της αδυναμίας σου και τίποτε χειρότερο, από το να μην την συνειδητοποιείς.
Χωρίς τον Κύριο πνευματικά δεν είμαι τίποτα. Ούτε έναν καλό λογισμό δεν μπορώ να έχω, ούτε μια καλή πράξη να κάνω. Χωρίς Εκείνον, δεν μπορώ να απομακρύνω από μέσα μου, ούτε μια αμαρτωλή σκέψη, ούτε ένα εμπαθές αίσθημα, δηλαδή την κακία, τον φθόνο την πορνεία, την υπερηφάνεια κλπ. Ο Κύριος είναι η εκπλήρωση κάθε αγαθού που σκέφτομαι, αισθάνομαι και κάνω. Πόσο μεγάλη και πλατιά είναι η Χάρη του Κυρίου που ενεργεί μέσα μου! Ο Κύριος είναι τα πάντα για μένα και μάλιστα τόσο καθαρά, με τόση διάρκεια. Δική μου είναι μόνο η αμαρτία. Σε μένα ανήκουν μόνο οι αδυναμίες μου.
Όσο κανείς ασκείται πνευματικά, τόσο αναγνωρίζει την αδυναμία του. Και όσο αναγνωρίζει την αδυναμία του, τόσο πλουτίζει σε ταπείνωση και κατάνυξη. Και όσο αποκτά ταπείνωση και κατάνυξη, τόσο φωτίζεται η διάνοιά του και διαπιστώνει, ότι χωρίς τον Κύριο, δεν είναι τίποτα και δεν έχει τίποτα...
Μερικές φορές αφήνει ο Θεός ορισμένες αδυναμίες του χαρακτήρος μας και δεν μας απαλάσσει απ' αυτές, για να ταπεινώνουμε τον εαυτόν μας. Χωρίς αυτές θα κενοδοξούσαμε, θα υψώναμε τον εαυτόν μσς πάνω από τα σύννεφα και εκεί θα στήναμε τον θρόνο μας. Αυτό όμως θα αποτελούσε και την καταστροφή μας...
Βλέποντας τις δικές σου αδυναμίες, μπορείς να κρίνεις με συγκατάβαση και τις αδυναμίες των άλλων.
Παραδεχτείτε την αδυναμία σας και την ανεπάρκειά σας, δια της υποταγής στο θέλημα του Θεού και την εκπλήρωση των Αγίων Αυτού εντολών και δια της παραδοχής αυτής, θα κατακτήσετε την ταπεινοφροσύνη και θα δείτε την βοήθεια του Θεού.
Η αδυναμία μας είναι η δύναμή μας, γιατί δείχνει το μέτρο μας και μας οδηγεί στο να στραφούμε και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού.
Όταν καταλάβουμε την αδυναμία μας, έχουμε την δυνατότητα να γευτούμε την δύναμη του Θεού.
Αν δεν έχεις κάλο στον χαρακτήρα σου, όσο και αν σε πατήσουν, δεν θα φωνάξεις.
Ο Θεός μας κάνει κάποτε να νοιώθουμε την αδυναμία μας, για να μας μεταδώσει, ένα κομμάτι από τη δική Του δύναμη.
Αδύνατος άνθρωπος είναι εκείνος, που δεν μπορεί να κρύψει τα μυστικά του.
Ισχυρός είναι εκείνος που συγκρατεί την οργή του.
Υπομονετικός είναι εκείνος που μπορεί να κρύψει την δυστυχία του.
Και πλούσιος είναι εκείνος, που αρκείται στα αναγκαία.
Οι αδύνατοι χαρακτήρες αρέσκονται στο να κατηγορούν τα γεγονότα, παρά να έρχονται να παραδέχονται τα σφάλματά τους.
Ο δυνατός άνθρωπος συνήθως υποφέρει χωρίς να παραπονιέται, ενώ ο αδύναμος παραπονιέται χωρίς να υποφέρει.
Ο Χριστός ως Θεός, δέχτηκε να φανερώσει αδυναμία, ώστε να σηκώσει τον Σταυρό του, μαζί με τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, για να μας δείξει πως μας καταλαβαίνει, γιατί και Εκείνος πέρασε δύσκολες στιγμές και για αναζητήσουμε βοήθεια στους ανθρώπους και να μη κλειστούμε στον εαυτόν μας. Ο Χριστός λοιπόν, σηκώνει μαζί με εμάς τον Σταυρό μας.
Αυτό που μας αποδυναμώνει δεν είναι οι δυσκολίες, είναι οι ευκολίες.
Ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γαϊδαρος. (Είχαμε λίγη δύναμη, τη χάσαμε και αυτή και έτσι μείναμε ανυπεράσπιστοι.)
/
1

Βλέπετε όλα τα αποτελέσματα